Labyrint
Voor wie wil floreren – maar niet ten koste van wat er écht toe doet. Over mentaal welzijn, keuzes die kloppen en de kracht van betekenisvol leven en werken.
Het overbruggen van een ongewenste overtuiging
Hoe meer aandacht je aan een onderwerp schenkt, hoe krachtiger het wordt; hoe makkelijker het is om eraan te denken en hoe meer het in je leven begint te verschijnen. Dat is de kracht van de creatieve werkplek. Wanneer je je ervan bewust bent dat je negatieve emotie voelt, is het belangrijk te begrijpen dat je, wellicht zonder het te weten, de creatieve werkplek negatief hebt gebruikt.
Telkens wanneer je jezelf betrapt op een negatieve emoties, kun je proberen je gedachten voorzichtig terug te brengen naar iets dat je wel wilt ervaren, en beetje bij beetje zul je je gedachtepatroon ten aanzien van de betreffende onderwerpen veranderen. Als je in staat bent ergens van vast te stellen dat je het niet wilt, kun je altijd vaststellen wat je wel wilt. En als je dat steeds weer doet, zal je gedachtepatoon over elk onderwerp dat belangrijk voor je is steeds meer verschuiven in een richting die je wel wilt. Met andere woorden, je bouwt geleidelijk bruggen van je huidige overtuigingen ten aanzien van dingen die je niet wenst naar overtuigingen ten aanzien van dingen die je wel wilt.
Voorbeeld
Je emotionele geleidesysteem werkt het beste als je voortdurend, bewuste intenties uitzet van datgene waar je naar verlangt. Stel dat je op je creatieve werkplek de intentie van een perfecte gezondheid hebt uitgezet. Je hebt jezelf gevisualiseerd als een gezond, vitaal Wezen. In de loop van de dag, bijvoorbeeld tijdens de lunch, praat je met een vriendin over haar ziekt. Terwijl ze over haar ziekte vertelt, begint het gesprek erg ongemakkelijk te voelen…. Wat er dan gebeurt is dat je geleidesysteem aangeeft dat datgene wat je hoort en denkt, waar je vriendin het over heeft, niet in harmonie is met je intentie. Vervolgens neem je een duidelijk besluit om ervoor te zorgen dat dit gesprek een andere wending krijgt. Je probeert dus op een ander onderwerp over te stappen, maar je vriendin is er helemaal vol van en zit emotioneel diep in het onderwerp. Ze begint steeds maar weer over haar ziekte. En weer gaan de alarmbellen van je geleidesysteem af.
De reden waarom je negatieve emotie voelt, is niet dat je vriendin praat over iets dat jij niet wilt. Je negatieve emotie geeft aan dat je overtuigingen koester die in strijd zijn met je eigen verlangen. Het gesprek met je vriendin activeerde eenvoudigweg die overtuigingen din je die niet overeenkomsten met je verlangen naar gezondheid. Je vriendin gedag zeggen en het gesprek beëindigen, helpt dus niet om die overtuigingen te veranderen. Je zult moeten beginnen waar je bent, midden in die overtuiging, en deze geleidelijk veranderen, door als het ware een brug te slaan naar een overtuiging die meer in harmonie is met je verlangen naar gezondheid.
Het kan helpen om telkens wanneer je negatieve emotie voelt er even bij stil te staan en vast te stellen waar je aan dacht toen de negatieve emotie naar boven kwam. Telkens wanneer je negatieve emotie voelt, krijg je de boodschap dat waar je aan denkt belangrijk is en dat je denkt aan iets dat tegengesteld is aan wat je werkelijk verlangt. Dus vragen als Waar dacht ik aan toen de negatieve emotie naar boven kwam? En Wat wil ik wel met betrekking tot dit onderwerp? Zullen je helpen beseffen dat je op dit moment gefocust bent in een richting die tegengesteld is aan wat je in je leven wilt aantrekken.
Bijvoorbeeld Waar dacht ik aan toen deze negatieve emotie naar boven kwam? Ik dacht eraan dat het het griepseizoen was en ik herinnerde me de keren dat ik een flinke griep te pakken had. Ik moest me niet alleen ziek melden en kon allerlei andere dingen niet doen, maar ik heb me dagen lang beroerd gevoeld. Wat wil ik wel? Ik wil de rest van dit jaar gezond blijven.
Maar alleen maar zeggen; ik wil gezond blijven is onder deze omstandigheden gewoonlijk onvoldoende omdat de herinnering aan de griep, en daarmee je overtuiging over de waarschijnlijkheid om griep te krijgen, veel sterker zijn dan je verlangen gezond te blijven. We zouden proberen op de volgende manier een brug te slaan naar een andere overtuiging:
Dit is meestal de tijd van het jaar dat ik griep krijg.
Ik wil dit jaar geen griep krijgen.
Ik hoop dat ik dit jaar geen griep krijg.
Het lijkt wel alsof iedereen griep krijgt.
Dat is misschien overdreven. Niet iedereen krijgt griep.
Er zijn zelfs heel wat griepseizoenen voorbijgegaan dat ik geen griep heb gekregen.
Ik krijg niet altijd griep.
Het is mogelijk dat dit griepseizoen voorbijgaat zonder dat ik er iets van meekrijg.
Ik vind de gedachte om gezond te zijn prettig.
Die eerdere ervaringen met de griep stammen uit een periode dat ik nog niet wist dat ik controle heb over mijn ervaringen.
Nu ik de kracht van mijn eigen gedachten begrijp, is er iets veranderd.
Nu ik de kracht van de wet van aantrekking begrijp, is er iets veranderd.
Ik hoef dit jaar echt geen griep te krijgen.
Ik hoef niets te ervaren wat ik niet wil.
Het is mogelijk om mijn gedachten om te buigen naar dingen die ik wel wil ervaren.
Mijn leven sturen in de richting van wat ik wel wil ervaren klinkt goed.
Nu heb je een brug geslagen naar een andere overtuiging. Als de negatieve gedachte terugkeert, en dat kan nog wel een tijd lang af en toe gebeuren, stuur je je gedachten gewoon wat bewuster, en uiteindelijk zullen ze niet meer terugkomen.
Oefening uit: de wet van aantrekking – Esther en Jerry Hicks
Weg van plezier
Social media detox
#85 Eerst verkopen dan maken
Grote dromen waarmaken? Begin hier.
Het huishouden? Bah, dat is niet aan mij besteed. Toen ik het geld ervoor had, besteedde ik het meteen uit. Plezier halen uit het schoonmaken van het toilet? Dat maak je mij niet wijs.
Als ik gelukkig wil zijn, zal ik mijn tijd moeten besteden aan dingen die ik leuk vind. Die ik heel graag doe. Zoals lezen, schrijven, plannen maken, rapporten schrijven, advies geven. Dat soort dingen. En voor het meeste ervan krijg ik zelfs betaald. Waarom zou ik dan mijn kostbare tijd verspillen aan het huishouden?
Het is veel slimmer om mijn tijd te vullen met dingen waar ik goed in ben, die ik doe met plezier en waar ik geld mee kan verdienen. Zo kan ik dromen waarmaken, terwijl mijn hulp het toilet schoonmaakt.
Al bijna twee jaar maak ik mijn eigen toilet weer schoon. En de rest van het huis ook. Het is niet meer zo brandschoon als eerst. Soms irriteer ik me daar aan. De meeste tijd vind ik het overigens prima. En als de irritatie te hoog oploopt, pak ik een emmer water en een poetsdoek en ga ik aan de slag.
En dan komt het. Ik heb er geen zin in. Ik ga klagen waarom ik dit moet doen. Maar als ik eenmaal aan de slag ben, vind ik het fijn om bezig te zijn. Om resultaat te zien van mijn werk. Om lichamelijke arbeid te verzetten. Om in beweging te zijn. Om mijn handen te laten wapperen. En als ik dan op de bank plof met een boek, kijk ik tevreden rond in mijn huis. Het is weer schoon. Voor nu tenminste.
Ik merk dat mijn blik verschoven is van groot en meeslepend naar dichtbij en alledaags. Groot en meeslepend gaat altijd over ver weg. In de toekomst of op een andere plek. Het gaat over wat er nog moet komen. Over wensen, verlangens en dromen. Het leven van alledag is dichtbij. Is misschien klein, maar ook behapbaar. Is in het hier en nu. Is direct onder je ogen. Is imperfect en rauw. Het is niet maakbaar, het is zoals het is.
Het lijkt erop alsof betekenis zit in het vervullen van grote dromen, maar betekenis zit juist in het alledaagse. In het gewone leven. In wat nu op je pad komt. En het is niet altijd mooi en verre van perfect. Maar om daar de schoonheid van te ervaren geeft een diepe betekenis.
Het aanvaarden van het alledaagse, betekent aangaan waar je tegen aanloopt. Hetgeen je frustreert voelen in je lijf. Luisteren naar wat het te vertellen heeft. Het niet wegdrukken en vluchten in grote dromen. Door het aanvaarden van het alledaagse, maak je juist grote dromen waar. Je leert om kleine belemmeringen stap voor stap te doorzien en weg te nemen. En als je alle kleine belemmeringen hebt weggenomen, dan heb je ook die grote weggehaald. Dan is de weg vrij. Die weg naar grote dromen die ooit zo ver weg leken. Want dan maken die dromen van ooit, onderdeel uit van het alledaagse.
Ideeën voor interactieve personeelsbijeenkomsten
Identiteit en imago
Hoe doet zij dat toch? Dunja vertelt…
We zijn (on)bereikbaarder dan ooit
We staan continue in verbinding. Met onze Facebookvrienden., Linkedinconnecties en Whatsappgroepen. Zelfs als we bijna in slaap zijn gevallen, laten we onze ogen open gaan voor een piepje op de telefoon. Er is iemand die contact wil. We zijn altijd bereikbaar.
Is dat echt zo?
Minder echt bereikbaar
In mijn beleving zijn mensen steeds minder bereikbaar. Tijdens een weekendje weg, verschool mijn neefje zijn gezicht achter zijn Ipad. Mijn zoontje ging naast hem zitten en zei; ‘Als jij op de Ipad zit, kan ik niet met je spelen.’ Mijn neefje keek op en legde zijn Ipad weg. En ze gingen samen spelen. Ik vond het dapper van Paco dat hij dat zo eerlijk zei. En ik vond het knap van mijn neefje dat hij echt spelen verkoos boven spelen op de Ipad. Ik vond het mooi om te zien hoe twee kinderen het oplossen met elkaar.
Daar kan ik wat van leren. Tijdens de kerstdagen van vorig jaar keek ik namelijk ook tegen een paar mobiele telefoons aan. Ik vond het irritant, maar zei er niets van om de lieve vrede te bewaren. En ergens snap ik het ook. Ik zat ook regelmatig met mijn mobiele telefoon op de bank, terwijl mijn kinderen wilden dat ik een boek voor las of een spelletje met ze deed. Ik had daar geen zin in en nam nauwelijks de moeite om ze aan te kijken terwijl ik dat zei.
Afleiding van het echte leven
Mijn mobiele telefoon vormde een afleiding. Een afleiding van het echte leven, met echte mensen. Ik wilde dat niet meer en legde mijn telefoon in de kast. En toen ik tijdens de kerstdagen tegen die mobiele telefoons aankeek, realiseerde ik me pas hoe anderen zich bij mij gevoeld moeten hebben. Niet in contact, niet in verbinding, zonder aandacht. En dat maakt eenzaam.
We zitten bij elkaar, maar zijn allemaal alleen. Dat gevoel krijg ik van die mobiele telefoons. Het lijkt erop alsof er ergens anders op een andere plaats iets leukers, interessanters, belangrijkers aan de hand is. Wat kan er nu belangrijker zijn dan echt contact met mensen van vlees en bloed? Zijn dat echt de foto’s van andere mensen op Facebook? Zijn dat echt die grappige filmpjes die via Whatsapp verstuurd worden? Zijn dat echt die prachtige interieurfoto’s op Instagram? Vinden we dat belangrijker dan tijd doorbrengen met mensen die ons dierbaar zijn?
Het lijkt er soms wel op. En toch is het niet altijd zo. Als ik door mijn dorp fiets, zeggen de meeste mensen die me tegemoet komen fietsen vrolijk ‘hallo’. Als ik bij de kassa mijn boodschappen afreken, kijkt de caissière me aan als ze mijn wisselgeld teruggeeft en maken we een praatje. Echt contact bestaat dus wel.
Laten we dat zo houden. Dus mobiele telefoons van tafel alsjeblieft! Praat met elkaar. Lach met elkaar. Heb aandacht voor elkaar.
Een pleidooi voor meer echtheid in storytelling
Geen echtheid als marketingtruc. Geen verhalen vertellen omdat storytelling zo goed werkt. Geen authenticiteit omdat het moet. Geen verhalen met dieptepunten om vervolgens heel enthousiast over het daarna geweldige hoogtepunt te praten. Dat het allemaal niet voor niets is geweest, dat je zo moest lijden.
Net doen of je het allemaal goed voor elkaar hebt en ondertussen ’s avonds op de bank zitten huilen. Of zelfs niet eens durft te huilen omdat je het toch zo goed voor elkaar hebt en je dus helemaal niet mag huilen. Want waarom zou jij nu moeten huilen? Je hebt toch een geweldige partner, mooie kinderen, je leeft in blakende gezondheid en je hebt zelfs werk en je verdient ook nog eens geld. Je hebt een vriendinnen waar je zelfs mee afspreekt. Je gaat zelfs sporten. Al zou het vaker mogen. Ja, dat altijd. Maar je zou gewoon ontzettend blij moeten zijn. Elk uur van de dag. Want je hebt een fantastisch leven. En dat laat je ook graag zien. Maar het voelt niet zo.
Ik doe steeds vaker dingen waar ik WEL blij van word. Maar dat betekent niet dat ik altijd blij ben. Dat betekent niet dat ik altijd positief ben ingesteld. Dat ik denk dat alles mij lukt. Dat ik altijd optimistisch ben. Weet je wat een van de beste complimenten is die ik ooit heb gekregen? Dat is dit:
‘Ik dacht dat jij alles perfect voor elkaar had. Zo kwam het tenminste op mij over. En toen ik je boek las, wist ik dat jij met dezelfde dingen kampt als ik. Het klinkt niet aardig, maar ik was blij dat jij dat ook zo ervaart.’
En dat is precies waar het omgaat. Ik hield jarenlang de schone schijn op. O, wat had ik het allemaal geweldig voor elkaar. Zo geweldig dat ik niet eens durfde te praten over dingen die ik niet fijn vond. Nee, die hield ik liever verborgen. En helemaal in mijn werk. Want ja, wie koopt er nu iets van een marketeer die zichzelf niet perfect kan profileren? Wie wil er nu iets lezen van iemand die het geheim van het leven niet heeft ontrafeld? Nee, we lezen liever iets van iemand die ons sleutels tot geheime deuren beloofd. Die de illusie hooghoudt dat wij ook ooit perfect kunnen zijn. Want dan kunnen we blijven geloven dat aan het einde van de regenboog ‘de perfecte ik’ op ons staat te wachten met een even perfect leven.
Het is tijd voor meer echtheid. Het is tijd dat wij vrouwen onszelf uitspreken en laten zien dat het streven naar perfectie – in welke vorm dan ook – zinloos is. Het is tijd voor echte verhalen. Het is tijd voor waardering. Voor het moederschap, voor huilen als we daar zin in hebben. Voor het uiten van emoties en ze niet in te slikken. Voor het vrouw zijn. En voor de verhalen die wij te vertellen hebben.
Dat is storytelling wat mij betreft.
Schrijfvraag: waar wil je dat mensen jouw advies over vragen?
Laat je niet afleiden
Marketing met een missie
De (on)zin van de spirituele hype
Ja, ik ga er gewoon wat over schrijven. Over spiritualiteit. Ik krijg het bijna niet uitgesproken. En ik wilde er ook niet over praten of over schrijven. Waarom eigenlijk niet? Ik vond het een hype.
De spirituele hype
Als iets een hype is wil ik er per se niet aan meedoen. Of in elk geval net doen alsof ik de andere kant op kijk. Als ik voorbij de hype kijk, zie ik iets anders. Zie ik mensen die behoefte hebben aan betekenis in hun leven. Aan dingen doen waar ze voldoening uithalen. Aan iets werken wat ze in vuur en vlam zet. Dingen creëren waar ze blij van worden. En dat is precies wat ik zelf ook wilde in mijn leven en wat ik nu doe.
Kon ik dat bedenken met mijn ratio? Nee, dat kon ik niet. Ik heb het geprobeerd, maar puur alleen op mijn verstand afgaan, bracht me op een dwaalpad.
Vertrouwen
Ik had vertrouwen nodig in iets wat groter is dan ik. En dat vond ik eng. Ik durfde niet te vertrouwen op het onbekende. Het onzichtbare waarvan ik wel wist dat het bestond, maar het niet (wetenschappelijk) kon bewijzen. Dus bedacht ik dat ik daar mijn mond over dichthoud, net zo lang tot ik wel bewijzen had.
En bewijs heb ik gekregen.
Ik had nooit kunnen bedenken dat ik een boek zou schrijven over het verhaal wat generatie op generatie is doorgegeven in mijn eigen familie. Ik had het afgedaan als onzin en ik was zeker niet aan een boek begonnen.
Toch voelde ik de drang om te schrijven. En al schrijvende ontvouwde het verhaal zich. Vanuit inspiratie. Wat bezieling betekent volgens de Van Dale. Juist, bezieling. Vanuit de ziel. In spirit zijn. In verbinding met de ziel. Zo heb ik mijn boek geschreven.
De zin van spiritualiteit
En op die manier creëren geeft mij intense vreugde. Het geeft mijn leven betekenis. Het maakt wat ik doe waardevol. En nu ik dit ervaren heb, wil ik alleen nog meer dingen vanuit bezieling doen. In spirit. In verbinding met de ziel. En laat dat nou spiritualiteit heten. Dan omarm ik het met liefde en plezier.
Dat is voor mij de zin van spiritualiteit.
De onzin van spiritualiteit
Als ik iemand hoor zeggen: ‘Ik ben heel spiritueel,’ gaan mijn nekharen overeind staan. Net alsof het iets exclusiefs is. Voor de een wel toegankelijk en voor de ander niet. Iedereen is spiritueel. De een kan niet meer spiritueel zijn dan de ander, er is geen overtreffende trap in spiritualiteit. Dan wordt het een rol die je speelt. Een vastgezet beeld waarin je aan yoga ‘moet’ doen, waarin je ‘moet’ mediteren, waarin je veganistisch ‘moet’ zijn, waarin je bepaalde boeken ‘moet’ lezen, waar je spiritueel ‘moet’ zijn.
Zoek de bezieling op. Volg de weg van plezier. In vreugde ligt de ware betekenis van spiritualiteit.
Waarom doe jij niet wat je echt wilt
Wat zou je doen als geld geen rol speelt?
Ik presteer, dus ik besta
De ideale klant – een dooddoener voor je creativiteit
In maart 2014 begon ik met B-school van Marie Forleo. Zwanger van mijn tweede kindje was het een mooie bezigheid. Ik was van de straat. Met enthousiasme volgde ik wekelijks de modules. Leuk en leerzaam.
Inmiddels hoogzwanger volgde ik de eerste ronde van MPOP van Simone Levie. Wederom deed ik enthousiast mee. Wederom leuk en leerzaam.
In beide cursussen leerde ik over de ideale klant. Niet geheel nieuw voor mij als marketingcommunicatieprofessional. Als ik maar diep genoeg in het brein van mijn ideale klant zou storten, dan zouden deze vanzelf naar me toekomen. Ik vond het logisch klinken en ging op die manier aan de slag. Aan inlevingsvermogen geen gebrek en ik schreef de ene na de andere blog met in gedachten mijn ideale klant.
Mijn blogs werden gelezen. Ik kreeg inschrijvingen voor mijn nieuwsbrieven en het aantal groeide. Ik zou een tevreden mens moeten zijn.
Dat was ik niet.
Ik voelde me een fraudeur. Een oplichter. Ik voelde me als een typische verkoper; met gladde, clichématige praatjes. En ik zag het ook om me heen. Ik ging me steeds meer irriteren. Dat was niet mijn manier. Wat dan wel?
Recalcitrant als ik ben, besloot ik een tijdje alleen nog maar te schrijven wat ik zelf kwijt wilde. Niet lettende op titels, zoekwoorden, etc. Eigenlijk kon het mij op dat moment helemaal niet schelen of mijn ideale klant mij zou lezen. Ik wilde mijn creatieve vrijheid terug.
Schrijven met de ideale klant in gedachten is een dooddoener voor je creativiteit. Het zet je helemaal vast. Je bent zo in gedachten bij een ander, dat je geen toegang hebt tot je meest waardevolle bron van inspiratie: jijzelf.
Door ‘mijn ideale klant’ los te laten, kreeg ik mijn creatieve vrijheid terug.
Niet veel later zei een familielid tegen mij:
‘Ik hoop niet dat je het verkeerd oppakt, maar jouw blogberichten worden steeds meer jou.’
Een beter compliment kon ze mij niet geven.
Ik was op de goede weg.
Ik ging steeds meer vertrouwen op mijn innerlijke inspiratiebron. En liet het beeld van de ideale klant volledig los. En nog steeds werden mijn berichten gelezen. Maar nu door mensen die geraakt waren, geïnspireerd door mijn verhaal. En dat zijn juiste mijn ideale klanten. Mensen die zich verbinden met mijn verhaal, omdat het ook hun verhaal is. En die daardoor geïnspireerd raken om ook hun verhaal te delen. En dat is waar het mij uiteindelijk om gaat. Vrouwen inspireren zich uit te spreken.
Bekijk hier de rode draad – een cursus in storytelling
Levensopdracht – wat is de bedoeling?
Ik heb altijd het idee gehad dat wij – de mensen – hier niet zomaar zijn. Dat ons leven zin heeft. Dat het niet zo kan zijn dat we geboren worden, leven en weer doodgaan en dat dit alles volkomen nutteloos is. Zonder betekenis. Zonder zin.
Net zo min als ik kan geloven dat het de bedoeling is dat we onszelf ’s ochtends uit ons bed halen om vervolgens naar een baan te gaan waarbij onze geest langzaam doodgaat. En dat we dit voor onszelf goed praten omdat het nu eenmaal zo is. Of dat we van geluk mogen spreken omdat we tenminste een baan hebben. Dat we niet moeten zeuren omdat wij in een van de meest welvarendste landen ter wereld leven. Dat we met die baan veel geld verdienen en daardoor onze hypotheek kunnen betalen en alle andere dingen die we nodig hebben om ons leven toch nog aangenaam te maken.
Lange tijd dacht ik dat ik misschien naïef was. Een dromer. Een idealist. Dat het misschien zelfs kinderachtig was om te geloven dat ieder mens hier met een reden is.
Dit is een van die dingen die ik al heel jong ervaarde. Die ik geloofde. Totdat ik leerde dat het misschien wel anders was. Totdat ik leerde dat anderen dit niet geloofden. Totdat ik leerde dat het helemaal niet bewezen kon worden. En toen hield ik mijn mond. En bestempelde ik mezelf als naïef.
Ik wil niet naïef zijn. Dus houd ik me mond. Maar wat als we allemaal onze mond houden? Waar wacht ik op? Totdat iemand anders uitspreekt wat ik denk? Zodat ik een reden heb om me daarbij aan te sluiten? En wat als dat niet gebeurt? Houd ik dan voor altijd mijn mond omwille van het niet naïef gevonden willen worden?
Inmiddels geloof ik niet eens meer dat we hier met een reden zijn. Ik weet het zeker. Ik heb geen wetenschappelijk bewijs. Ik heb dat bewijs niet nodig, omdat ik vertrouw op wat ik zelf denk, voel en weet. Dat is volgens mij de bedoeling. Dat is je levensopdracht.
#21 Ondernemen op eigenwijze
Zo doe je dat… verlichting
Succes en ambitie
Dit is storytelling
Het delen van jouw verhaal. Het vertellen van de waarheid. Storytelling.
Het is zo belangrijk. En zo vaak tref ik vrouwen die vinden dat hun verhaal niet inspirerend genoeg is. Dat zij niet belangrijk genoeg zijn. Dat ze niets te vertellen hebben dat een ander wil horen. Een verhaal vertel je ook voor jezelf. Om uit te spreken wat je vanbinnen ervaart, denkt en voelt. Dat geeft ruimte. En als jouw verhaal echt vanbinnen komt, dan inspireert het anderen hetzelfde te doen. Dat is storytelling.
Laat je inspireren door deze video om ook jouw verhaal te delen.
Alleen een goed product is niet genoeg
Q&A: Hoe maak je marketing echt leuk?
Dit werkt niet meer
Voor mij zijn er twee manieren van ondernemen, van werken, van creëren misschien wel. De eerste werkte voor mij altijd heel goed. De tweede heb ik pas leren kennen. In deze video vertel ik je erover.
Rust heb je echt nodig
Facebook: wel of niet?
23 december – Nu, over één jaar…
Ik ben niet goed genoeg
Tijdens de vakantie ontstonden er nieuwe ideeën. Ik werd enthousiast. En ik zag mezelf al bezig met de uitvoering ervan. Tot er een vervelend, zenuwachtig gevoel mijn onderbuik in kwam. ‘Ik ben daar nog niet goed genoeg in. Ik moest eerst nog….’
Vul de puntjes maar in: een opleiding volgen, gratis werk doen, oefenen, bevestiging vragen aan anderen, etc.
Ik zit buiten. Het is mooi weer. Ik heb net een stokbroodje gemaakt en neem een hap. Ondertussen wordt de hele stroom gedachten voor de zoveelste keer afgespeeld in mijn hoofd. En ineens hoor ik in gedachten dit:
‘Je bent altijd goed genoeg voor dit moment.’
De negatieve gedachten stopten. En ik herhaalde voor mezelf: ‘Ik ben altijd goed genoeg voor dit moment.’ Ik liet de betekenis ervan tot me doordringen. De spanning in mijn buik verdween. Ik haalde een paar keer diep adem; ik had weer lucht.
‘Ik ben altijd goed genoeg voor dit moment.’
Herhaal het maar eens voor jezelf. Laat de betekenis doordringen. Het betekent namelijk dat jij precies alles in je hebt wat je op dit moment nodig hebt. Op dit moment beschik jij over voldoende kennis, ervaring om te doen wat je nu graag wil doen. Om te zijn wie jij nu wil zijn.
Het betekent ook dat je niet hoeft te wachten. Je hoeft niet te wachten op het moment dat je wel goed genoeg bent. Dit moment is namelijk al aan de orde. Het is NU.
Buig de overtuiging: ‘Ik ben niet goed genoeg,’ om in deze positieve overtuiging: ‘Ik ben altijd goed genoeg voor dit moment.’ Telkens als het negatieve stemmetje je gedachten overneemt, herhaal je dit voor jezelf.
Verder oefenen met het ombuigen van negatieve overtuigingen? Ritueel Schrijven kan je daar bij helpen. Tot het einde van de maand augustus 2017 volg je deze cursus nog gratis. Je kunt je hier inschrijven.
Op de foto zie je mijn dochtertje. Er is geen vezel in haar lijf die denkt dat ze iets niet kan of ergens niet goed genoeg voor is. Integendeel. Ze kijkt naar een trap en zegt: ‘Ik durf dat wel, mama.’ En ze begint met klimmen.
Omgaan met negativiteit
De ideale klant – een dooddoener voor je creativiteit
Zo stop je de gedachtenspiraal
Nieuwsbrief Labyrint
Benieuwd hoe mijn nieuwsbrief Labyrint eruitziet? Lees de laatste hier.










