Labyrint
Voor wie wil floreren – maar niet ten koste van wat er écht toe doet. Over mentaal welzijn, keuzes die kloppen en de kracht van betekenisvol leven en werken.
Je komt er op je 40e achter dat je introvert bent
Er zijn een heleboel puzzelstukjes samengevallen. Wat voor een groot inzicht heeft gezorgd bij mij. Niet bij mijn omgeving overigens die hadden het al lang door… Zo gaat dat meestal. Je gelooft het pas als je het zelf niet. En dat gebeurde.
Ik herinner me nog ooit een MBTI test gedaan te hebben bij mijn eerste werkgever. De uitslag was ENTP: energiek, nieuwsgierig, innovatief, direct, eerlijk en rationeel. Het paste best bij me. Toen een collega zei dat hij hetzelfde type had, was er wel een stemmetje in mijn hoofd die zich afvroeg hoe dat kon. Hoewel hij de gelijkenis meteen zag, was die voor mij minder duidelijk. Hoe dan ook, volgens deze test was ik extravert (E).
Extravert betekende dat ik makkelijk in gesprek raak met mensen, energie krijg van samen zijn met anderen en vooral spraakzaam ben. Het klopte ook wel, want op de basisschool kreeg ik op mijn rapport een 10 voor kletsen. Waarbij de leraar nog even de opmerking maakte dat het jammer genoeg voor mij geen officieel vak was en dat ik er maar mee op moest houden. Dus ja, ik praatte graag en veel.
Zo was ik en zo zou ik door het leven gaan.
Als ik voor mijn werk op een bijeenkomst was, zocht ik altijd eerst het toilet op. Ik sloot mezelf daar dan 5 minuten op in de hoop dat iets van het programma snel zou beginnen zodat ik gewoon in de zaal kon gaan zitten en luisteren. Of ik hoopte dat ik op het toilet een bekende tegenkwam, zodat ik alvast iemand had om mee te praten. Ik weet nog dat mijn leidinggevende me altijd stimuleerde om praatjes te maken met onze klanten, maar ik bleef veilig bij een collega staan. Tenzij er toevallig een klant aan onze tafel stond, dan praatte ik wel. Vooral veel en druk, met veel handgebaren.
Bij een latere werkgever, waar ik marketing manager werd, zie ik nog voor me hoe ik in een restaurant zit met onze directeur en een collega. Het is heel gezellig, we zijn met z’n drieën en ik voel me op mijn gemak. Lang zal het niet duren, want we wachten op onze Zweedse agent en zijn collega. Als we niet veel later met z’n vijven aan tafel zitten, praat mijn directeur volop. Ook mijn andere collega weet het gesprek goed gaande te houden. Ik geloof dat ik twee zinnen heb gezegd. En dat kwam alleen omdat mijn directeur mij een vraag stelde. Achteraf vroeg ze wel waarom ik zo stil was, want ik had immer altijd veel ideeën en ik praatte er nu helemaal niet over. Ik schaamde mij voor mijn Engels was mijn antwoord. Ze snapte het niet, want mijn werk bestond al jaren uit de contacten met internationale klanten. Ook bij mijn eerdere werkgevers overigens. Ik snapte het zelf eigenlijk ook niet.
In 2013 deed ik een coachopleiding. In mijn opleidingsgroep zat een vrouw die mij enorm triggerde. Ze was heel aanwezig in de groep en stond volop in de aandacht. Voor het eerst merkte ik bij mezelf dat ik mezelf pushte om mij ook zo te gedragen en dat het me zenuwachtig maakte. In een 1 op 1 gesprek met de trainer werd het nog duidelijker. Hij vroeg me ook hoe ik mezelf liever zou gedragen in een groep. Ik antwoordde dat ik liever eerst de kat uit de boom kijk. Dat ik niet constant het gevoel wil hebben dat ik moet praten om gezien te worden en dat ik alleen iets wil zeggen als ik vind dat het wat toevoegt. Op dat moment gaf ik mezelf daar toestemming voor. Er viel een zwaarte van me af, toch kon ik dit niet meteen in de praktijk brengen. Nog jaren daarna heb ik me uiterst ongemakkelijk gevoeld in groepen en voelde ik nog steeds die onzichtbare hand in mijn rug die mij naar voren drukte om gezien en gehoord te worden.
In januari 2016 startte ik met het schrijven van mijn eerste boek. Ik wilde heel graag een boek schrijven. Als meisje droomde ik ervan en deed ik niets liever dan opstellen schrijven en boeken lezen. Nu ging ik dat verlangen in de praktijk brengen. Hoewel het onderwerp niet licht was, was het schrijven wel licht. Het voelde als thuiskomen. Ik voelde mij compleet op me gemak. Mijn computer en ik, twee trouwe bondgenoten bij elkaar door de woorden op het scherm. Ik hield ervan. En ik houd er nog steeds van. Een halfjaar heb ik niets anders gedaan dan schrijven. Ik miste het contact met mensen niet. Sterker nog, ik voelde me beter dan ooit tevoren.
Eens in de zoveel tijd raak ik in de ban van persoonlijkheidstest. Ik houd ervan en de vraag: wie ben ik? is een constante drijfveer voor mij. MBTI maar weer een keer. Dit keer kwam eruit: INFJ: complex, sterk intuïtief, creatief, anderen helpen hun potentieel te ontwikkelen, gevoelig voor de emoties van anderen en daardoor snel opgebrand. Dat alles was nog niet meteen dat ik dacht: ja, dat ben ik. Het was de vermelding dat ze extravert overkomen. Als ze gepassioneerd zijn, kunnen ze daar veel over praten. Er ging een lampje branden bij mij op dat moment. Ik kom wellicht extravert over, maar ik ben het niet.
Nu zul je denken dat ik vanaf dat moment door had dat ik introvert ben. Dat is niet zo. Ik wist het nu. Maar iets weten is nog niet hetzelfde als iets ervaren. En dan komt er nog een laatste stukje achteraan: accepteren.
Ik wist het nu, maar ik zag mezelf zo niet. Ik was zo gewend om mezelf te zien als iemand die makkelijk contact maakt, als iemand die overal op af stapt, als een haantje de voorste, als iemand die ervan houdt om op het podium te staan. Al deed ik geen een van die dingen en maakte ze mij allemaal ontzettend zenuwachtig. Ik zag mezelf wel zo. En wij mensen willen nu eenmaal graag voldoen aan het beeld dat we van onszelf hebben. Dus zolang ik mijn zelfbeeld niet had veranderd, kon ik mezelf ook niet anders gaan gedragen. In mijn gedrag streefde ik nog steeds naar de extraverte manier. Ik las alles over INFJ. Ik kocht het boek van Carl Jung op basis waarvan de MBTI types zijn bedacht. Ik wilde er alles over weten, zoals ik zo vaak had als ik ‘gepakt’ werd door een onderwerp.
Ik gaf met veel plezier en enthousiasme mijn trainingen over schrijven vanuit je hart. Ik houd enorm van schrijven als zelfhulptool. En ook van de magie van het schrijven. Al is het ook vooral oefenen en trainen. Schrijven combineert voor mij hart en hoofd en daar houd ik van. En ik merkte ook dat ik in staat was om die twee moeiteloos te combineren. Ik kon van een vaag verhaal een helder bedrijfsverhaal maken. En vaak voelde ik ook aan wanneer mensen niet het hele verhaal vertellen. Daarvoor hoef ik niet met ze in een ruimte te zijn, ik lees het tussen de woorden. Ik merkte dat ik als het ging om mijn vak behoorlijk veel zelfvertrouwen had gekregen. Ik stond voor mijn visie en durfde deze ook uit te dragen, vooral schriftelijk.
Inmiddels was ik 40 jaar geworden. Ja, ik vind dat toch een mijlpaal. Op mijn 40e verjaardag besloot ik dat het afgelopen was met mijn onzekerheid. Dat lukte ook. Ik koos voor focus in mijn bedrijf: op inhoud en op bedrijfsmodel. Ik wist inmiddels heel goed wat wel en niet bij mij paste. Ik wist wat mij moeiteloos af ging en waar ik energie van kreeg. Daar koos ik voor.
Toch waren er nog steeds angsten. En het gekke was, ik zag mezelf niet als een bang persoon. Toen bedacht ik me waar ik dan helemaal niet bang voor ben. Zo durfde ik best in een boom te klimmen, de radslag te doen in mijn tuin, instagram stories te maken, mijn gevoelens op te schrijven en te delen op social media en schaatsen op noren te leren. Ineens zag ik dat al mijn angsten te maken hadden met sociale situaties. En daar was het: ik ben een introvert en ik vind nog steeds dat ik mezelf in sociale situaties moest gedragen als een extravert.
Ik vond nog steeds dat ik naar feestjes moest gaan. En als ik op zo’n feestje was dan vond ik nog steeds dat ik met iedereen een praatje moest maken. Als ik dat niet deed, dan voelde ik me schuldig. Dan voelde het alsof ik met niet sociaal had gedragen op dat feest.
Ik vond nog steeds dat ik praatjes over koetjes en kalfjes moest maken op het schoolplein, bij de supermarkt of in de speeltuin. Al deed ik het vaak niet. Het bleef wel in mijn hoofd rondspoken. Het was wel de norm waar ik aan moest voldoen. En door het niet te doen, voelde ik spanning.
Ik vond nog steeds dat ik het leuk moet vinden in een groep. Hoewel ik niet telkens hoef te praten, vond ik wel dat ik enthousiast en energiek moet worden van de groep. Ik keurde het af dat ik daarna uitgeblust was en niets liever wilde dan in bad gaan en vervolgens naar bed.
Ik vond nog steeds dat ik het leuk moest vinden om in het weekend ergens naar toe te gaan. Als ik een hele zaterdag thuis was gebleven en een boek had gelezen, voelde ik me schuldig en vooral heel saai.
Als ik een uitnodiging kreeg voor een familieweekend, ging ik er vaak maar 1 dag heen. Toch voelde ik dat ik me moest verantwoorden waarom ik maar 1 dag bleef. En zei ik tegen mezelf dat het toch wel heel flauw van mezelf was.
Ik bleef naar netwerkavonden gaan, maakte daar praatjes en vroeg me de hele tijd af wat ik daar deed. Ik keek uit naar het moment dat er een gelegenheid kwam om naar huis te gaan.
Ik vond dat ik onverwachts bezoek leuk moest vinden. Want ja, wij brabanders zijn toch gastvrij. Of nog erger, als ik thuis kwam van een hele lange dag en daar dan ineens een schoonvader, neef of vriend aan mijn keukentafel zat. Dan kon ik wel huilen, maar ja dat is natuurlijk niet normaal. Je behoort dan gewoon vriendelijk te lachen, aan te schuiven en mee te praten (of op z’n minst de glazen bij te vullen).
Ik vond dat gebeld worden nu eenmaal bij het ondernemerschap hoorde. Wat is dat nu een ondernemer die zijn telefoon niet opneemt? Je laat toch zeker geen kansen schieten. Als mijn telefoon gaat, raak in de stress. Het is een onderbreking en 9 van de 10 keer geen welkome.
Het was ineens zo simpel. En zo helder.
Ik ben introvert. En het enige wat ik hoef te doen – nu ik het herkend heb – is het te erkennen. En mezelf toestemming geven om af te rekenen met deze angsten. Niet door mezelf in een rol te pushen die me niet past. Maar door mezelf toestemming te geven het op mijn eigen-wijze te doen.
Gezien worden. Dat gaat alleen als je zelf ziet wie je werkelijk bent. Dan heb je de mogelijkheid om je gedrag aan te passen. Dan zal het ook duurzaam zijn. Dan zal het transformerend zijn. Eerder niet. Dan blijft het vooral hard werken, doorduwen en iemand proberen te zijn die je diep vanbinnen niet bent.
Dit is geen lineair proces. Het groeiproces is een cirkel. Herkennen. Erkennen. Groeien.
Op een podium staan? Liever niet.
Op een podium staan? Liever niet.
Mijn boodschap van de daken schreeuwen? Nee, dank je.
Lekker gek doen? Dat doe ik liever thuis.
Ik heb echt heel lang gedacht dat ik als ondernemer anders moest zijn. En dat ik vooral heel hard moest gaan werken aan mezelf om te voldoen aan het beeld van de succesvolle ondernemer.
Zo moest ik het leuk gaan vinden om op een podium te gaan staan, terwijl ik liever achter mijn laptop zit.
Zo moest ik naar netwerkbijeenkomsten waar vooral gepraat wordt om het praten zelf, terwijl ik liever inhoudelijke gesprekken voer.
Zo moest ik mensen bellen, terwijl ik liever mail.
Zo moest ik gratis sessies – alias verkoopgesprekken – doen om nieuwe klanten binnen te halen, terwijl ik liever schrijf dan praat.
Telkens als dit niet goed voor me voelde, de weerstand voelbaar in mijn onderbuik, gaf ik mezelf een schop onder de kont. Want succes begint ten slotte buiten de comfortzone. Wat simpelweg betekende dat ik mezelf afkeurde en daarmee mijn talenten miskende.
Ik was het beu om me de les te laten lezen.
Om me te laten voorschrijven wat wel en niet werkte.
Ik wilde gewoon ondernemen op mijn eigen manier.
Diep vanbinnen brandde een vuurtje.
Ik weet dat er veel ondernemers zijn die hier tegen aan lopen. Misschien jij ook wel.
En ik weet dat het anders kan. Dat je echt op je eigen-wijze kan ondernemen en daarmee succesvol kan zijn. Daar is geen quick fix methode voor. Wel moed.
De moed om heel eerlijk te zijn naar jezelf, om te vertrouwen op je eigen wijsheid en authentieke keuzes maken.
Wat mij daarbij geholpen heeft is: schrijven.
Schrijven doe je alleen. Er is geen afleiding van anderen. Het is een gesprek met jezelf en een opening naar je hart.
In mijn gratis masterclass wil ik je zelf de transformerende kracht van schrijven vanuit je hart laten ervaren.
Kijk hier wanneer de eerstvolgende masterclass is:
https://gwynethleermakers.nl/masterclass/
Authenticiteit en geld: dat gaat niet samen
Ik kreeg een vraag op Instagram. Hoe kun je nu authentiek zijn en tegelijkertijd een bedrijf opbouwen met geld als doel? Deze vraag triggerde mij meteen. Ik ben ervan overtuigd dat je authentiek kan zijn en geld kan ontvangen. Dat zonder meer.
Toch voel ik wel dat er iets wringt. Ik begreep wat de vraagsteller bedoelde. Iets in mij wringt ook als het gaat om geld en authenticiteit. Of wellicht vind ik eerlijkheid een beter woord.
Ik vind geld een interessant onderwerp, zowel in praktisch als in filosofische zin. Dus ik ben er al jaren mee bezig. Ik lees er boeken over en af en toe volg ik een training. In praktische zin heb ik geleerd om overzicht en inzicht te hebben in mijn financiën. En dus niet langer meer mijn kop in het zand te steken als het gaat om de financiële situatie van mijn bedrijf. Het is niet de drijfveer van mijn keuzes, maar het speelt wel een rol.
En dan heb je nog het mindset-gedeelte. Die vind ik ook interessant. Ik las ooit in een boek van dr. Wayne Dyer een stuk over zelfliefde. Hij stelde daarin deze vraag: ‘Bestel jij altijd het goedkoopste van de kaart in een restaurant of bestel jij wat je het lekkerste vindt?’ OMG, dat was mijn reactie. Want ik bestelde inderdaad altijd een van de goedkoopste gerechten. Het was een automatisme. En ik besefte ook dat ik mezelf daarmee te kort deed.
Veel later in gesprek met een klant van mij, kwam hetzelfde stuk aan bod. Zij vertelde dat ze altijd koos voor een ontbijt wat ze het allerliefste at. Dat het gaat over jezelf het beste gunnen. Ik realiseerde me dat ik altijd koos voor gemak: snel een boterham met pindakaas. Terwijl ik er vaak geen trek in had, maar dan had ik in elk geval gegeten.
Twee hele simpele voorbeelden die ervoor hebben gezorgd dat ik nu elke ochtend bewust de keuze maak voor mijn ontbijt. Dat ik in een restaurant kies wat ik het allerlekkerste vind. Dat ik mezelf deze dingen gun.
Op een bepaald niveau geloof ik dat geld met eigenwaarde te maken heeft. En dat je door te werken aan je eigenwaarde, ook werkt aan je geld mindset. En andersom.
Er zit voor mij ook een andere kant aan geld. Deze kant heeft veel meer te maken met het systeem waarin wij geld gebruiken. Geld is ooit bedoeld als ruilmiddel, maar tegenwoordig lijkt het een doel op zich. En dat is een insteek die volgens mij niet klopt.
Het is de basis voor de rat race. Hard werken. Geld verdienen. Uitgeven. Nog harder werken. Dit heeft ervoor gezorgd dat we werk doen dat we niet leuk vinden, maar wel goed betaald worden (gouden handboeien). Dat we enorm veel spullen hebben in huis, maar toch een leegte voelen. Dat we een onverzadigbare honger hebben naar meer en onszelf overeten. Lichamelijk (obesitas) en geestelijk (burn-out).
Authenticiteit is het verlangen om jezelf te zijn. Om betekenis te ervaren in je leven en werk. Om het ‘goede’ te doen zonder te pleasen. Omdat geld een middel is, zal het nooit een doel zijn. Als jij een bepaald bedrag wilt verdienen, zit daar altijd wat onder. Het gaat erom wat je met dat geld wil doen, daarin zit de betekenis. En wat het gevoel is dat het geld jou geeft, want dat is waar je echt naar op zoekt bent.
Wat mij altijd helpt hierin is om te kijken naar iemand die ik betaal. Zo heb ik huishoudelijke hulp en ik vind het heel fijn om haar daarvoor te betalen. Ik doe dat met liefde en plezier, want het resultaat is elke week een schoon huis. Dat voelt alsof er elke week een last van mijn schouders valt. Het geeft mij een gevoel van ruimte. Nog een ander voorbeeld: ik betaal mijn administratiekantoor op mijn boekhouding te doen. En ook dat vind ik geweldig. De boekhouding klopt nu altijd. Ik hoef me er geen zorgen over te maken en als er gedoe is met de belastingdienst, dan lossen zij het op. En nog een alledaags voorbeeld: de bakker. Ik ga met alle plezier naar de bakker. Ze maken heerlijk brood en doen dat met passie voor hun vak. Het brood is duurder dan in de supermarkt, maar dat is irrelevant. Ik wil gewoon dat brood omdat het lekkerder is. Ik zou het brood ook niet gratis willen hebben, ik betaal de bakker graag voor zijn brood.
Vind ik deze mensen nu niet authentiek omdat ze geld vragen voor hun producten of diensten? Nee, dat staat er los van. Geld is een ruilmiddel. Niet meer dan dat. En je hebt zelf de keuze wat je ruilt. En zorg ervoor dat de ruil goed voelt, dat maakt authentiek.
Papier geeft geen ongevraagd advies
Er zijn talloze zelfhulpboeken geschreven en je hebt er vast ook veel gelezen. En ik lees dan weleens ergens dat die boeken allemaal niet geholpen hebben omdat er steeds nieuwe bij komen. Het volgende is dat zij een methode hebben die wel werkt. En wat achteraf natuurlijk ook niet zo blijkt te zijn.
Als er zoveel zelfhulpboeken zijn, dan zal er wel een behoefte zijn. Juist aan meerdere invalshoeken. Dat is wat ik denk.
Voor mij is schrijven de allerbeste zelfhulptool. Het helpt me op een hele praktische en tegelijkertijd diepgaande manier om te dealen met dagelijkse beslommeringen maar ook met hardnekkige patronen. Bovendien boost het mijn inspiratie waardoor ik lekker werk aan mijn nieuwe boek en trainingen. Dat maakt weer dat ik lekker in mijn vel zit en gelukkig ben.
Schrijven is een hele praktische zelfhulptool. Het is altijd beschikbaar en het enige wat je nodig hebt is pen en papier. Ervaar je gedoe met jezelf? Blijf je maar telkens dezelfde gedachten afspelen in je hoofd? Schrijf je op. Uit je hoofd, op papier.
Een voordeel van schrijven is dat het geen ongevraagd advies geeft. Of tips of een verhaal over zichzelf vertelt. Dat gebeurt namelijk wel als jij jouw gedoe met iemand anders deelt. Waardoor je gedoe soms nog groter wordt, want dan slaat de twijfel toe.
Gewoon lekker schrijven dus.
Maandelijks een schrijfthema ontvangen ter inspiratie?
Schrijf je hier in:
Zo start je met schrijven vanuit je hart
Schrijven vanuit je hart is niet iets wat je op school hebt geleerd. Daar ging het meer over het leren van letters en klanken, de spellingsregels, zinsopbouw en structuur. De nadruk lag op ‘goed schrijven’.
Chaos hoort erbij
Voor schrijven vanuit je hart geldt dat je ‘goed schrijven’ mag loskoppelen. Goed schrijven doe je met je hoofd en creatief schrijven doe je met je hart. Het is allebei nodig, maar niet tegelijkertijd. En het hart gaat voor het hoofd. Dat betekent dat als je schrijft vanuit je hart, je toelaat dat er flarden van zinnen op papier verschijnen. Dat er wellicht iets staat dat je niet kan plaatsen of zelfs niet eens begrijpt. Het voelt als een enorme chaos. En je hebt de neiging om meteen structuur in de chaos aan te brengen, maar structuur is geen zaak van het hart. Dus sta chaos toe.
Schrijven is doen.
Pak pen en papier erbij, want je gaat een schrijfoefening doen. Bovenaan je papier noteer je: wat houdt mij nu tegen?
Je zet je timer op 5 minuten.
Je schrijft alles op wat er door je heen wil stromen.
Let niet op schrijffouten, ga niet corrigeren.
Blijf schrijven. Loop je vast? Herhaal de zin dan opnieuw en stel je open voor de stroom aan woorden.
Het hoofd erbij houden
Als je hebt geschreven, lees dan je tekst hardop voor. Voel gewoon wat het met je doet. En bepaal of je er iets mee wilt. Is er iets dat je wilt uitspreken naar iemand? Wil je hier een blog over maken? Een social media post.
Als je naar buiten wilt treden met hetgeen je hebt geschreven, laat het dan minstens 1 dag rusten. Pak het de dag er na weer op en ga de tekst met je hoofd bekijken. Bepaal je boodschap, herschrijf zinnen, corrigeer spel- en schrijffouten, etc.
Zonder training geen vooruitgang.
Schrijven vanuit je hart kun je trainen. Als je het af en toe doet, zul je de transformerende kracht ervan nauwelijks ervaren. Als je van schrijven een gewoonte maakt, ervaar je meer creatieve flow, ben je meer bewust van je gevoelsleven en is het makkelijker authentieke keuzes te maken. Daar is wel training voor nodig. Als je hierin begeleiding wilt, kijk dan eens bij STORY Membership.
Waarom start before you’re ready niet altijd werkt.
Natuurlijk snap ik dat we perfectionisme de kiem smoren met de uitspraak: start before you’re ready. En natuurlijk moeten we in actie komen, want dan weet je pas wat wel of niet werkt. Van een beetje dagdromen, worden dromen geen werkelijkheid.
En toch…werkt het niet altijd.
Want als het zo simpel was, dan was iedereen al lang in beweging gekomen. Want we horen overal dat we gewoon moeten doen. Dat we in beweging moeten komen. In de actiemodus. Go go go!
Als je niet in actie komt, is er iets aan de hand. Het kan inderdaad zou zijn dat perfectionisme je tegenhoudt. Dan je de lat voor jezelf heel hoog legt en daardoor pas in actie komt als het helemaal voldoet aan jouw maatstaven. En dat is waarschijnlijk nooit…
Stel je voor dat je dit van jezelf weet. Dan nog maakt de uitspraak ‘start before you’re ready’ niet dat je ineens wel gemotiveerd bent om iets te gaan doen. Sterker nog, het zal je waarschijnlijk irriteren. Of je zal het gevoel krijgen dat je het niet goed doet. Misschien denk je zelfs dat je een schop onder je kont nodig hebt, omdat jij als een van de weinigen niet in de actiemodus schiet.
Stel je nu eens voor dat er een reden is waarom je niet in actie gaat. En stel je voor dat die reden is dat het gewoon niet klopt. En daarmee bedoel ik dat de actie niet past bij je binnenwereld. Dat daar nog werk te doen is. Dat het ‘start before you’re ready’ je een heel vervelend gevoel geeft. En dat je dat gevoel probeert te negeren, door maar gewoon in de actiemodus te gaan. Want dat is tenslotte ook het advies. En stel dat je wel naar dat vervelende gevoel gaat luisteren. Wat zegt het je dan?
Daar heb je misschien niet 1,2,3 antwoord op. En dan kun je erover schrijven. Al schrijvende verken je dit gevoel, haal je de boodschap eruit en weet je wat de reden is waarom je niet in actie bent gekomen. En dat kan weleens iets heel anders zijn, dan jij in eerste instantie dacht.
Meer lezen over hoe jij echt de antwoorden uit jezelf haalt? Kijk hier eens.
Authenticiteit is iets wat je kiest
Authentiek zijn is niet iets wat je bent of niet. Het is niet net als schoenmaat 37 hebben (in mijn geval). Het is een keuze. Je kan er voor kiezen om authentiek te zijn.
Toen ik in 2013 begon als ondernemer was mijn doel om bedrijven te helpen met authentieke marketing. Ik werd vaak enthousiast onthaald, als het ging om het marketinggedeelte. Het authentieke bleef altijd wat achter. En dat lag niet alleen aan die bedrijven. Ik vond het op dat moment zelf ook lastig om authentiek te zijn. Ik zei namelijk niet altijd wat ik echt vond. En vaak wist ik ook niet eens wat ik vond omdat ik zo verstrikt was in ‘hoe het hoort.’
Pas toen ik mijn binnenwereld echt serieus ging nemen, ontdekte ik dat authenticiteit voor mij heel belangrijk is. Ik zei vaak: ‘Ik wil gewoon dat het echt is, anders laat maar zitten.” En mijn gevoeligheid zorgt er ook voor dat ik door die onechtheid heen prik. In eerste instantie zette ik me dan enorm af. Waarom verkochten mensen dingen die ze zelf niet gebruikte? Waarom willen bepaalde bedrijven ons alleen maar nog meer spullen laten kopen? Waarom doen mensen alsof ze het leuk vinden op familiefeestjes?
Tot ik toch weer besloot om naar mezelf te kijken. Want was ik dan zelf wel zo authentiek? Was ik nu degene die nooit aan een familiegelegenheid mee deed, terwijl ik liever ergens anders was? Of was ik degene die altijd heel eerlijk was naar mijn klanten? Het antwoord was twee keer nee.
Dus ik vond authenticiteit wel belangrijk, maar had er zelf ook moeite mee. Na het schrijven van mijn eerste boek, was ik een stap dichterbij. Omdat ik ruimte gaf aan een groot verdriet wat lange tijd als een mistgordijn over mijn authentieke ik lag. Daarna begon ik het schrijven steeds meer te integreren in mijn dagelijks leven. Ik schreef om mezelf beter te leren kennen. Ik schreef om te dealen met mijn emoties. En ik schreef om mijn ware verlangens naar boven te halen. En zo lukte het mij om steeds authentieker te zijn.
Wil je weten wat jij vandaag nog kan doen om je authentieke natuur zichtbaar te maken? Doe dan hier de test.
Content inspiratie voor december
Je hoeft niet eens in het bos te gaan lopen om geïnspireerd te worden. Inspiratie is overal. Zo kun je inspelen op de actualiteit, bijzondere dagen en/of feestdagen van die maand, inspiratievragen stellen en vertellen over je aanbod. Laten we eens kijken hoe je dat doet voor deze maand.
Actualiteit
Gisteren was in het nieuws dat vrouwen voor hetzelfde werk nog steeds minder salaris ontvangen dan mannen. Een actualiteit waar je op meerdere manieren op in kan spelen. Zo kun je:
- Ingaan op de inhoud. Je mening geven. Ben je het eens of ben je het oneens?
- Je kan ingaan op de omstandigheden van deze actualiteit. Door bijvoorbeeld te delen of jij dit ook tegenkomt in je werk.
- Je kan een opiniestuk van iemand anders over de loonkloof delen.
- Je kan vertellen over een herinnering die het bij jou oproept . Dit hoeft dan niet per se ook over het loonverschil te gaan, maar iets wat jij hiermee associeert. Maak het niet te moeilijk, kies het eerste wat in je opkomt.
- Het kan ook zijn dat dit nieuwsbericht je heeft doen nadenken over ongelijkheid tussen mannen en vrouwen en dat je daar ineens een inzicht over kreeg. Dat kun je dan delen. Het fijne aan dit soort berichten is dat het ook na de actualiteit zijn waarde behoudt.
In het algemeen kun je dus als volgt over een actualiteit delen:
- Een eigen opiniestuk
- Een opiniestuk van iemand anders
- Een herinnering
- Een inzicht naar aanleiding van de actualiteit
- Een verhaal over de omstandigheden voor jou door deze actualiteit.
Bijzondere dagen
Elke maand heeft wel een paar bijzondere dagen. Of het nu feestdagen zijn of dagen die bijzonder zijn voor jou. In december zijn dat:
- Sinterklaas
- Kerst
- Oud & Nieuw
- Thanksgiving
- Boxing day
- Midwinter
Denk ook eens aan een verjaardag of een jubileum. Allemaal momenten om verhalen te delen. Zorg er wel voor dat het altijd context gebonden is. Daarmee bedoel ik dat de mededeling dat jouw kind zijn/haar zwemdiploma heeft gehaald op zich niet echt heel interessant is. De context waarin het gebeurde wel. Heeft jouw kind watervrees overwonnen? En is dat iets wat bij jouw klanten ook speelt? Plaats een verhaal altijd in de context. Dat maakt het relevant voor lezers.
Inspiratievragen stellen
Stel jezelf wat open vragen. Laat de antwoorden door je heen stromen. Dus schrijf gewoon op wat er in je opkomt. Daarna kun je er een bericht van maken. Beter nog, laat de teksten een dag liggen en maak er dan een verhaal van. Zo voorkom je dat je al ingehouden bent als je schrijft. En als je er niets van wil publiceren, dan hoeft het niet.
Een vraag waar je op door kan schrijven:
- Wanneer waardeer ik mezelf?
Aanbod
Vertel over jouw aanbod van deze maand. Wat staat er op het programma? Heb je een evenement? Geef je een training? Geef je een webinar? Zijn er nog plekken vrij voor 1 op 1 begeleiding? Heb je speciale producten voor de feestdagen. Zijn er nieuwe producten? Of zijn er producten die niet meer terug komen? Vergeet absoluut niet te delen wat jouw aanbod is.
Tot slot, marketing is heel simpel: je deelt je visie, ideeën en kennis. En je doet een aanbod.
De content kalender voor de maand december, kun je hier gratis downloaden.
Content inspiratie voor november
Je hoeft niet eens in het bos te gaan lopen om geïnspireerd te worden. Inspiratie is overal. Zo kun je inspelen op de actualiteit, bijzondere dagen en/of feestdagen van die maand, inspiratievragen stellen en vertellen over je aanbod. Laten we eens kijken hoe je dat doet voor deze maand.
Actualiteit
Woensdag 6 november jl. was de lerarenstaking. Een actualiteit waar je op meerdere manieren op in kan spelen. Zo kun je:
- Ingaan op de inhoud. Je mening geven. Ben je het eens of ben je het oneens?
- Je kan ingaan op de omstandigheden van deze actualiteit. Door bijvoorbeeld te delen hoe jij vandaag opvang voor je kinderen hebt geregeld.
- Je kan een opiniestuk van iemand anders over deze lerarenstaking delen.
- Je kan vertellen over een herinnering die het bij jou oproept . Dit hoeft dan niet per se ook een lerarenstaking te zijn, maar iets wat jij hiermee associeert. Maak het niet te moeilijk, kies het eerste wat in je opkomt.
- Het kan ook zijn dat deze staking je heeft doen nadenken over het onderwijssysteem en dat je daar ineens een inzicht over kreeg. Dat kun je dan delen. Het fijne aan dit soort berichten is dat het ook na de actualiteit zijn waarde behoudt.
In het algemeen kun je dus als volgt over een actualiteit delen:
- Een eigen opiniestuk
- Een opiniestuk van iemand anders
- Een herinnering
- Een inzicht naar aanleiding van de actualiteit
- Een verhaal over de omstandigheden voor jou door deze actualiteit.
Bijzondere dagen
Elke maand heeft wel een paar bijzondere dagen. Of het nu feestdagen zijn of dagen die bijzonder zijn voor jou. In november zijn dat:
- Sint Maarten
- 11-11: carnaval
- Sinterklaas intocht
Denk ook eens aan een verjaardag of een jubileum. Allemaal momenten om verhalen te delen. Zorg er wel voor dat het altijd context gebonden is. Daarmee bedoel ik dat de mededeling dat jouw kind zijn/haar zwemdiploma heeft gehaald op zich niet echt heel interessant is. De context waarin het gebeurde wel. Heeft jouw kind watervrees overwonnen? En is dat iets wat bij jouw klanten ook speelt? Plaats een verhaal altijd in de context. Dat maakt het relevant voor lezers.
Inspiratievragen stellen
Stel jezelf wat open vragen. Laat de antwoorden door je heen stromen. Dus schrijf gewoon op wat er in je opkomt. Daarna kun je er een bericht van maken. Beter nog, laat de teksten een dag liggen en maak er dan een verhaal van. Zo voorkom je dat je al ingehouden bent als je schrijft. En als je er niets van wil publiceren, dan hoeft het niet.
Enkele vragen waar je op door kan schrijven:
- Wat moet mij van het hart?
- Wat raakt mijn klanten in het hart?
- Wat wil ik oplossen?
Aanbod
Vertel over jouw aanbod van deze maand. Wat staat er op het programma? Heb je een evenement? Geef je een training? Geef je een webinar? Zijn er nog plekken vrij voor 1 op 1 begeleiding? Heb je speciale producten voor de feestdagen die mensen kunnen pre-orderen. Zijn er nieuwe producten? Of zijn er producten die niet meer terug komen? Vergeet absoluut niet te delen wat jouw aanbod is.
Tot slot, marketing is heel simpel: je deelt je visie, ideeën en kennis. En je doet een aanbod.
De content kalender voor de maand november, kun je hier gratis downloaden.
Leiden door expertstatus is achterhaald: lead by example
Je leest het nog heel vaak: je moet een expertstatus hebben. En vervolgens krijg je allerlei tips hoe jij jezelf die status kan aanmeten. Het is nog steeds gebaseerd op het oude leraar-leerling model, waarbij de leraar de alwetende is en de leerling de niets-wetende. Door jezelf boven de groep te plaatsen, ben je automatisch autoriteit. Als je dat op een goede manier lukt tenminste. Ik denk dat jij ook vast een schoolleraar uit je jeugd kent met een autoriteitsprobleem.
De expertstatus – de autoriteit zijn – is dus niet voor iedereen weggelegd. En het is ook iets wat steeds minder past in onze samenleving. Kennis is breed toegankelijk voor iedereen. Je hoeft niet meer naar de bibliotheek om een boek te lenen om meer te weten over een bepaald onderwerp. Je zoekt het op internet en binnen een paar seconden heb je antwoord. Als je niet weet hoe je een appeltaart bakt, kijk je op Youtube en alles wordt stap-voor-stap voor gedaan. Je hoeft het niet meer van je oma te leren. Hoewel dat misschien veel leuker was. Kennis en informatie is breed toegankelijk en dus niet meer exclusief.
Ook in organisaties zie je dat het hiërarchische model terrein verliest. Mensen luisteren niet meer automatisch naar hun leidinggevende omdat hij/zij dat toevallig is. Organisaties worden platter georganiseerd met minder managementlagen. Er is meer ruimte voor persoonlijke ontwikkeling en doen waar je goed in bent, in plaats van zonder meer orders van de baas op te volgen.
Toch is de expertstatus niet weg en zie ik nog vaak om me heen dat ondernemers zichzelf een expertstatus aanmeten. Je kan het al zien op Linkedin, dan staat er iets heel specifieks in de titelomschrijving. Zoiets waarvan je dacht: bestaat dat ook… Dat is dan zo’n geforceerd bedachte niche. Want als het hokje maar klein genoeg is, ben je vanzelf expert. In het land van de blinden, is eenoog koning.
Waarom zou je zo geforceerd je best doen om een expertstatus te claimen? Ben jij dan degene die de goeroe wil zijn? Want dat is wat een expert doet. Die plaatst zichzelf boven de anderen. Die zegt: dit is mijn terrein, als je er iets over wil weten moet je bij mij zijn. En het kan prima werken als het gaat om het aanleren van hoe-dingen. Zoals: hoe zet ik mijn financiële administratie op. Of hoe maak ik een online programma.
De expertstatus – ofwel goeroestatus – zie je ook vaak terug in de wereld van persoonlijke ontwikkeling, spiritualiteit, welzijn. En dat is niet echt een hoe-dingetje. Hoe moet je leven? Ja, daar is geen eenduidig antwoord op. Dat mag je zelf ontdekken en ervaren. En zo merk je al dat het wringt als iemand daar een stappenplan voor heeft. Als iemand daar claimt expert te staan. Een autoriteit op het gebied van ‘het leven.’ Natuurlijk ook geprofileerd met een keurig geforceerd bedachte niche.
Je kan nog steeds leider zijn, maar kies dan voor deze strategie: lead by example. Heel simpel: wees het goede voorbeeld. Laat anderen zien wat en hoe jij het doet en help ze hun eigenwijze te ontdekken. Begeleid ze in het vinden van hun eigen antwoorden. Niet door een stappenplan, maar door een voorbeeld waardoor ze constant worden uitgedaagd om zelf te leiden. Want dat is wat je wilt als je wilt leiden door het voorbeeld te zijn.
Leiden door expertstatus is achterhaald. De nieuwe generatie haalt z’n neus ervoor op. Zelf nadenken. Je eigen antwoorden vinden. Je eigen-wijze kiezen en anderen begeleiden hetzelfde te doen.
Nieuwsbrief Labyrint
Benieuwd hoe mijn nieuwsbrief Labyrint eruitziet? Lees de laatste hier.