Labyrint
Voor wie wil floreren – maar niet ten koste van wat er écht toe doet. Over mentaal welzijn, keuzes die kloppen en de kracht van betekenisvol leven en werken.
Planning loopt altijd anders
Vorige week was ik vooral aan het worstelen met mijn planning. Weer op gang komen na de vakantie. Aan het einde van de week had ik mijn planning op orde aan de hand van thema dagen (lees er hier meer over). In het weekend werd mijn zoontje ziek, dus de hele planning was meteen om zeep. Tenminste dat dacht ik. In plaats van in de stress te raken en alleen nog maar in paniek te kunnen denken aan wat ik nu allemaal NIET kan doen, dacht ik na over een oplossing. En tegenwoordig denk ik veel minder dat ik alles alleen hoef op te lossen, betrok ik dit keer mijn man erbij.
En het ging verbazingwekkend goed. Het hielp heel goed met prioriteiten stellen. Wat is nu echt belangrijk wat ik vandaag wil doen en wat kan wachten? Het was meteen een test case voor mijn nieuwe planning.
Verder gaf ik nog een webinar over eigenwijze marketing. Ik merk dat het aantal inschrijvers voor webinars steeds minder wordt. Nu heb ik voor dit webinar geen advertentie gemaakt, maar ik merk dat de energie er een beetje uit is. Ik vind het nog steeds leuk om een webinar te geven of te wel: te praten over marketing op eigen-wijze maar of een webinar daar nu de juiste vorm voor is? Dus ben ik ook begonnen met het delen van de inhoud van het webinar op Instagram. Je kunt dat hier volgen: https://www.instagram.com/gwynethleermakers/
Ik ben ook heel enthousiast over mijn nieuwe horloge; garmin vivoactive 3. De horloge meet zo’n beetje alles. Het helpt mij om lekker in beweging te blijven en om hier nog meer bewust mee bezig te zijn. Eerlijk is eerlijk, het leek me eerst behoorlijk freak-achtig om alles te meten (hartslag, calorieën, stappen, sport, etc). Maar het is net zoals met je financiën: zonder inzicht geen overzicht. Zolang het mij positief motiveert, vind ik het fijn. Daarmee bedoel ik: als je wilt afvallen kun je op de weegschaal gaan staan of je kan dat niet doen. Het maakt niet uit wat je kiest, zolang het maar helpt om positief aan de slag te gaan met het bereiken van je doelen. Als ik op de weegschaal ga staan en ga tegen mezelf zeggen: ‘het lukt je toch nooit.’ Dan kan ik het net zo goed niet doen, want dan raak ik er van ontmoedigd. Als ik denk: ‘kom op, goed bezig, lekker doorgaan op deze manier.’ Dan werkt het juist motiverend. Zo is het met dit horloge ook. En zo is het in mijn bedrijf ook.
Vorig jaar aan het einde van het jaar was ik een beetje ‘doelen moe’. Ik zei tegen mezelf: ‘Waar ben ik nu mee bezig?’ ‘Is dit nu echt zo belangrijk?’ ‘Wat heeft het voor nut?’ Door opnieuw antwoord te vinden op deze vragen, ben ik weer gemotiveerd geraakt. Ook om doelen te stellen en ze na te streven, maar dit keer op een andere manier. Niet met de gebruikelijke ‘schop onder de kont’- aanpak, maar met een geheel nieuwe aanpak; ‘vriendelijkheid.’ Niet streven om te streven, maar jezelf blijven uitdagen zonder een gevoel te hebben dat je op dit moment wat mist. Dat was een hele eye-opener voor mij. Dat je zowel tevreden kan zijn met alles en tegelijkertijd ambitieus kan zijn. Dat geeft positieve energie.
Gisteren was ik zo blij met het mooie winterweer. Ik hoopte er al weken op. Ik houd zo van het winterse licht. De mooie koele tinten in de ochtend en in de avond. Het wit. De kou. Niet dat ik nu sta te trappen om in de kou te gaan staan, maar als ik het wel doe voel ik zoveel energie. Een totaal andere energie dan in de zomer. Dit voelt helder, verkwikkend en heel alert. Ik houd ervan.
Vanochtend had ik de gelegenheid om met mijn camera op pad te gaan. Ik was iets te laat voor het mooie rode licht. Met dit weer kun je toch niet binnen blijven zitten?
Storytelling: jouw verhaal in 3 stappen
Een goed verhaal zorgt ervoor dat je wordt onthouden. Een verhaal geeft je de kans te vertellen wie je bent en wat je doet, zonder dat expliciet te benoemen.
Dit format helpt je bij de opbouw van je verhaal.
Het voelt niet goed (en andere onzin)
“Het voelt niet goed.’ Dat is een zin die ik vaak heb gebruikt als excuus om iets niet te doen. En ik hoor dit ook bij mijn klanten. Ik snap het ook, maar het is niet zo. Ik licht het graag toe.
Mijn hart fluisterde mij toe dat ik een boek wilde schrijven. Het voelde nooit goed om er aan te beginnen.
Want: als je schrijft, haal je geen omzet binnen.
Want: ik heb twee kinderen, ik heb helemaal geen tijd om te schrijven.
Want: ik heb nog nooit een boek geschreven, kan ik het wel.
Want: ik weet niet eens waar ik over wil schrijven, hoe kan ik dan beginnen.
Mijn hoofd heeft besloten dat ik in januari 2016 begon. En hoe voelde dat? Doodeng. Ik herinner me nog een moment dat ik van school terugliep, op weg naar huis om voor het eerst te gaan schrijven. Nou, de zenuwen gierden door mijn lijf. En toen kwam ik ook nog mijn toenmalige buurman tegen die tegen me begon te praten. En ik hoorde mezelf zeggen dat ik een boek ging schrijven, terwijl mijn hart in mijn keel bonsde. En natuurlijk vroeg hij waar het boek over ging. Moest ik ook nog zeggen dat ik het niet wist. Dus naast de zenuwen voelde ik ook nog schaamte.
Zo is het ook met ondernemen. Ons hart fluistert onze verlangens. En ons hoofd zorgt ervoor dat ze worden uitgevoerd. Een verlangen zonder uitvoering, blijft slechts een verlangen. Een niet waargemaakte droom. Een ‘had ik maar….’
Dus als je de volgende keer zegt tegen jezelf: ‘het voelt niet goed.’ Vraag jezelf dan eens af wat je daar precies mee bedoelt. En wees echt eerlijk. Is het een excuus om iets niet te hoeven doen?
Want een boek schrijven begon pas goed te voelen, toen ik er eenmaal aan begonnen was. Niet eerder.
‘Het voelt niet goed’ is voor mij hetzelfde als: ‘dit is niet het juiste moment.’ Het betekent wachten op iets dat nooit gaat komen. En het ‘luisteren naar intuïtie’ wordt gebruikt als excuus.
Je intuïtie geeft je ingevingen of flitsen van inzichten. Je kiest ervoor er naar te luisteren en er actie op te nemen. Of je kiest ervoor dat niet te doen. Daar zit verder geen analyse aan vast. Zodra je aan de gang gaat met gedachten over het wel of niet doen van iets. Of het wel of niet goed voelt. Weet je al dat je intuïtie niet spreekt. Het is je ‘ego’ dat er iets van vindt, vermomd in de rol van innerlijke criticus of een andere rol die jij opvoert in je toneelstuk.
In plaats van wachten op het goede gevoel of het juiste moment, kun je nu je agenda pakken en tijd inplannen om die actie vast te pakken en uit te voeren. Dan komt het goede gevoel van zelf. Zo was januari 2016 voor mij het perfecte moment om te gaan schrijven aan mijn boek. Een jaar later kwam het boek uit. Net voor het hele #metoo gebeuren. En laat dat nou net het onderwerp van mijn boek zijn.
Maak je dus niet te druk. Het juiste moment kiest jou.
#50 Wat is goede marketing?
Marketing is belangrijk. Je kan er niet omheen. Toch zijn er veel ondernemers die het ‘niet zo leuk vinden.’ Ik was er zo een. Hoe kwam dat? Ik vergiste me. Ik dacht dat ik vooral een goede marketingverhaal moest hebben. Er zijn veel ondernemers met een goed marketingverhaal. Maar een goed marketingverhaal maakt nog geen goede marketing. Sterker nog, het heeft niet zo veel met elkaar te maken. Ik vertel je er meer over in deze podcast: wat is goede marketing.
Planning en te veel willen
De eerste werkweek sinds ik kerstvakantie heb gehad. Eerlijk gezegd had ik niet heel veel zin om maandag weer te beginnen. Het ‘niets moeten’ beviel me uitstekend. Gelukkig stond er niet meteen van alles gepland op maandag en kon ik rustig opstarten. Toch merkte ik dat ik gaandeweg de week steeds meer van ontspanning naar spanning ging. Mijn agenda stond ineens vol en dat geeft me altijd een gevoel dat ik geen adem kan halen.
De cursus van Charlotte over productiviteit, kwam dus als geroepen. Ze werkt met themadagen en dat had ik eerder ook zo in mijn planning. Dat wil zeggen dat ik bepaalde dagen verbindt met bepaalde werkzaamheden. Nu is dinsdag mijn schrijfdag. En woensdagmiddag mijn administratiemiddag. Het probleem was alleen dat ik die thema’s wel had ingedeeld, maar me er vervolgens niet aanhield. Met name als het ging om klantafspraken, die liet ik altijd voor gaan want ‘de klant is koning.’ Wat ik heb gedaan is opnieuw gekeken naar mijn themadagen. Ik kwam tot de conclusie dat ik liever met dagdeelblokken werk, omdat ik niet 5 hele dagen per week werk, kwam ik altijd tijd te kort voor mijn thema’s. Dat betekent dat ik nu 8 thema’s heb verdeeld over 3 hele dagen en 2 halve dagen. Ik vind het nog niets te ingewikkeld en ik houd van simpel. In het weekend kijk ik er nog eens na en bedenken ik iets wat eenvoudig is en rust geeft.
Werken vanuit ontspannenheid is een van de belangrijkste dingen voor mij. Als ik het wat drukker krijg, ben ik al gauw gespannen. Dan krijg ik een gehaast gevoel en moet alles snel, snel. Ik weet dat het helemaal niet goed werkt, maar het is toch een valkuil. Ontspannenheid staat dus op 1. Dat is iets anders dan ‘luiheid’ of ‘passiviteit’. Ontspannenheid betekent voor mij helder van geest en doen wat nodig is. En het voelt licht en plezierig.
Toen ik donderdag de kinderen naar school had gebracht, zag ik ineens een felgekleurde hemel. Volgens mij heb ik met mijn mond open gefietst. Ik kon mijn ogen er niet vanaf halen. Toen haastte ik me naar binnen om mijn camera te pakken en deze foto’s te maken.
Het moment was weer snel voorbij. Dit zijn de bijzondere momenten. Als je je dag zo vol verwondering kan beginnen. Ineens realiseerde ik me hoe fijn het is om ondernemer te zijn en je eigen tijd te mogen indelen. En het aanschouwen van zoveel natuurschoon, zorgt er ook voor dat ‘werk’ en ‘druk zijn’ makkelijk relativeert. In de natuur zijn ontspant. Is ook wetenschappelijk bewezen, mocht je dat belangrijk vinden :). Het laatste kind in het bos is een interessant boek over dit onderwerp. Ik heb het meerdere keren gelezen en hoewel dit op kinderen gericht is, geldt het ook voor volwassenen. Onze wereld wordt steeds meer voorgevormd en gereguleerd. Dat maakt dat er weinig ruimte is voor ontdekken, op avontuur gaan, verbeeldingskracht gebruiken, etc. Ik hoor vaak ondernemers zeggen dat ze niet weten waar ze over moeten schrijven. Ik zou zeggen ga de natuur in. Kijk om je heen en verwonder je. Inspiratie gegarandeerd.
Stoppen met doen alsof in marketing
Marketing voelde voor mij als ‘doen alsof’. Het voelde alsof ik me anders voor moest doen dat ik was. Ik vroeg me altijd af: ‘hoe kan ik nu iemand helpen als ik zelf ook niet alle antwoorden heb?’ Dus streefde ik steeds naar de beste versie van mezelf. Die versie die alle antwoorden wel heeft. En ‘fake it, till you make it.’ Dan doe je maar alsof je alles al weet omwille van het gelikte marketingverhaal.
Gelukkig weet ik inmiddels dat ik je nooit alles kan weten en dat het ook helemaal niet nodig is om iemand te helpen. Dat de honger naar steeds meer kennis ook een manier is om onzekerheid te verbergen. Want als je blijft leren, hoef je niet te ondernemen. En als je niets onderneemt, kun je ook geen fouten maken.
Een eerste stap is gewoon beginnen. En weet je, weg met ’treed buiten je comfortzone’ dat is helemaal niet de plek waar je begint. Juist niet, zou ik zeggen. Je begint dichtbij jezelf. Waar het voelt als thuis en vertrouwd is. En van daaruit ga jij je marketing doen. Dat is voor mij eigen-wijze marketing.
Woensdag 16 januari om 10 uur geef ik een gratis webinar hierover. Ik vertel over:
- mijn angst om zichtbaar te zijn
- marketingvalkuilen die de meeste vrouwelijke ondernemers maken (ook ik).
- kansen voor 2019 in je marketing, die je nu direct kan implementeren.
Inschrijven kan hier; https://gwynethleermakers.webinargeek.com/eigen-wijze-marketing-1
Er komt een replay.
#49 Jezelf klein houden
Ik zie zoveel vrouwelijke ondernemers van alles doen onder het mom van ‘jezelf niet klein houden.’ Maar wie zegt dat eigenlijk? En wat geeft ‘jezelf klein houden’ jou voor gevoel? En wil je vanuit dat gevoel acties voor je bedrijf gaan ondernemen? Ik vraag het me hardop af in deze podcast. En deel meteen ook even waarom ik een limiet op mijn social media gebruik heb gezet.
Intenties 2019
Allereerst een gelukkig en gezond 2019 gewenst. Ik wens je vooral heel veel tevredenheid toe. Tevreden zijn met wie je bent, met wat je doet en waarvan je droomt. Minder streven en meer aandacht voor je eigen natuur.
Mijn intentie is om dit jaar een nieuw boek te schrijven. En ik heb drie onderwerpen op een kaartje staan. Dit staat op mijn bureau. Het geeft me een kader. Een van die onderwerpen wordt het. En wat ik fijn vind is om te mogen wisselen tussen die onderwerpen. Als het een vastloopt, ga ik met het ander verder. En er komt altijd wat uit. Ik heb immers eerder een boek geschreven en de beginfase kenmerkt zich door onrust. We willen meteen helderheid en als het er niet is, kunnen we niet beginnen. Helderheid komt door doen. Zo is het met schrijven en ook met ondernemen. Gewoon iets kiezen en het gaan doen. En van daaruit steeds durven aanpassen.
Verder heb ik nog een soort van persoonlijk project wat ik dit jaar wil aanpakken. Het heeft ook met onrust te maken. Een onrust die ik al heel lang ervaar en ik zie nu wat me tegenhoudt op meerdere vlakken, zowel zakelijk als privé. Ik ga hier eerst zelf mee aan de slag en ik verwacht wel dat ik hier iets over ga delen.
Het eerste waar ik dit jaar mee start is eigen-wijze marketing. In mijn community ga ik alles delen wat ik weet over marketing. Het gaat om hele praktische marketingkennis, maar ook om de ‘mindset-kant’ ervan. En het voelt voor mij als een afsluiting van mijn marketingperiode. Het moment dat ik mijn droombaan ‘marketing manager’ echt op ga geven. Want stiekem hield ik daar toch nog aan vast, al was het in een andere vorm. En ik heb lang het gevoel gehad dat ik niet kon delen wat ik wist. Er was zoveel kennis en werkervaring verzameld, maar er was geen passende manier om het te uiten. In 1 op 1 trajecten heb ik altijd het gevoel dat ik maar een stuk kon delen omdat je iemand nu eenmaal niet kan overdonderen met een bak met kennis en ervaring. En zelfs in mijn community, deelde ik telkens maar een klein stukje. En nu deel ik het hele stuk. Misschien dat er een boek bij komt, misschien ook niet. Het is 1 van de onderwerpen waar ik mee aan de slag ga. Hoe dan ook, deel ik alles in de community op een manier dat het voor mij voelt alsof ik alles gedeeld heb wat ik weet, heb geleerd en ervaren. Dit voelt als een stuk dat ik niet kan en wil laten liggen. Als ik het niet zou doen, zou het voelen als trainen voor de marathon en dan uiteindelijk niet aan de start van de marathonwedstrijd verschijnen.
Het voelt ook echt als het laatste stuk. Want wat ik voel en al heel lang weet is dat schrijven mijn grote passie is. Liefde op het eerste gezicht. Schrijven zal ik altijd blijven doen al moest ik ervoor betalen om het te mogen doen. En ik wil anderen inspireren om ook te schrijven en te ontdekken wat een zelfinzicht het je oplevert en dat er zoveel mooie verhalen te delen zijn. Ik ga schrijfdagen organiseren.in het bos. Dichtbij de natuur, zodat je je eigen natuur beter kan voelen en ervaren. En dat is nieuw. En voelt helemaal niet eng. Het voelt precies goed en kloppend.
Wat zijn jouw intenties voor 2019?
Ik heb er vandaag ook deze podcast over opgenomen, daarin vertel ik nog niets over het schrijfproces, bescheidenheid en dichtbij jezelf blijven.
Dan nog deze foto’s. Het was een ochtend in de kerstvakantie. Ik keek uit mijn raam en zag de lucht lichtroze kleuren. Vlug in mijn pyjama naar buiten. Om deze foto te maken.
Een kwartier later toen ik weer binnen was, zag ik de lucht nog mooier kleuren. Toch maar weer naar buiten om nog een foto te maken, net toen de zon boven de horizon uit stak. En weet je, de zon komt elke dag boven de horizon uit. Elke dag is een moment voor nieuwe intenties.
#48 Intenties 2019
Intenties voor 2019, ik was er niet zo mee bezig. In november had ik mijn plan voor 2019 ‘al’ af om er vervolgens in december achter te komen dat het toch niet passend was. Bij de start van de herfstvakantie, had ik ineens zin om een vision board te maken. Dus ging ik diezelfde vrijdagavond nog aan de slag. En dit voelde wel kloppend. Wanneer had ik hetzelfde gevoel als bij dit vision board? Ik wist het antwoord al. En toen kwamen de intenties vanzelf. Stukje voor stukje. Verder deel ik in deze podcast nog iets over het schrijfproces. Dat je helemaal geen focus nodig hebt en ik deel iets over bescheidenheid. Waarom het er wel mag zijn. En ik ben natuurlijk benieuwd naar jouw intenties. Deel ze gerust.
Vakantie
Nog 15 minuten en dan ga ik mijn kinderen van school halen. Het is weer gelukt. Alles af voor de vakantie. Nou ja…eerlijk is eerlijk. Nog 1 los eindje. Misschien dat ik toch nog wat ‘moet’ doen. Dat is een keuze. En ik merk ook hoe gemakkelijk ik anderen mijn agenda laat bepalen. Dan hoor ik mezelf zeggen: ‘Ja, hoor. Doe ik wel even.’ En op dat moment vind ik ook helemaal niet erg. En het kost mij ook niet veel tijd, ik heb dat zo gedaan. Zo door de week heen zijn er heel veel dingen ik ‘zo heb gedaan’, zoals:
- even online de kerstboodschappen bestellen
- nog even een vergeten leesmapje naar school brengen
- nog even een klant bellen
- nog even naar de stad om wat kerstcadeautjes te kopen
- nog even kijken welke laptop mijn ouders het beste kunnen kopenn
- nog even appen naar een vriend die jarig is
- nog even aller kerstfilms die op televisie komen opnemen
- en niet Home Alone vergeten, want die wil mijn zoontje zien
- nog even de kerstbestellijst naar de bakker brengen
- niet vergeten zo de batterijen van de lichtjestocht mee naar huis te nemen
- nog even de foto’s van het kerstdiner in de app opslaan op mijn telefoon
- en de foto’s op mijn laptop zetten, want de icloud is al weken (wat zeg ik: maanden VOL).
En niet alleen de icloud. VOL. Dat is het. Want er zijn zoveel kleine dingen die wij moeten doen in ons dagelijks leven. Allerlei berichten die wel of geen actie van ons vragen. Constant informatie. Constant geprikkeld.
En dan nu twee weken kerstvakantie. En het grappig is… dat het gevoel dat ik zeeën van tijd heb, een ander gevoel naar boven brengen: verveling. En volgens mij is dat de verslaving aan druk zijn. Want ergens is het ook wel lekker om constant bezig te zijn. Want stel je voor…. .als er stilte is. Een hele diepe stilte. Een leegte.
Ik ga eens kijken wat er in de leegte te vinden valt. Je hoort van me.
Fijne kerst!
Nieuwsbrief Labyrint
Benieuwd hoe mijn nieuwsbrief Labyrint eruitziet? Lees de laatste hier.