Labyrint
Voor wie wil floreren – maar niet ten koste van wat er écht toe doet. Over mentaal welzijn, keuzes die kloppen en de kracht van betekenisvol leven en werken.
Waarom doe jij niet wat je echt wilt
Een nieuw tijdschrift met alle pagina’s nog mooi glad en onberispelijk. De belofte van wat komen gaat, buiten in de zon, met een glas water met citroen en munt, gewoon in mijn eigen tuin, in serene rust (ja, het is schooltijd!). En dan gaan lezen, heerlijk vind ik het.
Toch kan ik me de laatste keer dat ik dit deed niet eens herinneren.
Hoe kan dat?
Geen tijd voor is misschien mijn eerste reactie en die van jou ook. En dan komt de hele riedel dat het zo druk is met kinderen, dat je nooit meer tijd hebt voor jezelf, dat je alle ballen de lucht in moet houden.
Is het waar?
Is het echt waar dat je geen tijd hebt om te doen wat je het allerliefste doet?
Of is het iets anders?
Ik ben er achtergekomen dat ik mezelf die tijd niet gun, want..
..de kinderen,
…mijn man,
…mijn werk,
..vul maar in.
Er is altijd wel iemand die jouw aandacht nodig heeft. En er is iemand die jij altijd vergeet: JIJ.
Wendy zei het in dit interview heel mooi: “Je kunt pas echt voor een ander zorgen als je ook goed voor jezelf zorgt”.
Daarom is het nodig om tijd voor jezelf te maken. Zodat jij kan gaan doen wat je het allerliefste doet. Zodat jij energie krijgt, straalt en schittert.
Echt, dat verdien jij!
Waarom doe jij niet wat je echt wilt?
Hoe verder na ontslag?
Eigenlijk had ik nooit gedacht dat ik iets zou kunnen vertellen over het krijgen van ontslag. En jij had waarschijnlijk nooit gedacht dat jij er iets over zou willen lezen.
Dat overkomt alleen anderen. Ik functioneer toch altijd goed? Ik werd toch gewaardeerd? En als ik het niet leuk vond, vertrok ik toch zelf?
Toch overkwam het me.
Ondanks dat ik het aan zag komen, was het toch een moeilijke periode voor me. En om cliché bevestigend te zijn; het heeft me sterker gemaakt. Dat ging echter niet van zelf.
Hoe verder na ontslag? Het volgende heeft mij geholpen in de periode na mijn ontslag en misschien helpt het jou als je ontslag hebt gekregen.
Neem even rust.
Ik had het “geluk”dat ik in de zomer werd ontslagen. Ik had 2 weken in de zon gezeten in mijn tuin met een boek. Ik vond het heerlijk. Neem even de tijd voor jezelf, doe dingen die je leuk vindt, waar je energie van krijgt. Spreek wel van te voren een periode af.
Laat boosheid toe.
Ik was boos. Ik had een goede regeling getroffen. Mijn omgeving vond dat ik het goed voor elkaar had. Er werd zelfs gesproken over mazzel. Ergens had ik het gevoel niet boos te mogen zijn. Telkens als ik langs mijn oude werkgever reed voelde ik deze boosheid. Dat heeft wel 1,5 jaar geduurd. Mijn werkgever lag op mijn route naar de stad, dus ik moest er heel vaak langs! Hoe moeilijk het ook is, laat je boosheid toe. Je mag boos en verdrietig zijn. Er is een einde aan iets gekomen en dat komt nooit meer terug.
Ga iets doen waar je energie van krijgt.
Ik wilde graag voor mezelf beginnen en had een droomplan van het runnen van een kleinschalig recreatieterrein met idyllische houten vakantiehuisjes. Ergens wist ik dat het idee niet haalbaar was op dat moment. Toch ging ik er mee aan de slag. Ik ging doen wat ik leuk vond, nieuwe ideeen bedenken, concepten bedenken, plannen schrijven. Ik kreeg weer energie. Ik werd minder boos en weer vrolijk.
Zoek hulp.
Ik ben naar een coach gegaan. Mede daardoor ben ik voor mezelf begonnen en heb ik diverse trainingen gevolgd. Er ging een nieuwe wereld voor me open. Ik kreeg nog meer energie. In sommige gevallen kun je met je oude werkgever een outplacementtraject afspreken. Als dat tot de mogelijkheden behoort pakt dat dan met beide handen aan. Zoiets helpt je weer te richten op nieuwe mogelijkheden.
Praat er over en wees eerlijk.
Als je uit je boze en verdrietige periode bent, vertel dan aan anderen wat je voelde. Blijkbaar zie ik eruit als iemand die altijd geluk heeft. Ik hield me vaak sterk. Het was fijn om te vertellen dat ik ook verdriet, angst en twijfels had. Jezelf kwetsbaar opstellen is niet gemakkelijk, als jij de eerste stap zet laat een ander ook zijn kwetsbare kant zien.
En weet je, iedereen komt over ontslag heen. Uiteindelijk zul je zien dat het een moment is waarop nieuwe mogelijkheden zich voor deden.
Wat heb je nodig om succesvol te zijn?
Wat heb je nodig om succesvol te zijn?
Heb ik je aandacht getrokken met die titel? Misschien verwacht je dat ik je nu stap voor stap ga uitleggen wat je moet doen om succesvol te zijn.
Dan moet ik je teleurstellen.
Dat ga ik niet doen.
En eerlijk gezegd weet ik het ook niet. En bestaat er niet zo zoiets als een simpel en eenvoudig stappenplan naar succes.
En wat is succes eigenlijk? Volgens mij is succesvol zijn voor iedereen wat anders. Voor de een is het misschien veel geld verdienen, voor de ander veel vrijheid en voor de ander een baan waarmee hij zijn hobby kan financieren.
Genoeg voorbeelden te noemen.
Bedenk maar eens wat succes voor jou is.
Ik heb van thuis uit meegekregen dat je hard moet werken en dat het belangrijk is om hoger op te komen. Eenmaal hoger op wist ik eigenlijk niet zo goed wat ik daar deed. Ik was niet echt op mijn plek zullen we maar zeggen.
Eenmaal wel op mijn plek heb ik iets geleerd wat belangrijk is voor het bereiken van succes. Het is iets waar ik niet zo veel van heb. En ik krijg de kriebels als ik denk aan wat mijn oma er over zegt: “Geduld is een schone zaak.”.
Daar ben ik het niet altijd mee eens. Maar in het geval van succes heeft mijn oma misschien wel gelijk. Zoals ze zeggen “Rome is niet in 1 dag gebouwd.”
Om succesvol te zijn heb je geduld nodig. Heel veel geduld.
Geduld wil overigens niet zeggen achterover leunen en wachten tot het succes van zelf komt.
Geduldig actie ondernemen, maak ik er van!
Hoe weet je dat je je passie hebt gevonden?
Al lange tijd wist ik dat ik niet helemaal mijn hart volgde. Ik deed vooral dingen met mijn hoofd.
Langzaam begon ik steeds meer mijn gevoel te volgen en startte ik nieuwe initiatieven en probeerde dingen uit. Het werd steeds meer duidelijk waar ik energie van kreeg.
Toch kon ik niet zeggen dat ik mijn passie gevonden had.. En ik vond dat heel vervelend. Ik riep tegen iedereen dat je gewoon moet doen wat je leuk vindt en dan volgt de rest vanzelf. Het voelde niet oprecht. Terwijl mijn bedoelingen dat wel waren. Ik geloof er namelijk heilig in. Nog steeds.
En ondanks dit geloof, zat de rem erop. Ik durfde niet aan mezelf toe te geven, te erkennen wat mijn passie is.
Geloof het of niet. Er kwam een dag dat ik het ineens wel wist en durfde toe te laten. Ik zag het.
En achteraf was het zo duidelijk. Het had altijd in me gezeten. Het is ineens kristalhelder.
Er zijn geen twijfels meer. Je weet het wel.
Misschien ken je ze wel die tekeningen waar je 2 gezichten in ziet. Je ziet het misschien niet meteen, maar als je het hebt gezien kun je niet meer naar die tekening kijken zonder de 2 gezichten te zien.
Zo is het ook met je passie. Als je het eenmaal ziet bij jezelf, dan is het er gewoon. En weet je dat het er altijd al is geweest.
De weg er naar toe is je gevoel, je intuïtie. Luister naar die ingevingen, vertrouw erop en volg het.
Voel jij je weleens ongemakkelijk in een groep?
Laatst zei iemand in een groep tegen mij dat ik leuke en inspirerende blogs schreef. Vervolgens keek de hele groep naar mij en stamelde ik iets van blogje en niet lastig vallen met het hele verhaal. En klaar was ik.
Later gaf ik mezelf op mijn kop. Waarom kon ik niet gewoon vertellen wat ik deed zonder het opzettelijk heel klein en onbelangrijk te maken? Waarom was ik niet trots op wat ik deed? Ik kreeg er nota bene net een compliment voor.
Nog wat later kwam de gedachte in me op dat ik jou vertel dat je jezelf moet laten zien en dat ik het zelf niet eens doe. Tenminste niet altijd.
Er zijn ook situaties waarin ik het wel doe. En als ik kijk naar een jaar geleden is dat een wereld van verschil. Toen durfde ik zelfa niet eens hardop uit te spreken dat ik schreef over wat mij bezig hield op het gebied van werk en moederschap.
Ondanks dat ik mezelf misschien nog niet laat zien in elke situatie en bij iedereen, heb ik me het afgelopen jaar wel veel meer open gesteld dan daarvoor.
Dat is niet ineens gebeurd. Het ging stapje voor stapje. Als ik terugkijk wat ik heb gedaan, kan ik dat in 3 stappen samenvatten.
Stap 1 Begin klein
Ik ben klein begonnen. Je leest altijd over uit je comfortzone komen. Daar zit ook wel wat in, maar waarom zou je dat van de een op de andere dag doen? Waarom mag je niet in je comfortzone beginnen?
Het eerste begin is aan jezelf toegeven dat je niet altijd jezelf bent. Het luisteren naar signalen als rusteloosheid, het gevoel dat je niet goed uit de verf komt of weinig energie hebben kunnen je daarbij helpen. Zo ontdek je in de veilige omgeving van je comfortzone wanneer je wel en niet jezelf bent.
Stap 2 Herontdek wie je bent.
Een tweede stap is te herontdekken wie je bent. Ik noem het met nadruk herontdekken omdat ik ervan overtuigd ben dat je het eigenlijk al weet, of in elk geval als kind wist je het. Ik heb een korte <test> ontwikkeld die je kan helpen hierin een eerste stap te zetten. De test is gebaseerd op de 12 meest voorkomende archetypes van Jung.
Stap 3 Jezelf laten zien
Nu je meer weet over jezelf kan je dat laten zien bij goede vrienden en familie. Bij mensen die dichtbij je staan. Daar bedoel ik mee dat je geen dingen meer doet om anderen te plezieren, maar dat je jezelf afvraagt of ze echt bij je passen en of jij het echt wilt. Dat je geen dingen doet omdat je ervan overtuigd bent dat ze zo horen of omdat je het altijd zo hebt gedaan.
Als je eenmaal begonnen bent is er een proces in gang gezet. Je ontdekt steeds meer en dat is spannend maar ook heel leuk. Reflecteren kan je daarbij helpen. Voor mij werkt het goed om te schrijven wat ik voel en wat me bezig houdt. Je kunt ook een vast moment op de dag even een stiltemoment inlassen. Dat je even bewust bent van wat je voelt en denkt.
Tot slot en dit is misschien wel het allerbelangrijkste. Om jezelf te mogen zijn heb je mildheid nodig. Wees lief voor jezelf, ben niet te kritisch.
En weet je, ik zal me ongetwijfeld nog heel vaak ongemakkelijk voelen, vooral in een groep. En dat is niet erg. Het hoort erbij en over 1 jaar zal ik terugkijken en zien wat ik allemaal heb geleerd. En dat geldt vast ook voor jou!
Ben jij ook op zoek naar de perfecte werk-privé balans?
Op zoek naar de perfecte werk-privé balans, die zul jij als (werkende) moeder regelmatig tegenkomen. Dat was ik eerlijk gezegd ook een hele tijd. Maar op de een of andere manier heb ik de juiste werk-privé balans nooit gevonden. En weet je, ik zoek ook niet meer.
Waarom lukte het mij (en jou misschien ook) niet om de juiste werk-privé balans te vinden?
Heel simpel. Omdat deze niet bestaat.
Dus stop maar met zoeken.
Je gaat het niet vinden.
Heb jij je weleens afgevraagd waarom je mensen die werk doen wat ze het allerliefste doen nooit over de werk-privé balans hoort?
Het is niet aan de orde. Zij zijn al in balans omdat ze hun hart volgen en hun ware ik laten zien. Ze kijken niet uit naar die ene vrije dag of die week vakantie omdat ze dan eindelijk iets leuks gaan doen.
Volgens mij gaat het dus niet om de perfecte werk-privé balans, maar gaat het om een balans tussen wat je graag wilt doen en wat je op dit moment doet. Als daar een heel groot verschil in zit, ervaar je onrust.
Zo dacht ik ooit tijdens mijn baan als marketing manager – overigens al voordat ik moeder werd – dat een dag minder werken mij zou helpen om lekkerder in mijn vel te zitten. Gelukkig keurde mijn leidinggevende het niet goed, waardoor ik heel erg kwaad was. Maar wel noodgedwongen aan de slag ging met mezelf.
Uiteindelijk was mijn conclusie dat ik liever iets anders deed. En vanaf het moment dat ik steeds meer ging doen wat ik het allerliefste deed, werd de werk-privé balans steeds minder belangrijk.
Het klinkt nu misschien alsof het allemaal heel gemakkelijk is. Zo van, ga gewoon doen wat je leuk vindt en de rest volgt vanzelf.
Dat is niet zo. Het is niet gemakkelijk. Er komen beren op de weg. Je krijgt te maken met angsten, belemmeringen en twijfels <link wat belemmert jou>. Maar alles wat je overwint, komt niet meer terug.
Dus stop met zoeken naar de perfecte werk-privé balans en ga gewoon dromen over wat je het allerliefste wilt doen. En nog belangrijker zet je dromen om in daden. Een klein begin is de eerste stap.
Welke eerste stap zet jij?
4 tips voor succesvol thuiswerken
De afgelopen 2,5 jaar heb ik volledig thuis gewerkt en daarvoor werkte ik regelmatig een dag vanuit huis. Eigenlijk altijd met succes. Regelmatig krijg ik de vraag hoe ik dat doe. Hoe ik mezelf gemotiveerd houd en de verleiding van even snel een wasje draaien kan weer staan.
Het allerbelangrijkste is denk ik dat je jouw thuiswerkdag als werkdag beschouwt. Dat klinkt misschien voor de hand liggend, maar is echt belangrijker dan je denkt. Of je iets als een werkdag beschouwt bepaalt je hele instelling. Doe op een thuiswerkdag dus wat je op een reguliere werkdag ook doet.
Dit zijn mijn 4 tips voor succesvol thuiswerken
Tip 1: volg je normale ochtendritueel.
Sta op tijd op. Sta je normaal om 6.00 uur op om naar je werk te gaan? Doe het dan nu ook. En laat je niet verleiden tot een uurtje extra slaap omdat je nu meer tijd hebt omdat je vanuit huis werkt.
Kleed je aan. En daarmee bedoel ik kleding waarmee je de deur uit zou gaan. Ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik zit thuis graag in een comfortabele joggingbroek met grote trui. Daarmee ga ik echter niet mee over straat en doe ik dus ook niet aan op een thuiswerkdag. Het voelt meteen anders. Probeer het maar eens uit.
Doe je haar en maak je op (als je normaal gesproken ook make-up draagt). En al het andere dat je ’s ochtends aan persoonlijke verzorging doet.
Tip 2: plan de belangrijkste doelen voor de dag
Neem voordat je begint even de tijd voor het bepalen van de belangrijkste doelen van de dag. Het was mijn gewoonte om op mijn thuiswerkdag iets te plannen waar ik echt concentratie voor nodig had en waar ik zonder onderbreking aan wil werken. In mijn geval was dat vaak het maken van een presentatie, het schrijven van artikelen of het uitwerken van een communicatieplan.
Tip 3: vergeet niet te pauzeren
Juist om de verleiding van iets anders te doen dan werk te weerstaan, is het goed om pauze te plannen. Bepaal van te voren hoe lang die pauze is en wat je dan gaat doen. En juist nu kun je dat wasje draaien, even televisie kijken of even relaxen op de bank. Je lichaam en geest even pauze gunnen is belangrijk om vervolgens weer fris door te gaan. Ik vond het ook altijd fijn om rond lunchtijd buiten een rondje te gaan lopen. Even een frisse neus halen, weg van de computer en ondertussen een boterham eten.
Tip 4: weiger bezoek
Vooral toen ik net voor mezelf werkte dachten mensen dat ik wel in was voor een kop thee. Ik was toch thuis? Daar heb ik altijd nee tegen gezegd. Ook al was ik thuis, ik was aan het werk. Ze komen ook niet op je kantoor langs voor een kop thee, dus ook niet thuis. Misschien denk je dat het bezoek wel even in jouw pauze langs kan komen. Doe dit niet. Je maakt het jezelf alleen maar moeilijker. Als je al niet durft te zeggen dat ze niet langs mogen komen, durf je ze vast ook niet weg te sturen na een uur. Dit is misschien lastig, maar het went. Ik ben ook geen kei in nee zeggen, maar ben blij dat ik het hierbij wel heb gedaan.
Tot slot nog 1 ding wat nog niet aan de orde is geweest. Hoe zit het met kinderen die thuis zijn? Het is mijn ervaring dat als je kinderen thuis zijn je geen volledige dag thuis kunt werken. Er zijn genoeg momenten te plannen waarop je iets zou kunnen doen, zeker met een kind wat nog een middagdutje doet. Echter is een kind afleider nummer 1. De was roept niet, maar je zoon of dochter wel. Dus mijn advies is om er niet aan te beginnen. Je doet eigenlijk alles half. Je bent er niet 100% voor je kinderen en ook niet 100% voor je werk. Is dat wat je wilt?
Ik ben benieuwd wat jouw ervaring met thuiswerken. Deel jouw tips voor succesvol thuiswerken en ervaring gerust!
Hoe doet zij dat toch? Maartje vertelt…
Maartje is getrouwd met Frederik en moeder van zoon Jip. Vier dagen in de week (maar stiekem veel meer want ze vindt het veel te leuk om het te beperken tot 4 dagen) helpt ze als zelfstandig loopbaancoach van P.I.M.P. your career anderen om werk te maken van hun droombaan. Omdat ze oprecht gelooft dat werken leuk kan zijn en het anderen gunt dat ook te ervaren.
“Ik heb een mamadag en mijn man heeft een papadag, we zien de zorg echt als onze gezamenlijke verantwoordelijkheid. Jip gaat daarnaast 3 dagen naar de opvang, waar hij het prima naar zijn zin heeft. Omdat ik zie dat hij geniet (al die anderen kinderen, echt één groot feest!), brengen we Jip met een gerust hart weg en kan ik zorgeloos genieten van en focussen op mijn werk. Zelfstandig ondernemerschap en moederschap? Ik vind het de ideale combinatie! Toen ik na mijn zwangerschapsverlof nog wat moeite had om ’s ochtends alles snel op de rit te krijgen, plande ik mijn eerste gesprekken niet eerder dan 10 uur ’s ochtends in. Voor mij geen stressen met brengen of halen: heerlijk!”
Waar ben jij het meest trots op?
Allereerst op mijn gezin, op hoe we het met zijn 3-en voor elkaar hebben en bewust van elkaar genieten. Maar daarna toch wel op mijn eigen onderneming. Ik ben begonnen midden in de crisis, dus ja, dat was best spannend. Maar hé, het is me gelukt! Ik heb een goed draaiende onderneming en ik geniet er nog elke dag van dat ik zelf mag bepalen wat voor leuke dingen ik ga oppakken. In een paar jaar heb ik dit toch maar mooi weten op te bouwen. Met sinds begin dit jaar zelfs een online coachingsprogramma. Wat een klus was dat!
Wie bewonder jij en waarom?
Dit vind ik een leuke vraag! Want het is precies de vraag die maakte dat ik een aantal jaren geleden mijn baan opzegde. Ik bewonder namelijk niet zo snel mensen, maar deze vraag werd me gesteld in het kader van het management development programma wat ik volgde. Al nadenkend kam ik tot de conclusie dat als ik dan iemand zou bewonderen, dat iemand zou zijn die passie heeft voor zijn werk. Die vanuit die passie, die lol in zijn werk anderen kan motiveren en inspireren. Vervolgens vroeg ik me af of ik zo iemand was op dat moment. Of ik de mensen uit mijn team kon inspireren en motiveren. En ik realiseerde me dat dat niet het geval was. Omdat ik mijn werk niet écht leuk vond. Hoog tijd dus om héél snel het roer om te gooien. En zo geschiedde.
Stel je voor je hebt elke week 100 euro extra te besteden helemaal voor jezelf. Waar zou je het aan uitgeven?
Helemaal voor mezelf? Voor mij als privépersoon? Dan zou ik regelmatiger een moment voor totale ontspanning nemen. Een lekkere massage, een gezichtsbehandeling, een dagje naar de sauna. Even niks anders dan relaxen, opladen om me daarna weer fris & fruitig op het moederschap, partnerschap en ondernemerschap te richten.
Hoe de feestdagen je helpen loslaten
December is voor mij een maand van terugkijken en loslaten. En met de verwennerij van lekker eten, mooie versieringen en gezelschap van familie en vrienden is afscheid nemen een stuk gemakkelijker.
Toch heb ik moeite met afscheid nemen, met loslaten. Zo is 2014 het jaar waarin mijn tante plotseling overleed. Het voelt raar om dar jaar af te sluiten. \alsof ik er dan niet aan zou denken. Misschien angst om het te vergeten, om er gewend aan te raken. Om 1 januari bij mijn oma te zijn, zonder haar.
Het is ook het jaar waarin mijn dochter is geboren. Afscheid van 2014 betekent afscheid nemen van zwanger zijn, van de kans op een natuurlijke bevalling, van de magie van een pasgeboren baby, van de intieme nachten samen met haar.
Afscheid nemen doet altijd een beetje pijn, een klein stukje gaat dood, komt nooit meer terug.
Ik heb de warmte van de feestdagen nodig om afscheid te nemen van het afgelopen jaar. Om alles achter te laten in 2014. En om door te gaan met frisse ideeen, met het realiseren ervan, om ruimte te bieden aan een schone lei voor alle nieuwe mogelijkheden en kansen die nog voor me liggen. En voor alle onverwachten dingen die in 2015 staan te gebeuren.
Nieuwjaarsdag voelt voor mij altijd als een opluchting. Er valt dan echt iets van mijn schouders. Ik voel nieuwe, frisse energie. En dat is mogelijk gemaakt door het afscheid nemen, het loslaten van zaken.
Misschien zou het elke dag nieuwjaar moeten zijn.
Ik ben benieuwd hoe jij deze maand ervaart en wat laat jij achter laat in 2014?
Ken je dat gevoel van tekortschieten?
Het gevoel dat je overal te weinig tijd voor hebt. Het gevoel van tekortschieten. Je brengt te weinig tijd door met je kinderen, je hebt niet genoeg tijd om je werk goed uit te voeren en je brengt te weinig tijd door met je partner. Laat staan dat je tijd hebt voor jezelf!
Het komt je vast bekend voor.
En je hebt vast ook al gezocht naar oplossingen.
En wat is het resultaat?
Het gevoel van tekortschieten is er niet mee weggegaan.
Je hebt het gevoel in een spagaat te zitten tussen werk en moederschap.Je bent altijd ambitieus geweest. Je wilt graag vooruit op werkgebied. Ook besef je ineens dat je heel graag moeder bent. Dat je geniet van de tijd met je kinderen. Het gevoel dat zo’n kleine je geeft is onbeschrijfelijk.
Je zit in een spagaat en je wilt eruit. Maar hoe?
Geen zorgen, hulp is onderweg.
Ontdek hoe jij vrijheid, plezier en voldoening kunt ervaren.
Download hier het gratis ebook “De ultieme manier om carrière en gezin te combineren.”
Nieuwsbrief Labyrint
Benieuwd hoe mijn nieuwsbrief Labyrint eruitziet? Lees de laatste hier.