Labyrint
Voor wie wil floreren – maar niet ten koste van wat er écht toe doet. Over mentaal welzijn, keuzes die kloppen en de kracht van betekenisvol leven en werken.
Eng
Het lijkt er op dat er steeds enge dingen op mijn pad komen. Dingen die mijn keel dichtknijpen, die drukken op mijn borst. Dingen die mij benauwen.
Natuurlijk ren ik het liefste heel hard weg of nog beter graaf ik een gat in de grond om me daar te verstoppen. Alhoewel dat wel een beetje koud is. Een vlucht naar een zonnig oord is misschien een beter idee.
Wat zou het me opleveren als ik zou vluchten? Ik zou even opluchting voelen, ik zou gered zijn van de angstige situatie. Maar vervolgens zou ik spijt krijgen.
Ik houd namelijk wel van nieuwe dingen ontdekken, in contact komen met mensen en vertellen wat mij inspireert. Ik vind het alleen fijner om dat veilig achter mijn laptop te doen. Zo hoef ik niemand echt onder ogen te komen. Zo blijf ik een beetje onzichtbaar, achter de schermen.
Dit keer vlucht ik niet. Ik heb genoeg zonnige oorden gezien de afgelopen tijd. Ik ga het gewoon doen. Mijn angst omarmen en meenemen naar al die spannende nieuwe dingen. Weet je, we doen het gewoon samen. Mijn angst en ik.
Het geheim van een succesvol bedrijf
Eerlijk is eerlijk. Ik heb je een beetje misleid. Ik heb dit bericht met opzet het geheim van een succesvol bedrijf genoemd. Dat doe ik omdat ik weet dat een geheim mensen nieuwsgierig maakt. En als jij nieuwsgierig bent ga je dit lezen. En dat is precies mijn bedoeling.
Wat ik nu ga vertellen is het allerbelangrijkste wat ik heb geleerd tijdens het ondernemerschap. Iedereen die begint wil een succesvol bedrijf en omdat te worden ga je om je heen kijken. Je kijkt hoe anderen het aanpakken en misschien volg je zelfs een cursus bij een succesvolle ondernemer. Allemaal omdat je denkt dat zij iets weten wat jij niet weet. Ik heb dit ook zo lang gedacht. En elke verkooppagina triggerde mijn nieuwsgierigheid.
Zou ik in deze cursus dan eindelijk het grote geheim van een succesvol bedrijf ontdekken?
Ik kan je vertellen. Ik heb het niet ontdekt.
Weet je waarom niet? Het bestaat niet. Er is geen geheim.
Het voelde voor mij alsof ik op zoek was naar een schat. En elke cursus, blog, video leek een nieuwe aanwijzing op mijn landkaart. Ik bleef zoeken en heb niets gevonden.
Ik heb wel iets ontdekt. En sommige mensen noemen dat misschien een geheim. Dus als er dan toch een geheim moet zijn. Dan is het dit:
Jij bent zelf het geheim. Jij bent diegene die jouw bedrijf tot een succes kan maken op jouw eigen manier. Door te doen wat jij het allerliefste doet, door te doen waar jij energie van krijgt, door te zijn wie je bent. Niet door te jagen op succes maar door na te streven het beste uit jezelf halen.
Toen ik dat eenmaal door had ben ik gaan ondernemen op mijn eigen manier. En die manier noem ik mijn succesformule. Deze deel ik graag met je en ziet er als volgt uit.
DROOM – durf groot te dromen
PLAN – zet een stip aan de horizon
WERK – ga ervoor en werk hard
RUST – zorg goed voor jezelf
Dat is mijn visie, zo doe ik het. Op deze manier klopt het voor mij. Er is ook een manier die voor jou klopt. Die vind je niet door nog meer nieuwsbrieven, blogs, boeken te lezen. Die vind je wel door aan de slag te gaan.
3 Valkuilen van startende ondernemers
Misschien denk je dat voor jezelf beginnen niet gemakkelijk is. Je ervaart het als een hele stap. In loondienst weet je wat er elke maand wordt bijgeschreven op je bankrekening en is je werk klaar als je naar huis gaat.
Dus ik kan me voorstellen dat je deze stap niet zomaar maakt. Daar kan ik niet over meepraten omdat ik het “geluk” heb gehad dat ik ontslagen ben. Het voelde voor mij als een nu-of-nooit-moment. Ik wist dat ik spijt zou krijgen als ik op dat moment weer een baan in loondienst zou zoeken.
Toen ik uiteindelijk toch de stap maakte, kwamen er nog een paar valkuilen op mijn pad. Ik bleek niet de enige, veel startende ondernemers trappen er in. Ik deel ze met jou, zodat jij het anders kan doen.
Dit zijn volgens mij de 3 valkuilen van startende ondernemers.
- Je doet alles zelf.
Je hebt geen groot startkapitaal dus wil je geld besparen door alles zelf te doen. Website, administratie, ontwerp, video’s en nog veel andere dingen. Ik draaide er mijn hand niet voor om en deed alles zelf. Ik dacht op deze manier geld te besparen. Ik ging zelfs cursussen volgen om dingen te leren zodat ik ze zelf kon doen. Ik realiseerde me pas achteraf dat ik met het geld van de cursus net zo goed iemand had kunnen inhuren. En wat ik ook vergat was dat ik in die tijd dat ik bezig was geen projecten kon uitvoeren waar ik geld mee verdiende.
Maak een keuze in wat je zelf wilt doen en wat niet. Ben niet bang om zaken uit te besteden. Kijk hierbij niet alleen naar je werk, maar ook naar je privéleven.
- Je doet alles alleen.
Samenwerken was niets voor mij, zo was mijn stellige overtuiging. Ik ben eigenwijs, dus alles moet op mijn manier. Hoe eng ik het ook vond, vanaf het moment dat ik meer samen met anderen ging doen kreeg ik meer energie, betere ideeën, verdiende ik er zelfs geld aan. Iedereen weet dat 2 meer weten dan 1. Sta er ook echt bij stil hoe je win-win situaties met elkaar kunt creëren. Dat maakt ondernemen zoveel leuker!
- Je weet nog niet hoe je geld gaat verdienen.
Een bedrijf zonder verdienmodel is een hobby. Misschien niet leuk om te horen, maar zo is het wel. Ik ben helemaal voorstander van het volgen van je passie en ondernemen vanuit je hart. Daar hoort ook bij dat je nadenkt op welke manier je geld gaat verdienen. Ik begon Fabulous Business Woman ooit als een blog (toen nog Mama in Spagaat) over mijn strubbelingen rondom werk en moederschap. Veel mensen vroegen aan mij wat ik ging verkopen. Daar had ik nog nooit over nagedacht. Dat is prima als jij wilt bloggen voor de fun. Maar ik heb zo’n vermoeden dat jij niet op zoek bent naar een nieuwe hobby…
Wil je ook voor jezelf beginnen? Misschien heb je iets aan het van Passie naar Business 5-stappenplan. Je ontvangt het hier gratis per e-mail.
5 eigenschappen van succesvolle ondernemers
Je wilt graag voor jezelf beginnen, maar op de een of andere manier is het er nog niet van gekomen om de eerste stap te zetten.
Je bent echt niet de enige, hoor. Bij mij heeft het bijna 2 jaar geduurd voordat ik ging doen wat ik echt leuk vond. Ik twijfelde constant en probeerde telkens weer wat anders. Mijn zoektocht heeft me ook wat opgeleverd. Ik heb veel geleerd door een opleiding te volgen, verschillende cursussen te doen en veel boeken te lezen.
Langzaam werd me duidelijk dat succesvolle ondernemers veel op elkaar lijken. En volgens mij bepalen deze 5 eigenschappen hun succes.
1: Ze durven groot te dromen.
Ze durven te dromen en maken hun droom niet kleiner. Ondanks angst of zelftwijfel gaan ze voor hun grote droom en niet voor een afgeslankte versie ervan.
2: Ze stellen doelen.
Deze ondernemers zetten een stip aan de horizon. Ze weten waar ze naar toe willen. Ze ondernemen actie die hun dichter bij hun droom brengt. Op deze manier houden ze focus.
3: Ze werken hard.
Dit voelt misschien als een koude douche, maar ondernemers werken hard. Hard werken wil niet per se zeggen lange dagen maken. Het wil zeggen doen wat nodig is om je doel te bereiken. Het betekent offers maken, zoals een keer niet op vakantie gaan, niet naar het feestje of een ander de kinderen van school laten halen. Ze zijn echt bereid hun doel te halen.
4: Ze zorgen goed voor zichzelf.
Dit lijkt haaks te staan op het voorgaande. Het gaat om het evenwicht tussen werk en rust. Succesvolle ondernemers weten dat altijd maar hard doorwerken en doorgaan hen beperkt in effectiviteit en productiviteit. Ze nemen dus geregeld rust zodat er ruimte ontstaat voor inspiratie.
5: Ze geloven in zichzelf.
Wat mij betreft vergeet je alle bovenstaande eigenschappen, als je deze maar onthoudt. Dit is het allerbelangrijkste: geloof in jezelf. Succesvolle ondernemers geloven allemaal in zichzelf. Ze geloven dat wat zij doen nodig is.
Valt jou ook iets op aan deze eigenschappen?
Deze eigenschappen vereisen niet een speciaal talent. Je kunt ze gewoon meteen toepassen. En misschien wil je een beetje tegenstribbelen, want eigenschap 5 is wel een lastige. En daarvan zeg ik: “Fake it till you make it. “
Zeg elke dag tegen jezelf: Ik geloof in mezelf. Hoe vaker je het herhaalt, hoe beter het blijft hangen. En er komt een dag dat jij het echt gelooft!
Wil jij van je passie een business maken? Lees hier verder en ontvang het 5-stappenplan.
Voor de eerste keer naar school
Sinds een paar weken gaat mijn zoontje voor de eerste keer naar school. De eerste 3 dagen vond hij geweldig. Vanaf dag 4 was het huilen.
Elke ochtend hetzelfde ritueel. Al voordat we naar school gaan begint hij met huilen. Hij wil niet, hij heeft buikpijn. Op school aangekomen begint het snikken bij het naderen van de klas weer. Ik moet mee de klas in en mag niet weg. “Mama, ik wil bij jou blijven.” Hij blijft het zeggen als de tranen over zijn wangen rollen. Ik zeg dat alle kindjes nu eenmaal naar school moeten, dat het even wennen is en dat het vanzelf wel goed komt.
Als ik naar buiten loop en door de raam kijk, zie ik hoe hij mijn gezicht zoekt. Ik zwaai heel blij en uitbundig. Hij kijkt met een pruilende lip en zwaait aarzelend terug.
Op weg naar huis zeg ik tegen mezelf dat school een goed iets is. Dat wij blij mogen zijn met dit goede onderwijs. Dat het helemaal niet iets is waar je om moet huilen. Het is juist leuk en goed.
Ik denk ook aan kindercoach Marga. Ze vertelt me dat je kind een spiegel voor je is. Ik vraag me af wat mijn zoontje mij wil laten zien. Ik kom er niet uit.
De weken gaan voorbij, het verdriet gaat niet over. Eigenlijk wordt het alleen maar erger. Mijn zoontje plast bijna elke avond in zijn bed. Terwijl hij al meer dan 1 jaar zindelijk is. Vaak slaapt hij nog gewoon door met een natte pyama aan. Hij is doodmoe.
Na weer een huilend kind te hebben afgeleverd op school zit ik rustig te werken. Ik word gebeld. Het is de juffrouw. Of ik mijn zoontje wil komen ophalen, hij is ziek. Ik vertel de juffrouw dat het niet zo is, dat verzint hij. Ze vraagt of ik toch wil komen omdat hij ontroostbaar is. Ik pak mijn spullen in en rijd naar school. De rest van de klas is buiten aan het spelen en mijn zoontje staat in de klas bij het raam. Zodra hij mij ziet komt er een brede glimlach op zijn gezicht en rent naar me toe. De juffrouw heeft nu ook door dat hij niet echt ziek is. En het is mij ineens volkomen duidelijk wat hij mij wil laten zien.
Hij loopt huppelend de school uit, mag voorin zitten en we gaan gauw naar huis. Thuis ligt hij bijna de hele middag voor de televisie, we gaan even naar de winkel om een surprise ei te kopen. Hij is vrolijk en opgelucht. Hij komt tot rust. Die avond blijft zijn bedje droog.
Ik ben zelf ook opgelucht. Alsof de druk van de ketel is. Het is oké om een dag vrij te nemen. Je hoeft niet altijd maar door te gaan. Het is prima om te luieren, om te snoepen om achterover te leunen.
Ik laat mijn overtuiging dat mijn kind elke dag naar school moet los. Dat schept ruimte.
Overgave
Op het strand, hoge golven. Even voelde ik me weer kind.
Ik sprong het water in. En genoot van de krachtige golven.
Ze werden steeds groter en sterker, tot ik niet meer kon blijven staan.
Om ver door de kracht van de zee.
Door de schelpen en stenen gesleurd.
Even leek het alsof ik weer kon opkrabbelen.
Niets bleek minder waar.
De zee was te sterk, verzetten had geen zin.
Ik gaf me over en liet me door de golven meenemen, het strand op.
Daar stond ik dan.
Bikini vol zand en schelpen, oren vol zand, haar voor mijn gezicht, bloed op mijn been.
Ik kon er wel om lachen.
Het leek wel een les. Een les in overgave. Weerstand voelen, maar er niet tegen verzetten. Met de stroom meegaan. De controle opgeven. Het heeft geen zin om controle uit te oefenen. Dat heb ik niet, jij ook niet. Niemand. Hoe maakbaar het leven soms ook lijkt. Overgave, dat is het enige wat we kunnen doen. En het is niet eens zo erg. Uiteindelijk ben ik uit de golven gekomen en ik ben blij dat het met bikini was ;).
Oplapmiddel
Ik verlang naar meer rust, naar eenvoud en naar balans. Terwijl ik om me heen hectiek, onrust en drukte zie. Nu ben ik volgens mij zo ongeveer de laatste die nog nooit iets aan yoga heeft gedaan, tijd om daar verandering in te brengen. In beweging zijn zonder te hoeven presteren. En een rustmoment voor mezelf.
Gedreven als ik ben ging ik meteen uitzoeken welke mogelijkheden erbij mij in de buurt zijn. Ik praatte er met wat mensen over en kreeg zelfs een gratis proefles aangeboden.
Toch ben ik niet gegaan. Ik gebruikte het als oplapmiddel. Terwijl de grote stroom van hectiek en drukte gewoon doorgaat. Misschien kan ik het vergelijken met sporten en eten. Je kan de hele dag ongezond eten en op je stoel blijven zitten om vervolgens ’s avonds 2 uur intensief te sporten. Dat noem ik een oplapmiddel.
Zo ga ik ’s ochtends van school naar kinderdagverblijf om vervolgens door te racen naar kantoor. En ’s avonds heb ik dan echt mijn rustmoment nodig in de vorm van een yogales. Dat strookt niet met mijn gevoel en eigenlijk ook niet met mijn hoofd.
Het kan anders, zoals in de zogenoemde blauwe zones. Dat zijn 5 plekken (Sardinië, Okinawa, Loma Linda, Nicoya en Ikaria) op aarde waar mensen gezonder en gelukkiger zijn dan in de rest van de wereld. Ik hoorde voor het eerste over dit fenomeen in de TV Show van Ivo Niehe en was meteen gefascineerd. Een leven met meer rust, eenvoud en balans kan dus wel.
Enkele van hun “geheimen” zijn dat ze bewegen door tuinieren en huishoudelijk werk, ze een levensdoel hebben en zo weinig mogelijk stress ervaren. Mijn eigen interpretatie is dat ze meegaan met de stroom van het leven en doen wat nodig is. Ze hebben geen oplapmiddel nodig.
En dan hoop je nu natuurlijk op een aantal snelle tips. Die heb ik niet voor je. Het aanpassen van een levensstijl gaat stapje voor stapje. Mijn eerste stapje is dat ik begonnen ben om eerder op te staan om yoga- en stretchoefeningen te doen. Zo heb ik bij de start van de dag een moment voor mezelf en heb ik minder last van de hectiek.
Zo heb ik aan het eind van de dag geen oplapmiddel meer nodig.
Kritiek doet pijn
Weinig inhoud, dat waren de 2 woorden uit de kritiek die ik kreeg op Facebook en in mijn hoofd nagalmde. Ik las de reactie op een bericht dat ik had geplaatst en voelde een steek in mijn onderbuik. Kritiek doet pijn.
Niet dat ik nooit eerder kritiek heb gehad, maar dat was meestal per e-mail. Alleen voor mijn ogen bestemd. Nu niet. Dit was en plein public. En dat maakte het erger.
Mijn eerste reactie was woede en het liefste zou ik mijn woede meteen afreageren. Dat deed ik niet. Wat ik eigenlijk het vervelendste vond is dat het me raakte, dat het mij kwetste en dat ik het daarmee persoonlijk maakte. Niet het bericht had weinig inhoud, nee ik. Natuurlijk weet ik dat ik het niet moet doen. Maar het gebeurde wel.
En ik schaam me ervoor. “Doe niet zo flauw. Stel je niet zo aan.” gaat door mijn hoofd. Het komt toch weer neer op dit: “Zie je wel, je bent niet goed genoeg.” Het is een bevestiging van deze negatieve gedachten.
Alle positieve reacties – die heel fijn zijn- vallen in het niet. Binnenin zit een klein meisje dat getroost wil worden. Dat is alles. Misschien moet ik milder zijn voor mezelf. Dat hele klein meisje omarmen en zeggen dat het oké is om verdriet te hebben. Gewoon omarmen, meer niet.
Me-time
Tijd voor jezelf, me-time, daar willen we meer van. Ook ik. Daarom maakte ik een gratis e-cursus: Meer tijd voor jezelf in 10 dagen (niet meer beschikbaar overigens). In het kort gezegd kwam het er op neer dat je ging kijken hoe je jouw tijd eigenlijk besteedde en of je niet te druk was met zaken waar je geen invloed op had. Na een week kon je de conclusie trekken dat de tijd die je voor de televisie doorbrengt ook anders kan worden ingevuld. En voilà, meer me-time was voor handen.
Steeds vaker zie ik meer van dit soort praktische tips en adviezen voorbij komen. En ze zijn allemaal waar. Waarom lukt het dan toch niet om structureel meer me-time te ervaren? Ik heb nog steeds het gevoel dat ik te weinig tijd voor mezelf heb. En dan heb ik het niet over een uurtje sporten, shoppen of een boek lezen. Als je nauwelijks televisie kijkt, heb je tijd genoeg voor dat soort dingen.
Ik denk dat het gevoel dat hoort bij meer me-time willen dieper gaat. Voor mij is het een behoefte aan meer rust ervaren. Om echt los te komen van de dagelijkse hectiek. En natuurlijk is het ontspannend om ’s avonds een uitgebreid bad te nemen. Maar als de dag daarna weer chaotisch en hectisch is, heb ik dat bad weer nodig. Dan is het een tabletje tegen de hoofdpijn. De oorzaak wordt niet aangepakt.
Waarom willen we eigenlijk meer me-time? Welke behoefte ligt er achter? Wat wil dat gevoel mij vertellen?
Ik ga dat eens mooi uitvogelen. De komende dagen heb ik namelijk heel veel tijd voor mezelf op het strand in Zuid-Spanje.
Werken vanuit passie
De eerste 5 jaar van mijn werkende leven had ik niet eens door dat je kon werken vanuit je passie. Eerlijk waar, daar had ik nog nooit over nagedacht.
Wel had ik altijd voor ogen dat werk leuk kon zijn. Dan heb ik het niet over passie, over iets doen waar de vonken vanaf springen. Dat niet. Het was meer zo’n gevoel van naar de tandarts gaan en het dan best oké vinden omdat je in de wachtruimte op je gemak alle roddelbladen kon doorlezen en er geen gaatjes zijn geconstateerd en de tandarts je tanden wat witter heeft gemaakt.
Eigenlijk kan ik wel zeggen dat ik ervan uit ging dat werken een noodzakelijk kwaad was. Vanuit die perceptie viel mijn werk altijd mee. En viel het niet meer mee, dan ging ik op zoek naar ander werk. Mijn zoekcriteria waren altijd: doorgroeimogelijkheden, in de buurt van mijn woonplaats en een goed salaris.
Toen ik wederom in een functie zat die ik niet zou bestempelen als noodzakelijk kwaad en me toch ongelukkig voelde wist ik dat er iets niet klopte. Tijdens een coachtraject ontdekte ik dat ik eigenlijk heel weinig energie kreeg van mijn werk. En voor het eerst werd me duidelijk dat het ook anders kan. Dat het zo niet hoeft te zijn. Ik wist toen nog niet hoe het uiteindelijk voor mij ging uitpakken, maar het is wel het startsein geweest van een heleboel veranderingen die ik heb doorgemaakt.
Uiteindelijk heb ik met het oprichten van Fabulous Business Woman mijn droombaan gecreëerd. Ik had nooit gedacht dat het kon. Je moet ergens besluiten dat het ook anders kan.
Misschien besluit jij dat vandaag wel.
Jouw startpunt kan het starten van een eigen bedrijf zijn, lees hier meer daar over.
Nieuwsbrief Labyrint
Benieuwd hoe mijn nieuwsbrief Labyrint eruitziet? Lees de laatste hier.