Labyrint
Voor wie wil floreren – maar niet ten koste van wat er écht toe doet. Over mentaal welzijn, keuzes die kloppen en de kracht van betekenisvol leven en werken.
Het verwezenlijken van een droom (1)
Ik lees vaak ervaringsverhalen van mensen die hun leven hebben getransformeerd. Verhalen van mensen die een lang gekoesterde droom in vervulling laten gaan. Vaak zijn het “achteraf”verhalen. Ik denk omdat je dan een heldere kijk hebt op de verandering. En niet geheel onbelangrijk, je hebt angsten, twijfels en belemmeringen overwonnen.
Dat kan ook anders.
De komende tijd wil ik je meenemen in mijn veranderingsproces. Ik heb namelijk al heel lang een droom. Zo terugkijkend had ik die al als kind. Ik wil die droom gaan waarmaken in 2015. En ik vind het heel spannend.
Toch ga ik je niet vertellen wat deze droom is. Niet omdat ik dat wil gebruiken als teaser, maar omdat ik me er nog te kwetsbaar over voel. Ik heb nog binnenwerk te doen en ben nog niet klaar om naar buiten te treden.
Op deze manier is het makkelijker om er over te schrijven. Over de angsten, de twijfels. En ik hoop dat jij iets hebt aan mijn ervaringen. Dat je weet dat het heel normaal is om angst te hebben, dat jij niet de enige bent.
De eerste stap is gezet. Binnenkort meer over mijn reis met als bestemming her verwezenlijken van een droom.
Hoe weet je wat je passie is?
Al lange tijd wist ik dat ik niet helemaal mijn hart volgde. Ik deed vooral dingen met mijn hoofd.
Langzaam begon ik steeds meer mijn gevoel te volgen en startte ik nieuwe initiatieven en probeerde dingen uit. Het werd steeds meer duidelijk waar ik energie van kreeg.
Toch kon ik niet zeggen dat ik mijn passie gevonden had.. En ik vond dat heel vervelend. Ik riep tegen iedereen dat je gewoon moet doen wat je leuk vindt en dan volgt de rest vanzelf. Het voelde niet oprecht. Terwijl mijn bedoelingen dat wel waren. Ik geloof er namelijk heilig in. Nog steeds.
En ondanks dit geloof, zat de rem erop. Ik zag het niet. Ik zag niet wat mijn passie was.
Geloof het of niet. Er kwam een dag dat ik het ineens wel wist en durfde toe te laten. Ik zag het.
En achteraf was het zo duidelijk. Het had altijd in me gezeten. Het is ineens kristalhelder.
Er zijn geen twijfels meer. Je weet het wel.
Misschien ken je ze wel die tekeningen waar je 2 gezichten in ziet. Je ziet het misschien niet meteen, maar als je het hebt gezien kun je niet meer naar die tekening kijken zonder de 2 gezichten te zien.
Zo is het ook met je passie. Als je het eenmaal ziet bij jezelf, dan is het er gewoon. En weet je dat het er altijd al is geweest.
Hoe weet je wat je passie is? Volg de weg er naar toe. Dat is de weg van je gevoel, je intuïtie. Luister naar die ingevingen, vertrouw erop en volg het.
3 Tips voor moeders met een eigen bedrijf
Ben jij net als ik moeder en ondernemer? Dan weet je dat het niet altijd even gemakkelijk is om je bedrijf uit te bouwen en te zorgen voor je kinderen.
Als ik echt eerlijk ben vind ik het best zwaar, zo’n tweede kindje. Ik had het allemaal wat rooskleuriger ingeschat. En ben de afgelopen maanden echt bezig geweest met een nieuw evenwicht te zoeken. En of ik het heb gevonden, weet ik nog niet.
Wat mij op dit moment helpt zijn de volgende 3 tips.
Misschien werken ze ook voor jou.
Tip 1: Maak een realistische weekplanning
Het woord realistisch staat er niet voor niets voor. Waarschijnlijk werk jij met een weekplanning, of dat nu een desk planner, een white board of de agenda van je telefoon is, maakt niet uit. Je plant je zaken, zo deed ik het ook.
Is het ook realistisch?
Ik dacht dat ik in de slaapjes van mijn baby heel veel kon doen. Wat ik wilde en wat daadwerkelijk gebeurde lag mijlenver uit elkaar. En dat geeft – zacht uitgedrukt – geen voldoening.
Wat mij geholpen heeft is om 1 prioriteit per dag uit te kiezen. En misschien nog wel het allerbelangrijkste accepteren dat op dit moment ik niet zo veel gedaan krijg als ik zou willen.
En heb jij een realistische weekplanning?
Tip 2: Sta op voordat je kinderen wakker zijn.
Voor mijn tweede zwangerschap deed ik dit altijd en ik vond het heerlijk. Sinds deze week ben ik er ook weer mee begonnen. Opstaan voordat je kinderen wakker zijn betekent de dag rustig beginnen, jezelf in alle rust opknappen en aankleden, de ontbijttafel klaar zetten of misschien je e-mail checken, een blogpost schrijven of je werkdag in alle rust voorbereiden.
Tip 3: Wees flexibel
Jij weet als geen ander dat een straks schema volgen met kinderen niet zo veel zin heeft. Zo heeft de baby weleens geen zin om meteen te gaan slapen, plast je peuter in zijn broek op het moment dat jij de deur uit wil gaan of is je kleuter ziek als je een gesprek hebt bij een belangrijke klant.
Het gebeurt. En het is niet te controleren. Vind ik ook jammer.
Hulptroepen zijn gewenst.
Ik heb het geluk dat mijn schoonmoeder om de hoek woont, niet werkt en graag oppast. In noodgevallen kan ik daardoor vaak bij haar terecht.
Heb jij hulptroepen om je heen verzameld?
En misschien wel het allerbelangrijkste. Wees zelf flexibel. Natuurlijk word je onder gespuugd op het moment dat je net weg wil gaan. En ik zal eerlijk zijn, ik ben dan echt helemaal niet heel zen. Dan baal ik en ben ik boos. Maar het helpt niet. Wat wel helpt is iets anders aantrekken, bellen dat je later bent en gewoon weer verder gaan waar je gebleven bent.
Laat jezelf gewoon niet zo opjagen (zeg ik vooral tegen mezelf)
Heb jij nog tips?
Deel ze gerust!
Het gevaar van middelmatigheid
Een paar jaar geleden had ik ogenschijnlijk alles goed voor elkaar. Zo had ik een goede baan, ik woonde samen met een leuke man in een mooi huis en we deden volop leuke dingen. Ik had alles wat mijn hartje begeerde.
Toch voelde ik me onrustig. Ik had vaak een eenzaam gevoel. Zou zo de rest van mijn leven eruit zien? Ik durfde het eigenlijk niet te zeggen, maar echt gelukkig was ik niet.
Ik kon ook niet zeggen dat ik ongelukkig was. Alles ging, zoals de fransen het mooi zeggen, comme ci, comme ça. Of op z’n Nederlands “z’n gangetje”. Mijn leven kabbelde rustig voort. Dat zorgde ervoor dat ik niet in actie kwam om iets aan mijn leven te veranderen. Terwijl ik dat eigenlijk diep van binnen wel wilde.
Totdat er een altijd ingrijpende gebeurtenissen volgden: ontslag, zwangerschap en ziekte. Mijn leven ging duidelijk niet meer “z’n gangetje” en ik moest wel in actie komen. En zo deed de kans zich voor om mijn leven te veranderen op een manier die beter bij me past. Ik ben eindelijk gaan doen wat ik leuk vond. En durf er hardop over te praten.
Wat had ik gedaan als ik niet ontslagen was? Als ik niet ziek was geworden? Ik weet het niet.
Zie je het gevaar? Het is een leven waarin je eigenlijk best tevreden bent met alles wat je hebt en doet. Echter voel je geen vuur van binnen, je ervaart geen flow-momenten. Alles kabbelt voort. Het is het gevaar van middelmatigheid.
Achteraf realiseer ik me des te meer dat ik geluk heb gehad dat dit op mijn pad is gekomen. Dan word je namelijk gedwongen om een keuze te maken. Als dat niet gebeurt, dan blijf je “tevreden” met middelmatigheid.
En dat is eigenlijk heel zonde. Dan laat je namelijk maar een glimp zien van wie je echt bent. Een geremde versie van jezelf of een middelmatige versie. Dan geloof je niet dat er meer voor jou is weggelegd. En dat is er wel!
Begrijp me niet verkeerd. Het heeft niets te maken met ondankbaarheid. Je kunt dankbaar zijn voor alles wat je hebt. Als je ook maar ergens voelt dat er een vuurtje in je zit wat zich niet kan laten zien, denk dan eens aan het gevaar van de middelmatigheid.
Doorbreek het. Wakker het vuur aan.
Hoe dan?
Door er bewust van te zijn dat het er is.
Door te luisteren naar wat het wil.
Door actie te ondernemen, hoe klein deze ook is.
Heb jij het gevoel dat je meer uit je leven wilt halen? Heb jij een passie die je eigenlijk niet naar buiten laat komen?
Laat dan vandaag de dag zijn dat je er alvast een stukje van laat zien door een reactie te plaatsen hieronder. Of nog beter, ga aan de slag om van je passie een business te maken.
5 Signalen dat je op zoek moet naar ander werk
Moet je nu wel of niet van baan wisselen? Of wil je misschien voor jezelf beginnen? Je twijfelt. Je weet het niet.
Dit zijn de signalen dat je op zoek moet naar ander werk.
Je leest dit artikel
De titel van dit bericht heeft jouw aandacht getrokken. En je leest het vast niet voor een ander, toch?
Je hebt op zondag een vervelend onderbuikgevoel
Dit weet ik nog goed uit de tijd dat ik nog in loondienst werkte. Elke zondag zag ik enorm op tegen de maandag. Het vervelende onderbuikgevoel was kenmerkend voor de zondagavond. Heb jij dat ook?
Je vertoont uitstelgedrag
Natuurlijk stel je ook weleens dingen uit als je je werk wel leuk vindt. Maar het is wel een signaal. Waarom zou je iets uitstellen dat je leuk vindt om te doen? Toen ik mijn werk niet meer zo leuk vond zat ik uren op het internet te surfen. In die tijd heb ik echt veel kleding gekocht, allemaal online.
Je klaagt veel over je werk
Je komt thuis en je kunt niet uitgepraat raken over je werk. En je hebt het niet over alle leuke projecten, nieuwe klanten of gezellige collega’s. Je praat over alles wat niet goed is gegaan, over de vervelende sfeer, over gemene opmerkingen van collega’s en over alles wat jou belemmert om je werk goed te doen.
Je bent jaloers
Dit is even slikken. Ik geef het eerlijk toe, ik was het ook. Ik was echt jaloers op mensen die hun werk deden vol overgave. Op mensen die ervoor geboren leken te zijn. Dat wilde ik ook zo graag. Het lijkt me een duidelijk signaal .
Er zijn vast nog meer signalen. Wat was voor jou een signaal dat je ander werk wilde doen?
Deel het in een reactie onder dit bericht.
Het beste advies dat ik ooit kreeg
Laatst vertelde ik je over het slechtste advies dat ik ooit kreeg. Ik krijg ook weleens goede adviezen, echt waar.
Dit advies was niet eens persoonlijk aan mij gericht. Het was tijdens een online training die ik volgde bij de Amerikaanse marketingcoach Marie Forleo.
Haar advies:
“Start before you’re ready.”
Als je moet wachten tot je klaar bent, ga je waarschijnlijk nooit beginnen.
Er is altijd wel iets wat nog niet goed is, je vindt vast ergens nog wel een puntje wat nog op een i moet. Als je gewoon begint, vind je die puntjes vanzelf wel. Of nog beter, blijken ze helemaal niet nodig te zijn.
Dit advies geef ik ook altijd door aan mijn klanten en aan vrouwen die een eigen onderneming willen starten.
En eerlijk gezegd vond ik dat niet helemaal eerlijk. Ik voelde me zelfs een fraudeur.
Ik zei dit tegen mezelf:
“Jij weet het allemaal mooi te verwoorden voor een ander, maar zelf begin je ook helemaal niet.
Dus wie ben jij om dat een ander te adviseren? Je durft het zelf niet eens. “
En vandaag heb ik besloten dat niet meer tegen mezelf te zeggen. Ten eerste geeft het me geen goed gevoel. Ten tweede is het niet waar.
Dit is juist waar “start before you’s ready”over gaat. Die negatieve innerlijke stem die jou weerhoudt van het doen. Als ik naar die negatieve innerlijke stem blijf luisteren, zou ik dit advies niet met je delen. Dan was deze blog niet geschreven.
Ook al voel jij je soms een fraudeur omdat je een advies geeft waarvan je denkt dat je het zelf niet in de praktijk brengt. Blijf het advies dan toch gewoon geven. Hoe vaker ik het vertel, hoe meer ik het zelf ook ga toepassen.
Laat vooral ook weten wat jouw beste advies is wat je ooit hebt gekregen. Juist als je vindt dat je het zelf nog niet helemaal toepast. Deel het hieronder in een reactie.
De mythe die work-life balance heet
“Ik heb het gevoel dat ik overal tekort schiet.” Zo zat ik een tijd geleden huilend aan de keukentafel.
Mijn werk als zelfstandig marketeer gecombineerd met het moederschap lijkt een prima keuze. Ik kan projecten op niveau blijven doen, ik kan mijn uren flexibel indelen en tegelijkertijd heb ik ruimte om te genieten van mijn zoontje. En het lukt zelfs af en toe om tijd voor mezelf te reserveren.
Klinkt als het perfecte plaatje. Echter niets is minder waar.
Ik heb het gevoel in een spagaat te zitten tussen werk en moederschap. Ik ben altijd ambitieus geweest, ik wil graag vooruit op werkgebied. En ik realiseer me nu pas dat ik ook graag moeder wil zijn. Ik geniet van onze tijd samen. Het gevoel dat zo’n kleine je geeft is onbeschrijfelijk. Ik zit dus in een spagaat en dat frustreert enorm.
Tijdens het lezen van Brené Browns “De Kracht van kwetsbaarheid” gingen mijn ogen ineens wijd open. Ze schreef over ons gevoel van schaarste. Over het nooit genoeg zijn. En toen realiseerde ik me dat het over mij ging.
Het is nooit genoeg. Ik ben nooit succesvol genoeg. Ik ben nooit moeder genoeg. Ik ben nooit zelfstandig genoeg. En zo kan ik nog wel even doorgaan.
Het gevoel van tekortschieten heeft niets te maken met het aantal dagen dat je werkt. Ook niet met werken in loondienst of als zelfstandig ondernemer. Het heeft ook niets te maken met de vader die al dan niet een papadag heeft. Het heeft ook niets te maken met de oordelen over thuisblijfmoeders of carrièremoeders.
Ik zocht de oplossing buiten mezelf, in mijn omgeving. Het zit in mezelf. Ik kan mijn gedachten over nooit genoeg zijn zelf veranderen in goed genoeg zijn. Ik ben zelf verantwoordelijk voor hoe ik me voel.
Het is goed genoeg zoals ik het nu doe. En dat is voor mij work-life balance.
V&A met Anja – Hoe kan ik het best focus houden zodat ik mijn doelen wel kan bereiken?
In deze nieuwe rubriek – Vraag & Antwoord – beantwoorden de FBW experts vragen die zij regelmatig tegenkomen in hun werk. De eerste vraag wordt door coach Anja beantwoordt. Het is een vraag die regelmatig wordt gesteld door vrouwen in haar coachingspraktijk.
VRAAG
Ik stel regelmatig doelen, maar nog voordat ik ze heb bereikt geef ik het vaak al op. Hoe kan ik het best focus houden zodat ik mijn doelen wel kan bereiken?
ANTWOORD:
Doelen stellen is gemakkelijk. Iedereen kan beslissen om volgende maand 5 nieuwe klanten binnen te halen, een boek te schrijven of een halve marathon te lopen.
Vaak zie ik dan dat een cliënt 2 nieuwe klanten ook al voldoende vindt wanneer ze eigenlijk voor 5 ging, dat iemand de eerste 3 pagina’s van haar boek schrijft en het daarbij laat, of al tevreden is wanneer ze 4 km kan lopen terwijl haar doel veel verder lag.
Waarom zou je genoegen nemen met een vereenvoudigde versie van je ambities en niet all the way gaan?
Ik geloof dat de belangrijkste reden om niet all the way te gaan is dat je de focus op je doel verliest en dus ophoudt om naar je doel toe te werken.
Maar waarom zou je met minder genoegen nemen als je veel meer kunt bereiken?
Hoe blijf je gefocust op je doelen?
Hier vind je 3 tips die je kunnen helpen een vlijmscherpe focus op je doelen te behouden en je het super voldane gevoel geven wanneer je je doel bereikt hebt. Voer elke stap iedere dag uit.
- Schrijf je doelen op
Neem de tijd om je doelen op te schrijven, om ze officieel te maken. Maak je doelen onsterfelijk op papier en het zal ze veel concreter maken. Plaats je opgeschreven doelen op een plek waar je ze dagelijks kan lezen; op je bureau of langs je bed. Spreek ze zelfs hardop uit.
- Hou je vorderingen bij
Op een gezond kritische manier reflecteren over je vorderingen helpt je om werkelijk naar je doelen toe te groeien.
Als je doel is om 10 km te kunnen rennen en je rent iedere dag zonder de afstand of je vorderingen te meten, heb je er geen idee van of je vooruitgang maakt richting je doel.
- Keep the fire burning!
Om je blijvend te focussen op je doelen is het een goede zaak om er zoveel mogelijk tijdens je dag aan herinnerd te worden. Zet bijvoorbeeld een beeld van je doel als wallpaper op je desktop of telefoon. Hang een inspirerende poster op of verander je wachtwoord in een term die je doet denken aan je doel.
Dus begin met dagelijks je doelen op te schrijven, uit te spreken, op te volgen en jezelf eraan te herinneren, en je zal een stevige focus hebben.
Hoe blijf jij gefocust op je doelen? Heb je nog tips of ervaringen? Deel ze hieronder in het commentaarveld.
Heb jij een vraag voor Anja? Stuur je vraag via contact naar ons toe of stel deze hieronder.
Wat zou jij doen als geld geen rol speelt?
Inspirerend filmpje van Alan Watts om over na te denken. Wat zou jij doen als geld geen rol speelt?
De kracht van woorden
Dit spreekt voor zich.
Communicatie: de kracht van woorden.
Nieuwsbrief Labyrint
Benieuwd hoe mijn nieuwsbrief Labyrint eruitziet? Lees de laatste hier.