Labyrint
Voor wie wil floreren – maar niet ten koste van wat er écht toe doet. Over mentaal welzijn, keuzes die kloppen en de kracht van betekenisvol leven en werken.
Lees dit als je overweegt op te geven
De keuze voor de studie Sport, Economie en Communicatie leek helder, ik was geïnteresseerd in sport. Ik was fanatiek wedstrijdzwemster en ik gaf training. En o, wat was ik dol op de Olympische Spelen.
Toch heb ik nooit echt een carrière in de sport geambieerd. Ook daar kwam ik tijdens de studie al heel gauw achter. Het leek erop dat ik de commerciële kant van de studie nodig had in mijn werkende leven als marketing manager. De sportkant had mijn persoonlijke interesse.
Sinds ik ondernemer ben zie ik ineens helder wat mij zo aantrok in sport. Sporten en ondernemen zijn eigenlijk dezelfde dingen.
Elke zondagochtend loop ik hard in de Loonse en Drunense duinen met een hardloopgroep . In november organiseerde ze een cross. Het leek mij wel fijn om door de modder te lopen. Wanneer krijg je nou zo’n kans als volwassene? Maar goed, sinds ik gestopt ben met wedstrijdzwemmen heb ik een hekel aan wedstrijden. Toen zei iemand tijdens de training tegen mij:
“Ik snap niet waarom mensen zo moeilijk doen over het meedoen aan een wedstrijd, als je het rondje nu kan lopen dan kun je het tijdens de wedstrijd toch ook?”
Toen besloot ik om mee te doen.
Tijdens het lopen kwam de vergelijking met het ondernemerschap in me op. Voor de start voelde ik spanning. Ik praatte wat met mijn clubgenoten om mezelf af te leiden. “Pang”, dat was het startschot. We waren begonnen. Mijn adem ging sneller en de spanning voelde ik op mijn borst. Na een paar minuten verdween het. Ik concentreerde me op het pad en zocht mijn eigen tempo op. Na een rondje had ik genoeg genoeg energie over. Dus ik besloot wat harder te gaan. Telkens haalde ik mensen in. Dit gaf me energie dus ging ik steeds harder. Totdat ik geen zicht meer had op iemand die voor me liep (nee, ik liep niet vooraan!).
Toen werd het zwaar. Ik had geen zichtbaar doel voor ogen. Ja, ik wilde naar de finish maar die was nog uit het zicht. Ik werd kortademig, “had ik mijn medicijnen nu maar ingenomen”, “waarom ben je zo hard gaan lopen”, “je houdt het niet vol, stop maar” schoot er door mijn hoofd. Ik realiseerde me hoe gemakkelijk het was om gewoon te stoppen. Ik kon gewoon ophouden met hardlopen en gaan wandelen. Toch bleef ik doorgaan en concentreerde me, elke stap bracht me dichterbij de eindstreep. En uiteindelijk was ik er. Voldaan en trots dat ik de finish had gehaald.
En zo is het ook met ondernemerschap of het starten van een nieuw project. Alhoewel je wat spanning ervaart, begin je er vol enthousiasme aan. Je ziet dat je vooruit komt, je ervaart flow. Dan wordt het lastig, je ziet even niet voor je wat je volgende stap is. Het doel lijkt zo ver weg. Je overweegt om op te geven. Als je niet in deze valkuil trapt, wacht een trots en voldaan gevoel op je bij de eindstreep.
Pakjesavond & suikervrij gevulde speculaas
Even iets heel anders dan je van mij gewend bent. Ik ben echt geen keukenprinses, maar soms vind ik het leuk om zelf iets te maken. Laten we zeggen dat het periodes zijn. En dit is zo’n periode.
Toen ik nog bij King Cuisine – fabrikant van olijven, tapenades, tapas en salades – werkte, testte ik regelmatig producten in de keuken. Uiteraard met als voorwaarden: makkelijk en snel.
Op deze site staan vaak lekkere (en gemakkelijke) suikervrije recepten. Daar vond ik ook het recept voor suikervrije gevulde speculaas. In plaats van kokosolie heb ik roomboter gebruikt.
Zo maak je het:
Nodig: 100 gram amandelmeel, 250 gram speltmeel, 1 ei, 100 gram honing, 100 gram gesmolten roomboter, 3 el speculaaskruiden, 1 tl bakpoeder, amandelschaafsel, muffinblik of cakeblik, keukenmachine, bakpapier, kom.
Aan de slag:
Verwarm de oven voor op 180 graden.
Amandelmeel en honing in keukenmachine. De spijs moet een beetje smeuïg zijn, water toevoegen indien nodig. Het mengsel in de koelkast zetten.
Het ei splitsen, eiwit en eigeel apart bewaren.
Eiwit, speltmeel, roomboter, speculaaskruiden en bakpoeder in een kom door elkaar mengen. Het deeg in twee delen splitsen. Het cakeblik of muffinblik met bakpapier bedekken, 1 deel van het deeg erin, amandel-honingmensel er op. Daarna bedekken met tweede deel deeg. De bovenkant bestrijken met eigeel en het amandelschaafsel.
Voor 25 min. in de oven zetten op 180 graden.
Daarna? Nog even geduld, goed laten afkoelen. Smakelijk!
Fijne pakjesavond!
Waar wacht jij op?
Ik wacht tot iemand tegen me zegt dat ik het goed doe.
Ik wacht met het stellen van vragen omdat ik denk dat ik het antwoord zou moeten weten.
Ik wacht met actie ondernemen omdat ik eerst zekerheid wil.
Ik wacht tot iemand tegen me zegt dat ik best mag gaan doen wat ik het allerliefste doe.
Ik wacht tot iemand zegt dat mijn droom haalbaar is.
Ik wacht tot iemand zegt dat het gegarandeerd een succes wordt.
Ik wacht tot iemand zegt dat ik goed kan schrijven.
Ik wacht tot iemand zegt dat ik een boek moet gaan schrijven.
Ik wacht tot er iemand komt die mijn boek wil gaan uitgeven.
Ik wacht tot iemand me vraagt wanneer er een boek komt.
Ik wacht tot er iemand is die mijn boek wil lezen.
Ik wacht misschien wel te lang.
Waar wacht jij op?
Plannen maken voor 2016
Alhoewel ik even in een planloze fase zit (lees hier waarom) wil ik toch graag delen hoe ik het plannen maken aanpak. Een plan geeft je houvast en helderheid over je richting. En dat is best fijn.
Zo doe ik het.
Afsluiten 2015
Voordat je begint met vooruit kijken, blik je terug op het afgelopen jaar. Wat ging er goed, waar ben je trots op en wat zeggen de cijfers. De volgende vragen geven je een leidraad om het jaar goed af te sluiten.
- Wat waren jouw hoogtepunten in 2015 (zakelijk en privé)?
- Sta stil bij de hoogtepunten. Haal het gevoel helemaal terug. Geniet van je succes.
- Welke zaken zijn voor verbetering vatbaar (zakelijk en privé)?
- Als je een eigen bedrijf hebt, sta dan nog even stil bij de cijfers zoals omzet, winst, uitgaven. Maar ook het aantal volgers op social media, het aantal nieuwsbrieflezers, aantal nieuwe klanten/projecten etc.
- Tot slot schrijf je alles op wat je nog kwijt wilt om het jaar goed af te kunnen sluiten. Het maakt niet uit wat, alles mag.
- Daarna sluit je het jaar af met een ritueel, dat mag van alles zijn. Ik ging wandelen op deze plek.
2016 in beeld
Dit is mijn favoriete onderdeel. Verzamel een stapel tijdschriften, kranten, folders etc. Pak een A3 vel of plak 2 A4-tjes aan elkaar. Voor de stevigheid kun je er karton achterplakken. Ik knip altijd een doosje open en plak het daar op. Begin met het doorbladeren van de tijdschriften, knip alles uit wat je aanspreekt; woorden, zinnen, vormen, beelden, foto’s. Doe dit intuïtief, je hoeft er niet over na te denken. Daarna maak je een selectie. Wat komt er op je moodboard? Plak alles bij elkaar en maak er een foto van. Nu heb je jouw jaar in beeld. Leg het moodboard op een plek in het zicht of gebruik de foto als achtergrond op je laptop/pc. Zo kun je er gedurende 2016 naar kijken en blijf je gericht op je wensen.
Doelen 2016
Als laatste stap maak je jouw doelen voor 2016 concreet en specifiek. Nu begin je met een ritueel. Voor mij was dat het bewandelen van deze brug. Een leuk detail; tijdens de hele wandeling was het bewolkt, toen ik de brug opliep naar 2016 begon de zon te schijnen.
Kies 1 zakelijk doel voor 2016. Inderdaad maar 1. Wat wil jij het allerliefste bereiken op zakelijk gebied in 2016? Benoem dat ene ding. Kies! Maak het zo concreet mogelijk. Dus in plaats van “Ik wil een nieuwe baan” kies je voor “Ik wil een baan waarin ik inhoudelijk bezig kan zijn met online communicatie bij een informele, flexibele en persoonlijke organisatie op maximaal 30 minuten reisafstand van mijn huis.”
- Doe hetzelfde voor privé, kies ook hier maar 1 doel.
- Heb je een eigen onderneming? Breng dan de cijfers in beeld. Hoeveel omzet wil je maken? Met welke producten en/of diensten? Wat verwacht je uit te geven? Hoeveel volgers op social media wil je? Hoeveel nieuwsbrieflezers?
Op deze manier maak ik mijn plan voor het volgende jaar. Maak jij ook voornemens of plannen? Deel gerust hoe jij dat doet. Daar ben ik benieuwd naar!
Workshop fabulous business woman
Donderdag 12 november gaf ik een workshop “Fabulous Business Woman” voor zo’n 25 vrouwelijke studenten en 6 docenten van Fontys Hogescholen. Ik deelde mijn ervaringen als vrouw in het bedrijfsleven. De workshop vond plaats in het Klokgebouw in Eindhoren, een leuke en inspirerende locatie.
Ik vond het best spannend. Ik ben gewend om veilig achter mijn laptop te zitten en nu stond ik ineens voor een groep. Reacties als “Ik vond het heel inspirerend’ en ‘bedankt voor je verhaal, ik heb er echt veel aan gehad’ deden me erg goed.
Het zit me ook aan het denken. Misschien wordt het tijd dat ik mijn plek achter de laptop wat vaker leeg moet laten. En wil je dan dat ik naar jou kom voor het geven van een workshop?
Wat gebeurt er als je niets doet?
Ik word heen en weer geslingerd tussen verschillende gedachten. Ze hebben te maken met de toekomst. Ik ben gewend om altijd heel helder voor ogen te hebben waar ik naar toe wil. Zo wist ik tijdens mijn studie ik dat ik marketing manager wilde worden. Elke stap die ik zette bracht me dichterbij. Mijn doel was helder en de weg ernaar toe ook. Niet dat de weg altijd makkelijk was, maar mijn doel was elke tegenslag waard. Ik wist dat ik er zou komen.
Omdat dit een succesvolle strategie voor me was, hield ik daar aan vast. Tot nu.
Nu kan ik er niet meer aan vasthouden. Ergens diep van binnen weet ik waar ik heen wil, ik heb daar een gevoel bij, wat beelden en misschien zelfs woorden. Maar meer niet. Ik kan er geen naam opplakken. En ik kan er ook geen actieplan aan verbinden. En dat frustreert mij enorm.
Wat doe je zonder plan?
Wat doe je als je niet weet hoe het heet waar je heen gaat?
Wat doe je als je niet weet welke weg je moet nemen?
Helemaal niets.
Ik heb vorige week mijn plannen voor 2016 gemaakt en ik heb ze uitgeschreven in een mapje gedaan. Vandaag heb ik het mapje gepakt en in de kast gelegd. Dit keer ga ik het anders doen. In plaats van constant van het ene nieuwe idee naar het andere te springen, ga ik achteroverleunen. Om me heen kijken en mijn nieuwsgierigheid volgen. Met frisse blik, zonder plan.
Dit maakt me ontzettend onrustig.
Je kunt toch niet ondernemen zonder plan?
Er moeten toch nieuwe producten komen?
Hoe ga je dan geld verdienen?
En nog veel meer bezwaren kwamen naar boven. Toen de bezwaren op waren, kwam er een vreemd onderbuikgevoel voor in de plaats. Ik kan het niet goed duiden, het lijkt op een gezonde spanning. Zoiets wat je hebt als je iets gaat doen wat je leuk en tegelijkertijd spannend vindt. Eens kijken wat mij de niet-plannen-strategie brengt. Je leest het ongetwijfeld hier.
Plannen maken voor 2016
Alhoewel ik even in een planloze fase zit wil ik toch graag delen hoe ik het plannen maken aanpak. Een plan geeft je houvast en helderheid over je richting. En dat is best fijn.
Zo doe ik het.
Afsluiten 2015
Voordat je begint met vooruit kijken, blik je terug op het afgelopen jaar. Wat ging er goed, waar ben je trots op en wat zeggen de cijfers. De volgende vragen geven je een leidraad om het jaar goed af te sluiten.
- Wat waren jouw hoogtepunten in 2015 (zakelijk en privé)?
- Sta stil bij de hoogtepunten. Haal het gevoel helemaal terug. Geniet van je succes.
- Welke zaken zijn voor verbetering vatbaar (zakelijk en privé)?
- Als je een eigen bedrijf hebt, sta dan nog even stil bij de cijfers zoals omzet, winst, uitgaven. Maar ook het aantal volgers op social media, het aantal nieuwsbrieflezers, aantal nieuwe klanten/projecten etc.
- Tot slot schrijf je alles op wat je nog kwijt wilt om het jaar goed af te kunnen sluiten. Het maakt niet uit wat, alles mag.
- Daarna sluit je het jaar af met een ritueel, dat mag van alles zijn. Ik ging wandelen op deze plek.
2016 in beeld
Dit is mijn favoriete onderdeel. Verzamel een stapel tijdschriften, kranten, folders etc. Pak een A3 vel of plak 2 A4-tjes aan elkaar. Voor de stevigheid kun je er karton achterplakken. Ik knip altijd een doosje open en plak het daar op. Begin met het doorbladeren van de tijdschriften, knip alles uit wat je aanspreekt; woorden, zinnen, vormen, beelden, foto’s. Doe dit intuïtief, je hoeft er niet over na te denken. Daarna maak je een selectie. Wat komt er op je moodboard? Plak alles bij elkaar en maak er een foto van. Nu heb je jouw jaar in beeld. Leg het moodboard op een plek in het zicht of gebruik de foto als achtergrond op je laptop/pc. Zo kun je er gedurende 2016 naar kijken en blijf je gericht op je wensen.
Doelen 2016
Als laatste stap maak je jouw doelen voor 2016 concreet en specifiek. Nu begin je met een ritueel. Voor mij was dat het bewandelen van deze brug. Een leuk detail; tijdens de hele wandeling was het bewolkt, toen ik de brug opliep naar 2016 begon de zon te schijnen.
- Kies 1 zakelijk doel voor 2016. Inderdaad maar 1. Wat wil jij het allerliefste bereiken op zakelijk gebied in 2016? Benoem dat ene ding. Kies! Maak het zo concreet mogelijk. Dus in plaats van “Ik wil een nieuwe baan” kies je voor “Ik wil een baan waarin ik inhoudelijk bezig kan zijn met online communicatie bij een informele, flexibele en persoonlijke organisatie op maximaal 30 minuten reisafstand van mijn huis.”
- Doe hetzelfde voor privé, kies ook hier maar 1 doel.
- Heb je een eigen onderneming? Breng dan de cijfers in beeld. Hoeveel omzet wil je maken? Met welke producten en/of diensten? Wat verwacht je uit te geven? Hoeveel volgers op social media wil je? Hoeveel nieuwsbrieflezers?
Op deze manier maak ik mijn plan voor het volgende jaar.
Een week na het schrijven van deze blog, ontdekte ik een hele nieuwe manier van ‘plannen maken’. Je leest het hier: Wat gebeurt er als je niets doet?‘
Loslaten, hoe doe je dat?
Mijn hele leven heb ik dingen bereikt door ze af te dwingen. Door een doel voor ogen te hebben en er keihard voor te werken. Als je er hard voor werkt, is alles mogelijk. Lukt het niet? Dan wil je het misschien niet graag genoeg of je hebt niet hard gewerkt.
Dat was mijn strategie om dingen gedaan te krijgen. En het was een succesvolle. Zo had ik als studente voor ogen dat ik marketing manager wilde worden en leiding mocht geven aan een team. Ik werkte er hard voor en liet me op de juiste momenten zien bij de juiste mensen. Dat ging me goed af en ik snapte eigenlijk ook niet zo goed waarom anderen niet kregen wat ze wilden. Het adagium van mijn oma: “Kinderen die vragen worden overgeslagen” ging bij mij het ene oor in en het andere uit. Anders had ik nu nog geen ranja gehad.
Voor ogen hebben wat je wilt en er hard voor werken. Zo gemakkelijk was het leven voor mij. Totdat ik een kindje wilde. Ik zette mijn strategie voort. Alle informatie die ik kon vinden over conceptie nam ik in me op, alle hulpmiddelen om zwanger te raken zette ik in. Het mocht niet baten. Elke maand voelde ik me gefrustreerder worden. Ook nam de angst toe. Stel je voor dat ik nooit moeder word? Ik kon daar gewoon niet over nadenken zoveel pijn deed het me. De angst nam bezit van me.
Ik besloot mijn strategie te wijzigen en ging naar een voetreflexoloog. Ik denk dat daar het proces van hoofd naar hart voor mij is begonnen. Langzaam kwam het besef dat je kinderen krijgt en niet neemt. Dat jij niet bepaalt wanneer dat is en of het überhaupt lukt.
In de tijd dat ik zwanger probeerde te worden zijn we ook verhuisd. Ik kan me een moment nog heel goed herinneren. Het was de eerste dag in ons nieuwe huis. Mijn vriendin had me zojuist geholpen met het uitpakken van mijn kleding. We zaten samen aan de keukentafel. En ineens voelde ik een golf van opluchting door mijn lijf gaan. Een gevoel dat ik op mijn plek was, dat alles zo goed was. Ik kan me dat gevoel nog zo goed herinneren. Diezelfde maand was ik zwanger en mijn vriendin was de eerste die het te horen kreeg.
Ik schrijf dit niet om te vertellen dat je vooral los moet laten en dat je dan vanzelf wel zwanger wordt. Dat weet ik niet en ik wil dat helemaal niet suggereren. Wat ik wel weet is dat mijn oude strategie maar voor een deel werkt. Ik denk dat ik toen iets vergat. En dat is het loslaten. Dus het doel voor ogen hebben, doen wat je moet doen en het dan loslaten.
Dingen lopen toch nooit precies zoals je ze verwacht. En dat vind ik eigenlijk heel mooi, hoe verdrietig het soms ook is.
Storm!
Het stormt op zee. De golven zijn hoog, de stroming is sterk. Ik probeer koers te houden, maar de hevige deining maakt me onrustig. Dan zie ik een boei. Ik klamp me er aan vast. Ik kom op adem. Om niet veel later weer meegenomen te worden door de woeste zee. Alhoewel ik grote slokken zout water binnenkrijg, verdrink ik nooit. Het lukt me telkens om naar een nieuwe boei te komen. Ik verlang naar rustig vaarwater. Een rustige kalme zee met de schittering van de zon er op. Rustig voortgaan, zonder steeds kopje onder te gaan.
Dit is geen droom (of nachtmerrie?). Dit is hoe ik me voel, dit is hoe ik het ondernemerschap (of is het leven?) ervaar op dit moment. Dit maakt me onrustig, bang en onzeker. Tegelijkertijd weet ik dat dit de weg is en dat het goed is. Alhoewel ik contant de neiging heb om te ontsnappen, blijf ik doorgaan. Ik blijf zwemmen. En ik heb geluk. Vroeger was ik wedstrijdzwemmer, dus ik houd het heel lang vol.
Helma Lensen-Aertssen
Helma Lensen-Aertssen, 33 jaar, getrouwd en moeder van een peuter van 3, is bijna 10 jaar ondernemer. Haar bedrijf Goacid bestaat 4 jaar. Het richt zich op het helpen van ZP en kleine MKB ondernemers om meer klanten en omzet te krijgen. Dit doet ze door het geven van workshops, trainingen en door sommige acquisitie- en saleswerkzaamheden over te nemen.
Ik kwam Helma voor het eerst tegen op Instagram. Het eerste wat mij opviel was het oranje. Ze is consistent met het doorvoeren van haar huisstijlkleur. Zo zag ik oranje schoenen, een oranje sjaal en een oranje haarband voorbij komen. Ik houd daarvan. Waar ik ook van houd is dat ze overal naar toe gaat. Of het nu gaat om een interview op de radio of een netwerkbijeenkomst. Helma doet het gewoon. En het zijn allemaal dingen die ik eigenlijk best wel eng vind. En die lijken voor haar moeiteloos te gaan. Daar wilde ik meer over weten.
Ik volg je via Instagram en zie je regelmatig met accessoires in jouw huisstijlkleur oranje. Wat zit daar achter?
Ik ben zelf niet zo goed in het onthouden van namen en gezichten. Dit maakt het voor mij tijdens het netwerken erg lastig om te onthouden wie ik gesproken heb. Iedereen ziet er vaak netjes gekleed uit, wat uiteraard super goed en professioneel staat. Maar vervolgens is ook niemand meer onderscheidend. Alles wat ik doe vanuit mijn bedrijf doe ik vanuit mijn eigen perspectief.
Voordat ik iets verstuur kijk ik of ik het zou lezen wanneer het van een ander bedrijf af zou komen. Zou ik het doen, opzoeken, bekijken, lezen, luisteren, noem maar op. Is dat niet zo dan gaat het in de prullenbak en begin ik opnieuw. Zo ook met mijn oranje accessoires. Het helpt me tijdens een netwerkgelegenheid om onderscheidend aanwezig te zijn. Als ik het lastig vind om mensen, namen en gezichten te onthouden dan zijn er vast nog meer die dat moeilijk vinden. En het bleek, ik word iedere keer heel gemakkelijk gevonden en zelfs aangesproken door mensen die via via van mij gehoord hebben. Het meisje met de oranje sjaal of schoenen J
Wat vind jij lastig aan het ondernemerschap en spreek je nooit uit?
Oeh, ik ga daar een heel eerlijk en open antwoord op geven. Ik vind het confronterend dat ik blijkbaar op zoek ben naar externe bevestiging. Ik merk dat het me steekt dat familie en vrienden lijken te denken dat ik leuk maar wat aanrommel op een zolderkamertje. Ik vind het bijzonder dat het antwoord “Ik ben zelfstandig ondernemer.” ervoor zorgt dat de ander wat anders gaat doen en het antwoord “Ik ben New Business Specialist.” een leuk en gezellig gesprek oplevert. Ik voel me vaak minderwaardig als zelfstandig ondernemer daardoor.
Leuke vraag overigens, deze is me nog niet eerder gesteld!
Voor jou is acquisitie een koud kunstje. Voor veel vrouwen niet. Wat is jouw geheim?
Ondanks dat ik een verkoper in hart en nieren ben, is acquisitie geen verkopen. Veel ondernemers hebben het gevoel dat ze een verkoper moeten zijn of op zijn minst sales-skills moeten hebben. Dat is onzin. En dat leer ik de ondernemers dan ook tijdens de training. Ik leer mensen hoe zij nieuwe klanten kunnen werven op een manier die niet alleen bij de doelgroep en de oplossing past, maar ook bij de persoon zelf.
Ik denk dan ook dat het grote geheim is dat de ondernemers gewoon zichzelf moeten blijven.
Nieuwsbrief Labyrint
Benieuwd hoe mijn nieuwsbrief Labyrint eruitziet? Lees de laatste hier.