Labyrint
Voor wie wil floreren – maar niet ten koste van wat er écht toe doet. Over mentaal welzijn, keuzes die kloppen en de kracht van betekenisvol leven en werken.
Een alledaagse maandag
Soms lijkt het net alsof je de hele wereld rond moet reizen, een succesvolle carrière moet hebben of een bijzondere levensstijl moet hebben om een fijn leven te hebben. Als je om je heen kijkt zie je dat er altijd wel iets is in je leven dat al bijzonder fijn is. Gewoon op dit moment zonder dat je daar iets voor hoeft te doen.
Voor mij is dat een alledaagse maandag, zoals vandaag.
Op maandag ben ik altijd vrij. Eerst probeerde ik tussendoor toch nog wat te werken. Als Paco op school zit en Giorgia slaapt. Het werkte niet voor me. Het frustreerde ook. Telkens als ik net bezig was, kwam er wat tussen. Ik wilde te veel doen in het kleine beetje tijd dat ik had. Op een moment besloot ik om maandag echt vrij te zijn. Dat helpt echt. Het schept ruimte en geeft rust.
Zo zag ik vanochtend dat het licht zo mooi op ons huis viel.
En zag ik hoe Giorgia in de la aan het kijken was of ze nog iets te eten kon vinden.
En liepen we samen nog een rondje buiten.
En zo wordt een gewone maandag bijzonder, door te genieten van alledaagse dingen. Je hoeft alleen maar om je heen te kijken om het te zien.
Schaamte & Carnaval
Al de hele week roept Paco dat hij zijn pietenpak aan wil met carnaval. Ik wring me in allerlei bochten om hem te overtuigen het brandweerpak aan te trekken. Vastberaden als hij is blijft hij bij zijn eigen keuze. Als ik hoor dat het op een andere school niet is toegestaan een pietenpak aan te doen met carnaval, krijg ik de neiging het pietenpak te verstoppen.
Waarom eigenlijk? Waarom mag mijn kind niet aan wat hij zelf wil?
Omdat ik bang ben dat hij iets doet dat niet mag?
Omdat ik bang ben wat andere ouders ervan vinden?
Omdat ik me eigenlijk schaam?
Vanochtend ging Paco in zijn pietenpak naar school met een cowboyhoed met koeienvlekken en een Kruikezeikerssjaal. Helemaal zelf uitgekozen en hij was zo trots. “Zo ben ik lekker gek, he mama!”.
Ik vind het belangrijk dat mijn kind helemaal zichzelf kan zijn, net zoals ik dat voor mezelf wil. Toch merk ik aan kleine dagelijkse dingen dat het niet altijd zo gemakkelijk is. Dingen sluipen er in, doe je op de automatische piloot. Als ik een vervelend onderbuikgevoel krijg is dat voor mij een signaal om naar mezelf te kijken. Zo heb je de keuze in je reactie.
Fijne carnaval!
Dankbaarheid en reflectie
Iedereen weet wel dat wij het hier goed hebben. Daar zijn we ook dankbaar voor. Toch sta ik daar zelf te weinig bij stil. Het maken van foto’s is een soort oefening in dankbaarheid. Ik leg mijn omgeving vast. En als ik later naar de plaatjes kijk, maakt me dat dankbaar. Dit keer ben ik gaan oefenen in eigen huis.
Ook een goede oefening in dankbaarheid is reflectie. Ik doe dat door te schrijven in een dagboek, maar soms is het handig om een leidraad te hebben. Dan kun je het Coach Jezelf werkboek voor gebruiken. Je vindt het hier (het is trouwens gratis).
Girlboss
Mijn dochterjte Giorgia. Ze is 1,5 jaar en een echte girlboss. Ze zit op mijn bureaustoel als een ware directeur. Zelfverzekerd, brutaal en gedurfd. Ik hoop dat ze deze eigenschappen omarmt. Er zullen misschien mensen zijn die haar vertellen dat het niet oké is om zo te zijn. Of dat het niet bij een vrouw hoort. Of zelfs ongepast zijn. Ik hoop dat ze niet naar hen luistert (net zoals ze niet naar mij doet overigens).
Blik verruimen
Afgelopen zaterdag was ik in de Tweede Kamer. De man van mijn zusje werkt bij de VVD en nodigde ons uit om de open dag te bezoeken. Nu heb ik geen politieke aspiraties, maar ik ben toch gegaan. Eigenlijk juist daarom.
De hele dag zijn we bezig om onszelf in hokjes te plaatsen. En het gebeurt niet altijd bewust. “Ik houd nu eenmaal niet van sport”. “Ik ben geen type om thuis te blijven.” “Met politiek heb ik niet zoveel.” “Ik ben geen stilzitter.” Het zijn allemaal overtuigingen.
Soms is het leuk om iets te doen wat tegen die overtuiging ingaat, om je blik te verruimen. En zo bezocht ik de Tweede Kamer. Tijdens de rondleiding zag ik hoe mooi en bijzonder het gebouw is. Zoals de handelingenkamer waar voor het digitale tijdperk alles werd genoteerd wat in de kamer werd gezegd. Hier rechts op de foto.
En we namen deel aan een simulatiespel in de kamer. Niet verwacht dat ik zoveel zo lachen die dag. Doe een keer iets wat je normaal gesproken niet zou doen. En je hoeft er echt niet naar op zoek. Er komt vast iets op je pad, zeg dan gewoon ja.
P.S. Helaas heb ik de foto’s met mijn mobiel moeten maken. Ik zal nog een keer terug moeten.
Lokale helden
Weet je wat ik zo fijn vind? Als ik aan het hardlopen ben, komen er altijd verhalen mijn hoofd in. Wat ik minder fijn vind is dat ik ze dan niet meteen kan opschrijven. Of misschien is dat juist wel de bedoeling.
Tijdens het hardlopen vandaag dacht ik terug aan een bijeenkomst die Karin van Operatie frisse peper organiseerde omdat te vieren dat ze haar eigen bedrijf was gestart. En om meteen wat te laten zien van haar activiteiten. Ik ging er samen met mijn zus, Babette heen.
Het thema van die avond was “Become a Hero”. Bij binnenkomst kregen we een kaartje in ons handen waar we op gingen schrijven wie onze held was. Helden hoeven geen beroemdheden te zijn. Ik houd er juist van om lokale helden te hebben. Mensen uit mijn omgeving, waar ik me gemakkelijker mee kan identificeren.
Dus schreef ik op wie als eerste in mij opkwam en dat is Petra van Kinderdagverblijf Buitenlust. Als je nu kijkt naar het bedrijf van Petra zie je een succesvol agrarisch kinderdagverblijf met een prachtig nieuw pand, een gigantische speelweide, een groot team enthousiaste medewerkers en elke week nieuwe aanmeldingen.
Toen Paco voor het eerst bij Buitenlust kwam was Petra gastouder en was ze druk in de weer om een vergunning te krijgen voor kinderopvang. En ook toen al vond ik Buitenlust geweldig, zonder groot mooi pand en zonder gigantische speelweide. Dat komt door Petra. Omdat zij haar werk met zoveel passie doet. En dat ze ondanks vele tegenslagen nooit uit het veld is geslagen. Ze is altijd doorgegaan en heeft altijd naar de mogelijkheden gekeken. En dat maakt dat ik toen aan haar dacht als held. Omdat ze werkt met hart en ziel en dat zie je terug in haar bedrijf.
Als je een succesvol bedrijf ziet, realiseer je dan dat er een weg naar dat succes is geweest. En vaak is dat niet de gemakkelijkste weg. Juist deze mensen uit je eigen omgeving kunnen een grote inspiratiebron voor je zijn omdat je van dichtbij hebt gezien van waar ze gekomen zijn.
En wat betreft het hardlopen. Als je even weggaat uit de dagelijkse sleur, even een frisse neus gaat halen, kom je vanzelf met inspiratie terug.
Wat doe jij nu eigenlijk?
Toen ik in 2013 begon als zelfstandig marketingadviseur dacht ik precies voor ogen te hebben wie ik was en wat ik deed. Dat vond ik heerlijk, stiekem houd ik van structuur en afgebakende hokjes. Ergens wist ik ook wel dat ik niet in het door mij afgebakende hokje van marketingadviseur paste. Ik werd ook altijd boos als iemand zei: “Ah, marketing…tja dat doen er zoveel.”
Na een tijdje gaat zo’n hokje altijd wringen. Ik vind het hokje niet meer zo mooi, ik probeer dan eerst nog even een ander kleurtje of een andere naam voor het huidige hokje te bedenken. Maar al gauw kom ik erachter dat ik toch op zoek moet naar een ander hokje. Het hokje marketingadviseur verruilde ik voor coach, een online coach nog wel.
Wat was ik blij met mijn nieuwe hokje. Het was precies wat ik zocht, het paste helemaal bij mij. Ik ging het hokje inrichten, ging bedenken wat er bij zo’n hokje hoort en zette dat erin. Maar je raadt het al, ook dit hokje was toch niet precies wat ik zocht. Ik werd boos. Waarom vond iedereen een geschikt hokje behalve ik? Waarom was er niet gewoon een geschikt hokje voor mij? Wat deed ik fout? Was ik te ongeduldig? Misschien moest ik wat langer in het hokje blijven en niet zo snel opgeven?
Even dacht ik opnieuw te gaan zoeken naar een geschikt hokje. Maar waarom heb ik eigenlijk een hokje nodig? Om antwoord te geven op de vraag: “Wat doe jij nu eigenlijk?” Die krijg ik namelijk vaak en de vraag irriteert me. Dat zegt niets over de vragensteller, het is een normale vraag. Maar het zegt iets over mij. Het legt de nadruk op mijn hokjeszoektocht. Het voelt alsof ik het niet goed heb gedaan omdat ik geen hokje kan vinden. En daar confronteert die vraag mij mee.
Nu ik geen hokje meer hoef te vertegenwoordigen kan ik pas echt doen wat ik leuk vind. Dat is doodeng, want ik heb geen hokje om me achter te verschuilen. Maar het geeft ook ruimte. Als ik in mijn hokje was blijven zitten was ik nooit foto’s gaan maken, want dat hoorde niet bij mijn hokje. Als ik mijn intrek had genomen in het nieuwe hokje: ik-schrijf-een-boek was ik ook nooit foto’s gaan maken.
Misschien is het tijd om je hokje los te laten en te geen kijken wie je bent zonder het hokje.
Weg met de innerlijke strijd
Dit bericht is geschreven door Mariet en Wietske van Yoga op de Zaak.
Je hart volgen… hoe doe je dat eigenlijk? De dagelijkse realiteit werpt vaak blokkades op om dit te doen. Van je passie je werk maken is bijvoorbeeld leuk, maar er moet ook brood op de plank komen. En door nee te zeggen tegen nog een taak erbij, zadel je een andere collega op met meer werk. Kortom; keuzes maken is nog niet zo makkelijk. Het epos De Bagavad Gita beschrijft hoe een Indiase prins leert te kiezen wat zijn lotsbestemming is. En ook al zijn wij geen Indiase prinsessen; de les die we eruit kunnen trekken kan ons zeker helpen bewuster te leven en betere keuzes te maken.
Bagavad Gita: het verhaal
De Bagavad Gita beschrijft een dialoog tussen Arjuna – de prins – en Krishna, één van de vele Hindoe goden. Arjuna, prins en krijger, staat aan de vooravond van een grote veldslag. Hij twijfelt enorm, omdat hij zal moeten strijden tegen een deel van zijn familie en vrienden. Hij wendt zich tot Krishna voor raad. De god wijst Arjuna op het feit dat hij een krijger is. Dat is zijn lotsbestemming, ook in deze moeilijke situatie.
Wat we ervan kunnen leren
Het verhaal staat bol van Indiase symboliek en religie. Toch worden er een paar heel belangrijke dingen gezegd, die ook hier in het Westen heel bruikbaar zijn. Dit vinden wij twee heel belangrijke thema’s:
Alle wijsheid en kracht zitten in jezelf
Ook al denk je het soms niet te weten of voel je je alles behalve sterk; achter alle onzekerheid en gedachten ben je krachtig en wijs. Weet je niet wat je moet doen? In plaats van alles rationeel af te wegen, kan je beter een wandeling in de natuur maken of een meditatiesessie inlassen. Maak je hoofd leeg en merk op wat er omhoog komt. Intuïtief weet je wat goed voor jou (en de mensen om je heen) is. Heb er vertrouwen in dat het juiste antwoord omhoog komt op het moment dat je het piekeren loslaat.
Activiteiten met aandacht en zonder verwachtingen doen
Een heel belangrijk thema in de Bagavad Gita is Karma Yoga. Dit laat zich ongeveer vertalen als egoloos handelen. Door activiteiten met alle aandacht en zonder verwachtingen te doen, train je jezelf in het tot rust brengen van de geest. Door de focus compleet op je taak te richten en niet bezig te zijn met het resultaat, wordt de handeling een meditatie. Als de geest rustig is, handel je op een intuïtieve manier en voel je je meer verbonden met alles en iedereen om je heen. Hierdoor kom je in contact met je innerlijke wijsheid en kracht. In de mindfulness wordt deze techniek veel gebruikt. Met praktische oefeningen creëer je ‘mindfule’ momenten in je dag. Voorbeelden hiervan zijn je tanden poetsen met alle aandacht, of je eerste slokken koffie mindful drinken. Las dagelijks een paar van dit soort momenten in en je voelt je veel geconcentreerder, krachtiger en creatiever.
In al onze blogs hebben we willen laten zien dat we meer zijn dan onze gedachten en emoties. Onder al die turbulentie zit onze kracht/ onze ware aard. Leer je die kennen, dan kan je letterlijk leven vanuit je eigen kracht.
“Here I am, just me”
Here I am, just me
Dat zijn de woorden die Claire Boonstra sprak aan het einde van dit inspirerende TEDx talk. Vorig jaar november zag ik deze video voor het eerst. Toen ik de workshop die ik gaf voor Fontys besprak met de betreffende docente vertelde ze mij over deze video.
Ik realiseerde dat het verhaal van Claire ook mijn verhaal was en waarschijnlijk ook jouw verhaal. Toen ik begon als zelfstandig ondernemer kwamen de klanten vanzelf naar me toe. Ik schreef mijn blogs over marketing en ondernemen, deelde ze op Linkedin en werd zo uitgenodigd door potentiële opdrachtgevers. Ook via via deed goed mee. Al snel zat ik vol. En deed ik hetzelfde kunstje als ik in loondienst had gedaan.
Ik vond het fijn dat ik succes had. Het streelde mijn ego. Ik vertelde er graag over. Om mijn bedrijf nog meer cachet te geven ging ik een kantoor huren. Een kantoorruimte ingericht met de laatste designspullen en een eigen bespreekruimte. Het was prachtig en paste precies in mijn plaatje van succesvolle ondernemer die met het flexibel indelen van haar uren ook nog eens ’s middags met haar zoontje koekjes kon bakken. En naast mijn marketingopdrachten zette ik een community op, Fabulous Business Woman met experts die het allemaal net zo goed voor elkaar hadden als ik. Want dit wilden wij toch allemaal wel? Ja, ik maakte al mijn ambities waar en zou anderen weleens gaan vertellen hoe zij dat moesten doen. Want doen wat je leuk vindt, daar gaat het om.
Door het heel druk bezig te zijn, onderdrukte ik mijn onrust. En door vooral tegen mezelf te blijven zeggen dat dit het perfecte plaatje was en dat ik tevreden moest zijn werd mijn onrust steeds groter. Mijn zoontje voelde dat aan en liet dat duidelijk merken toen hij voor het eerst naar school ging. Eigenlijk wist ik helemaal niet waarom ik niet tevreden was. Marga bood haar hulp aan, die sloeg ik eerst in de wind. Om er een tijd later toch gebruik van te maken. Wat er tijdens de sessies bij Marga gebeurde vind ik te persoonlijk om hier in detail te beschrijven. Wat het me opleverde was een enorm inzicht. En het heeft ervoor gezorgd dat ik voor het eerst in mijn leven onrust durf te voelen. Dat ik er niet voor wegvlucht. En doordat ik niet hard ben weggerend heb ik gezien wat ik echt graag wil. Langzaamaan ben ik gestopt met allerlei dingen die moeten omdat ze in mijn perfecte plaatje passen. En is er meer ruimte ontstaan om echt plezier te beleven.
Dit betekent dat ik mijn perfecte plaatje laat vallen. Geen kantoorruimte maar een fijne werkplek in huis. Geen FBW experts die ik nodig dacht te hebben om “iemand te zijn”, maar mijn eigen kennis, inzichten en strubbelingen. Geen succes-gegarandeerd-promotiestramien voor mijn producten, maar het delen van mijn eigen stem. En daarom raakte deze zin “Here I am, just me” mij zo. Het is nu echt tijd om mezelf te zijn en me niet langer te verschuilen. Wat dat ook gaat brengen.
In acht stappen naar meer rust en verbinding
Dit bericht is geschreven door Mariet en Wietske van Yoga op de Zaak.
Vorige week vertelden we je over de Yoga Sutra’s; een van de oudste praktische yogateksten. Ook al is de tekst al eeuwen oud, de inhoud is nog steeds actueel. De Sutra’s beschrijven namelijk hoe je tot meer rust in je hoofd kan komen, om zo krachtiger te worden en meer in verbinding te staan met de wereld om je heen. Dat klinkt goed toch? Het geschrift beschrijft in acht stappen hoe je tot deze staat van zijn komt. Hieronder een kort overzicht van de stappen en kleine oefeningen die je kan doen om ze in je leven te integreren.
De acht stappen
De eerste 2 stappen zijn gedragsregels. Je behandelt jezelf en anderen met liefde, mildheid en zo zuiver mogelijk. Voorbeelden van die regels zijn geweldloosheid, eerlijkheid, tevredenheid en zelfbeschouwing. Je oefent dit eerst in jezelf. Als dit goed gaat, gedraag je je automatisch ook zo naar anderen.
Oefening: merk eens op hoe je reageert op het maken van fouten. Geef je jezelf op je kop? Probeer je het te verdoezelen? Word je onzeker? Kijk eens of je in plaats van meteen te reageren, je fout kan onderkennen zonder oordeel. Als dat gaat, dan probeer je op een milde, liefdevolle manier te reageren. Zonder jezelf te straffen ga je op zoek naar een oplossing.
De derde stap is het doen van yogahoudingen. Door lichamelijk spanningen los te laten en krachtiger en leniger te worden, wordt je geest ook meer ontspannen, sterker en flexibeler. Je hoeft niet meteen een yogales van een uur te doen. De ochtend beginnen met een paar zonnegroeten of rek- en strekoefeningen geeft al veel effect.
Oefening:
Doe deze stoelyoga oefeningen, om in een paar minuten meer ontspannen te raken.
De vierde stap is het doen van ademhalingsoefeningen. De adem is direct verbonden aan onze emoties en gedachten. Door je adem tot rust te brengen, wordt het ook rustiger in je hoofd en blijf je emotioneel in balans. Dit betekent niet dat je nooit meer boos zal zijn of dat er geen gedachtes meer opkomen. Het is gewoon rustiger; geen hoge pieken of diepe dalen meer.
Oefening:
Leg voordat je opstaat uit bed je handen op je buik. Adem vier keer diep in en uit en voel de adembeweging onder je handen.
Als je je gedrag hebt aangepast en je lichaam en adem controleert, dan ben je klaar om je geest te gaan trainen. De vijfde stap beschrijft hoe je door de zintuigen naar binnen te keren tot concentratie, de zesde stap, kan komen. Concentratie is het richten van je aandacht op 1 punt. In de yoga is dit vaak je ademhaling.
Oefening:
Zorg dat je even alleen bent en niet gestoord kan worden. Sluit je ogen en breng je aandacht naar je adem. Je hoeft hem nu niet te controleren, alleen maar op te merken. Voel je adem bewegen in je bovenlichaam. Misschien kan je hem ook horen als je heel goed luistert. Merk op of je adem verandert doordat je er de aandacht naartoe brengt. Als je merkt dat je afgeleid wordt door gedachten of geluiden, keer dan weer terug naar binnen, naar je adem. Je kan beginnen met een minuut per dag en het uitbouwen tot bijvoorbeeld 10 minuten.
Tijdens het oefenen van concentratie, kan het zijn dat je af en toe een moment nergens aan denkt, zelfs niet aan dat waar je al je aandacht op richt. Dit is de zevende stap uit de sutra’s: meditatie. Het is niet iets wat je kan oefenen. Het overkomt je tijdens het oefenen van concentratie. Je bent even los van je gedachten en lichaam; je ervaart jezelf niet meer. Je voelt je 1 met alles om je heen. En dat gevoel is de laatste en achtste stap.
Oefening:
Blijf de vorige oefening herhalen. Kijk ook of je alledaagse activiteiten kan doen met alle aandacht op wat je aan het doen bent, om zo je concentratie te oefenen. De laatste twee stappen kan je niet afdwingen. Ze ontstaan spontaan. Door te blijven oefenen, zal je merken dat je steeds vaker meditatie en verbinding voelt.
Nieuwsbrief Labyrint
Benieuwd hoe mijn nieuwsbrief Labyrint eruitziet? Lees de laatste hier.