Labyrint

Voor wie wil floreren – maar niet ten koste van wat er écht toe doet. Over mentaal welzijn, keuzes die kloppen en de kracht van betekenisvol leven en werken.

Schrijfvraag: wat wil je dat er morgen anders is?

De soul journal prompt van deze week is: wat wil je dat er morgen anders is?

Pak pen en papier, zorg ervoor dat je niet wordt gestoord. Zet de timer van je telefoon op 5 minuten. Schrijf de vraag op en ga daarna meteen schrijven. Het eerste wat in je opkomt, niet te veel nadenken. Houd de pen op het papier tot de timer afloopt.

Wil je iets delen van wat je geschreven hebt? Dat kan in deze Facebookgroep.

Veel schrijfplezier!

Schrijven om jezelf te uiten

Vorige week was ik op wintersport, het was heerlijk en ongemakkelijk. Een paar dagen voor vertrek begon de oorlog in Oekraïne. Ik volgde obsessief het nieuws. Een man die afscheid nam van zijn dochter in de leeftijd van mijn dochter bezorgde me een huilbui.

Natuurlijk weet ik dat er altijd wel ergens oorlog is en dat dit menselijk leed elke dag ergens op de wereld plaatsvindt. Maar dit is heel dichtbij en maakt het qua ernst wellicht niet erger, maar het voelt wel anders. Het voelt voor het eerst alsof ik het had kunnen zijn die daar met mijn dochter afscheid moest nemen van mijn man. En daarom raakt het zo.

Ik krijg dan ook het gevoel dat alles wat ik doe er niet meer toe doet, niet meer belangrijk is. Toen ik daar wat langer over nadacht, realiseerde ik me het tegenovergestelde. Want ik weet dat schrijven mensen op een makkelijke manier kan helpen. Niet als je rent voor je leven, wel als je in een veilige omgeving zit. Dan helpt schrijven om je emoties te uiten, er woorden aan te geven en te luisteren wat je werkelijk te zeggen hebt.

Arts Gabor Maté (van het boek wanneer je lichaam nee zegt) zei er dit over.

“I needed to write, to express myself through written language not only so that others might hear me but so that I could hear myself.”

Luisteren naar je innerlijke stem, is volgens mij een van de moeilijkste dingen die er is. Want er is niet een duidelijke stem in die binnenwereld van je. Er zijn tientallen stemmen, misschien wel honderd. Als je er over nadenkt, krijg je het gevoel dat je schizofreen bent. Al die stemmen die om aandacht schreeuwen, die een nog harder dan de ander.

Als je schrijft, krijg je helderheid over wie er aan het woord is. Zo heb je verschillende deelpersoonlijkheden. Ik houd ervan om ze een naam te geven, zoals: de presteerder, de perfectionist, spring in ’t veld, etc. In mijn hoofd schreeuwen ze allemaal door elkaar, op papier krijg ik duidelijkheid over wie er aan het woord is. Ik kan ze zelfs in gesprek met elkaar laten gaan. En nog belangrijker, ik kan in gesprek gaan met degene die achter al die stemmen zit. Degene die observeert en die bepaalt wie er aan het woord komt.

Als ik contact krijg met de observeerder, krijg ik de regie terug. Dan krijg ik toegang tot mijn authentieke stem, dan hoor wat ik echt te vertellen heb. Dan geef ik uiting aan wie ik werkelijk ben.

Probeer het zelf maar eens.

Schrijf voor jezelf eens op welke stemmen er in jouw leven.

Wie zijn die stemmen?
Wat willen ze?
Wie bepaalt of ze aan het woord zijn?

Misschien herken je in sommige stemmen wel personen. Hoor je ineens je moeder praten? Dan weet je dat je op dat moment jouw moeder de regie over je leven geeft. Zo geldt het ook voor de andere stemmen.

Experimenteer ermee. Je hoeft het niet allemaal in een keer te doorzien, speel ermee. Ga op onderzoek uit, kijk met verwondering, wees nieuwsgierig en mild.

Schrijfvraag: hoe is je leven als je echt eerlijk bent naar jezelf?

De soul journal prompt van deze week is: hoe is je leven als je echt eerlijk bent naar jezelf?

Pak pen en papier, zorg ervoor dat je niet wordt gestoord. Zet de timer van je telefoon op 5 minuten. Schrijf de vraag op en ga daarna meteen schrijven. Het eerste wat in je opkomt, niet te veel nadenken. Houd de pen op het papier tot de timer afloopt.

Wil je iets delen van wat je geschreven hebt? Dat kan in deze Facebookgroep.

Veel schrijfplezier!

Schrijven als coach

Op mijn 7e verjaardag kreeg ik van mijn toenmalige buurvrouw een dagboek. Zo eentje met een poeziealbumplaatje op de voorkant. En natuurlijk met een slotje waarvan ik het sleuteltje op een geheime plaats bewaarde. Want het dagboek bevatte mijn diepste geheimen. Tenminste de geheimen die ik toevertrouwde aan het papier. Ik verdacht mijn zusje er soms van op stiekem in mijn dagboek te lezen.

Voor mij was mijn gedachten toevertrouwen aan papier iets natuurlijks. Ik deed het omdat het voor mij het meest logische was om te doen. Zo kon ik delen, zonder te praten. Zo kon ik mijn woede uiten zonder deze te laten zien. Zo kon ik vragen beantwoord krijgen zonder de vraag aan iemand anders te hoeven stellen.

Je gevoelens opschrijven en ze (letterlijk) onder ogen zien is de eerste stap naar verandering. Pas als je accepteert hoe jij je voelt over een bepaalde situatie, ben je in staat een besluit te maken om die situatie te veranderen. Dat is ook de reden waarom alleen positief denken vaak niet helpt.

Schrijven is als een coach die 24/7 tot je beschikking staat. Die luistert naar jouw meest donkere gedachten, die geen oordeel heeft over jouw schaamtemomenten en die je écht helpt de antwoorden vanbinnen uit te vinden.

Schrijfvraag: waar wil je dat mensen jouw advies over vragen?

De soul journal prompt van deze week is: waar wil je dat mensen jouw advies over vragen?

Pak pen en papier, zorg ervoor dat je niet wordt gestoord. Zet de timer van je telefoon op 5 minuten. Schrijf de vraag op en ga daarna meteen schrijven. Het eerste wat in je opkomt, niet te veel nadenken. Houd de pen op het papier tot de timer afloopt.

Wil je iets delen van wat je geschreven hebt? Dat kan in deze Facebookgroep.

Veel schrijfplezier!

Waarom jouw levensverhaal schrijven essentieel is

Het is een koude, grijze dag. Ik fiets met mijn rugzakje op naar een natuurgebied. Het is een doordeweekse dag. Ik ben er helemaal alleen. Ik zoek een bankje op en ga zitten. Ik pak mijn notitieboek uit mijn rugzak en begin te schrijven.

Ik schrijf niet over wat ik zie. Ik schrijf over wat ik voel. Ik weet even niet hoe het verder moet, wat de volgende stap is. Wat ik wel weet is dat er een verhaal in me zit, dat eruit wil.

Een paar maanden later zit ik achter mijn laptop. Ik ben begonnen aan mijn levensverhaal. Ik schrijf alles op. Ik houd me niet meer in, ik mag alles opschrijven. Zelfs de dingen die mij pijn hebben gedaan.

Al schrijvende stuit ik op een groot verdriet wat ik heel lang heb meegedragen en nog steeds draag. Een verdriet wat er altijd was, wat bij mij hoorde en ook weer niet. Een verdriet dat ik niet kon plaatsen, een verdriet dat niet van mij was.

Door het schrijven kon ik eerlijk zijn naar mezelf. Durfde ik voor het eerst over dit verdriet te schrijven, ook al snapte ik niet waar het vandaan kwam. Ik durfde eerlijk naar mezelf te zijn, ik hoefde niets meer te verbergen.

Naarmate het verhaal vorderde, kon ik de gebeurtenissen in mijn leven een plek geven. Zelfs letterlijk: in een verhaal. Door het schrijven van het verhaal kon ik ze ook achter me laten. Een verhaal heeft een begin, midden en eindstuk. Door het einde van het verhaal te schrijven, liet ik ook de ervaringen achter me. Niet om ze te vergeten of los te laten, maar door ze niet meer als ballast mee te dragen. Door ze te laten waar ze thuishoren: in mijn levensverhaal.

Dat mijn verhaal uiteindelijk is uitgebracht in een roman (Moederwond) is bijzaak. Wel maakt het dat ik hierdoor met vriendinnen ging praten over de gebeurtenissen, iets wat ik ook nog nooit eerder had gedaan. Het boek was een gespreksopener geworden en het verdiepte de relaties.

Het schrijven van je levensverhaal geeft je inzicht in wie je bent geworden en het opent de gesprekken met de mensen die je liefhebt.

Schrijfvraag: wat zou je tegen de kritische stemmen in je hoofd willen zeggen?

De soul journal prompt van deze week is: wat zou je tegen de kritische stemmen in je hoofd willen zeggen?

Pak pen en papier, zorg ervoor dat je niet wordt gestoord. Zet de timer van je telefoon op 5 minuten. Schrijf de vraag op en ga daarna meteen schrijven. Het eerste wat in je opkomt, niet te veel nadenken. Houd de pen op het papier tot de timer afloopt.

Wil je iets delen van wat je geschreven hebt? Dat kan in deze Facebookgroep.

Veel schrijfplezier!

Zij schrijft | Marga Huis in ’t Veld

In zij schrijft laat ik vrouwen aan het woord die op basis van hun persoonlijk verhaal een boek hebben geschreven. Dit keer is Marga aan het woord. In 2021 kwam haar gedichtenbundel uit: dichterbij – gedichten voor een gelukkiger gezin. De gedichten van Marga waren al populair op social media. Haar woorden raken je recht in het hart. In de gedichtenbundel zijn haar prachtige gedichten kleurrijk geïllustreerd. Een mooi cadeau voor jezelf en andere ouders. Bovendien waardevol om samen met je kinderen te lezen.

Jouw gedichtenbundel is eind vorig jaar uitgekomen. Hoe is dat voor je?
Als een wens die uitkomt en heel trots op mezelf. Ik noem mijn boek ook wel eens mijn derde kindje. Heerlijk om tastbaar in je handen te hebben waar je al zo lang naar toe werkt. En ja, dat is ook een hele bevalling.

Waar gaan de gedichten over?
De gedichten gaan over het ouderschap, opvoeden, je kind(eren) en tegelijk ook over jouw innerlijke kind. Je kunt er van alles uithalen voor jouw persoonlijke ontwikkeling en de spiegel die je kind jou voorhoudt.

Wanneer wist je dat jouw gedichten een boek werden?
Ik schrijf al een hele tijd gedichten die ik deel via mijn zakelijke social media pagina’s. Ik krijg daar altijd wel hele mooie reacties op zoals dat de gedichten je raken en aan het denken zetten. Na een paar jaar dacht ik dat het wel heel mooi zou zijn om de gedichten op één plaats te bundelen. Dat je ter plekke leest wat er op dat moment relevant is en speelt voor jou. Zo ontstond de wens van een boek en het bereiken van nog veel meer mensen met mijn gedichten.

Hoe heb je dat aangepakt? Waar ben je begonnen?
Ik ben eerst heel lang in mijn hoofd begonnen 😉 Het bleef maar bij een wens en een plan. Heel wat overtuigingen zaten mij in de weg. Zijn de gedichten wel goed genoeg? Hoe kom ik aan beeldmateriaal? Een uitgever die ik benaderde zei dat een gedichtenbundel altijd heel slecht verkoopt en daar ging mijn plan weer in de kast. Gelukkig wist Gwyneth het altijd weer uit de kast te krijgen bij mij. Ik ben naar een drukker gestapt en zodra ik wist wat de kosten zouden zijn om het boek zelf uit te geven is het allemaal in beweging gekomen. Revlie Schuit een fantastische illustrator kwam ook op mijn pad en onze samenwerking heeft ervoor gezorgd dat het boek het er nu echt is en het boek van ons samen is!

Hoe heb je het schrijfproces ervaren?
De gedichten waren er eerst en toen kwam het boek. Ik heb alleen voor de titel van het boek DICHTERBIJ een bijpassend gedicht geschreven. Als ik schrijf komen de woorden als vanzelf op. Het heeft altijd te maken met wat er op dat moment die van binnen speelt in mijn leven en het helpt mij om dingen nog duidelijker voor mezelf te krijgen.

Wat heeft ervoor gezorgd dat je de gedichtenbundel ook ging (laten) publiceren?
Ik heb echt samenwerking nodig gehad om het boek te publiceren. Eerst Gwyneth waardoor ik mijn wens serieus ging nemen en daarna samen met de illustrator die per gedicht mijn woorden tot leven wist te brengen. Je maakt dan afspraken, stelt deadlines en dat heeft mij geholpen om steeds verder te komen voorbij mijn getwijfel.

Wat heeft het schrijven van een boek jou gebracht?
Vooral heel veel ervaringen. Het geluksgevoel wanneer je jouw boek bij iemand in huis ziet staan en te horen wat het met mensen doet. De ervaring van het bedenken van ‘iets’ en het dan echt in handen hebben. Dit boek bestaat nu en ik weet dat mijn kinderen het ook gaan lezen, misschien nog wel een keer als zij zelf ook kinderen hebben. Ik laat een stukje van mezelf na.

Is er nog iets anders dat je nog wilt delen?
Het mooie aan gedichten is voor mij dat iedereen er weer iets heel anders uit kan halen. Het is echt aan de lezer. Je hoeft als schrijver dus helemaal niet bezig te zijn met het overbrengen van een boodschap, maar alleen te delen.

_________________________________

Wil je meer weten over Marga en haar gedichtenbundel?

Haar gedichtenbundel is hier te bestellen.

Volg op Marga social media
Facebook
Instagram

Werken vanuit passie

Kwetsbaar

#98 Meer doen, minder werken

Schrijven is niet altijd makkelijk

In januari ben ik begonnen aan mijn tweede boek. Dat schrijven niet altijd vanzelf gaat, ervaar ik nu. Toen ik in 2016 begon met het schrijven van mijn persoonlijk verhaal, vloeiden de woorden op papier. Het verhaal ontvouwde zich aan me. Alsof ik de woorden door me heen liet stromen.

Onbevangenheid. Beginnersgeluk. Schrijversflow. Wie zal het zeggen?

En nu? Nu heb ik een standaard voor mezelf gecreëerd waar ik aan moet voldoen. Nu heb ik verwachtingen.

Dat houdt me tegen. Dat blokkeert me.

Het zorgt er zelfs voor dat ik moeite heb met het schrijven van social media content. Terwijl ik dat altijd tussendoor deed en notitieboekjes vol had met bruikbare teksten. Nu heb ik nog steeds notitieboekjes vol, maar ik vind de teksten niet bruikbaar. Al bij het lezen ervan kraak ik ze af. Ze zullen het daglicht niet zien. Niet goed genoeg.

En zo zet ik mezelf vast. Want als er maar twee opties zijn: succes of falen, dan verlamt dat.

Dan is het makkelijker om niets te doen, om niet naar buiten te treden want dan kun je ook niet falen. Een strategie die ik vaak heb gebruikt.

Dat wil ik niet meer. Ik wil schrijven dat weet ik. En ik heb een nieuw verhaal dat ik wil delen. Niet op dezelfde manier als mijn roman, een andere – nog te ontdekken – manier. Daar mag ik ruimte voor laten ontstaan.

Stap voor stap. Door negatieve gedachten op te merken. Herkennen van de vervorming. Minder kritisch zijn naar mezelf.

Wat mij helpt is om mezelf af te vragen: hoe zou ik reageren als het op mijn dochter gaat? Dan komt de mildheid vanzelf. En ondertussen blijven schrijven op die ene schrijfdag in de week. Ook als het moeilijk is. Ook als ik denk dat ik het niet meer kan. Zelfs dan schrijf ik en zie waar het me brengt.

Schrijfvraag: welk gevoel geeft jouw favoriete serie of film jou?

De soul journal prompt van deze week is: welk gevoel geeft jouw favoriete serie of film jou?

Pak pen en papier, zorg ervoor dat je niet wordt gestoord. Zet de timer van je telefoon op 5 minuten. Schrijf de vraag op en ga daarna meteen schrijven. Het eerste wat in je opkomt, niet te veel nadenken. Houd de pen op het papier tot de timer afloopt.

Wil je iets delen van wat je geschreven hebt? Dat kan in deze Facebookgroep.

Veel schrijfplezier!

Nieuwsbrief Labyrint

Benieuwd hoe mijn nieuwsbrief Labyrint eruitziet? Lees de laatste hier.