De laatste maand van het jaar. December roept altijd warme herinneringen bij me op. Het gaat niet eens om de feestdagen zelf, maar om het ernaartoe leven. Om ’s avonds in het donker te lopen en het licht in de huizen te zien branden. De lichtjes in de kerstbomen, de silhouetten van mensen op de bank. Momenten van warmte als de wereld donker is.
Als ik zo door de straten loop, krijg ik altijd zin om naar huis te gaan. Om me onder te dompelen in diezelfde warmte, de kaarsjes aan te steken, het donker even buiten te laten. Alleen dat al is genoeg om iets in mij tot rust te brengen.
Vanavond, als het donker is, steek één kaars aan. Kijk er even naar, zonder iets te hoeven doen. Voel de stilte die erbij hoort, de warmte, het subtiele licht.