De schoolvakantie van mijn kinderen was net begonnen. Traditiegetrouw gaan we dan een boekje of tijdschrift uitzoeken om in de vakantie te lezen. Zoals ik vroeger altijd reikhalzend uitkeek naar het vakantieboek waar ik me de hele zomer mee ging vermaken.
Dit keer liepen we in de plaatselijke boekenwinkel en viel mijn oog op een dun boekje: 25 laatste zomers van Stephan Schäfer. De titel maakte me meteen nieuwsgierig. De cover was prachtig, de achterflaptekst uitnodigend. Dus ging het boek mee.
In Italië las ik het in een paar dagen uit. Makkelijk geschreven, meeslepend genoeg. Hoewel er weinig nieuws in stond, gaf het me toch een warm gevoel. Alsof ik even met mijn neus op de feiten werd gedrukt.
Ik ben 46. Ik heb tienerkinderen. Ik ben halverwege.
Wat ga ik doen met de tijd die nog voor me ligt? Wat is echt belangrijk?
Today today, tomorrow tomorrow
In het boek stond een zin die bleef hangen: today today, tomorrow tomorrow. Heel simpel, maar krachtig.
Ik merkte hoe vaak ik in mijn hoofd vooruitloop: plannen, zorgen, scenario’s bedenken. Problemen die zichzelf later simpelweg door het verstrijken van de tijd hadden opgelost. Onnodige zorgen dus.
Als ik mezelf er nu op betrap om me zorgen te maken, zeg ik tegen mezelf: today today tomorrow tomorrow.
Kleine keuzes, groot verschil
Ik dacht altijd dat zingeving vooral in grote keuzes zat: welk werk ga ik doen, ga ik nog een boek schrijven? Maar betekenis zit vaak juist in de kleine momenten.
Zoals die ochtend dat ik zag dat de zon eindelijk scheen. In plaats van achter mijn laptop te kruipen, besloot ik eerst naar het buitenbad te gaan. Zwemmen in het frisse water, praten onder de douche met mensen die net zo blij als ik waren dat ze daar stonden. Beweging, sociaal contact, mentale frisheid— en dat allemaal voor een kaartje van vijf euro.
Had ik het niet gedaan, dan had ik spijt gehad. Misschien was ik zelfs chagrijnig geweest. Nu kwam ik terug met een frisse geest en deed ik mijn werk in de helft van de tijd.
Het gaat erom jezelf toestaan te genieten. Voor mij zit vrijheid ook in dat soort momenten.
Vier vragen
In het boek staan vragen die je richting kunnen geven:
- Brengt het je liefde en vrede?
- Brengt het je levensvreugde en energie?
- Brengt het je vrijheid en zelfbeschikking?
- Brengt het je rust en houvast?
Het zijn geen vragen die ik mezelf dagelijks stel. Toch geven ze houvast. Voor mij is vooral energie belangrijk. En levensvreugde — wat ik meestal gewoon plezier noem.
Niet alles wat ik doe scoort overal op. Soms levert iets energie op maar geen rust. Soms kost iets energie, maar geeft het vrijheid terug. Dan vraag ik me af: is die vrijheid de moeite waard? Vaak is het antwoord ja.
Wat zou jij anders willen doen in de zomers die nog voor je liggen?